1184 resultaten.
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 Doorgaans verschijnen ze samen in beeld
maar het luchtige raakt op.. verlangt stilte.
De regen mild en haar verzachtende werking,
zoals nu wanneer de glans weer op de ramen
is verschenen en de verkeersdrukke straten
voor even wat minder grauw.…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven alles staat mijn engel, al zijn
de vleugels van inkt en haar verschijning…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Licht sonnet
Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen
Om Vrijheid en brood;
En sieren door hunne verschijning…
Carpe Diem...
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.043 De nacht is geruisloos overgegaan in de morgen
Het zachte licht kleurt de randen van deze dag
Vogels ontwaken en doorbreken de stilte
Ik kijk door het venster en glimlach
Deze dag is weer een nieuwe verschijning
Uit het kleurenpalet tovert een nieuwe kleur
Een tint die de aanwezigheid van getijden verraad
Ik kijk door het venster en ruik de…
Jouw Glans
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.027 het is lust
als ik je plagend streel
wanneer wij
gevoelig
onze lippen hun weg laten bevaren
over golven van genot
zie ik vrijelijk en trots jouw glans verschijnen
langzaam
met tedere aanraking van borst en tepels
glijdend
jouw vingertoppen rond mijn mond
langs de kier
van innerlijk welbehagen
ogen verraden intense broeierigheid
gevoelig…
Zij en hij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Ze gilt het uit en vlak erna
verschijnen puppies in de mand.
Ze is hondsmoe en hij hondspa.…
gebedje bij ontbijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Heer als ik nog een keertje
bij U boven verschijn,
dan vraag ik u een gunstje,
voor U is het maar klein.
Ik vraag van U een woning
Maar zonder een TV.
Dan kan daar niemand zappen,
dat maakt me zo tevree.
En in de gouden straten
geen supermarkt o Heer,
en ook niet een MacDonalds
of een Centraal Beheer.…
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Een verschijning als een bloem of gouden regen
zo dichtbij voor nog één zoete aanraking
het gevoel van een verlichtende vrije val.…
Zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 zij was niet compact
in tijd en ruimte
krioelde haar leven
sprong van hak op
de tak om toch daar
richting aan te geven
comprimeerde gevoel
in lach en ogen
geëngageerd en bewogen
regen zon en wind
gaven haar de ultieme
onschuld van een kind
zij lichtte op in verschijnen
luchtig en vluchtig maar
ieder nam haar als de zijne
allen…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
Mijn speels talent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 grote woorden
hebben me pijn gedaan
bevroren knoppen die
nog open moesten gaan
joegen stormen
door het groenend blad
kaalden de takken
die ik al ontwikkeld had
met scheefgroei
vocht ik voor balans
in afzijdig blijven
vond ik zo mijn kans
leerde in pareren
mezelf te verweren
liet kansloos verschijnen
mijn toekomst niet ondermijnen…
Naar mijn model
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
775 ik ben ooit
verknipt geraakt
steeds als ik dat
probeer te lijmen zie ik
de schaar verschijnen
had toen al
geen schone lei
het tabula rasa
was niet helemaal
van toepassing op mij
vreemde genen
hoorde ik mompelen
als de ouderen
samen konkelden over
kerk en maatschappij
dat ging dan over mij
dan knipte ik die info
weer aan stukken…
een vriend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.038 als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam
klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort
ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon
dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf
om je te begrijpen
vertellen…
Genesis (Spiritueel)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Het lied van de schepping
spreekt nog altijd van bewondering
in brullende stilte van de zee
wind die dat zacht teweeg bracht
het maagdelijk ochtend licht
voor de geboorte van de zon
de maan met al haar verschijningen
in een heldere nacht
meer kon er niet worden gedaan
het is voldoende dit alles zien
voelen en te ervaren
dat goddelijk woord…
Verdraaid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 Maar als hier een sonnet moet gaan verschijnen,
dan zal dat zijn met zuchten en gezweet...…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
Lijnen van leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 het voelt
nooit alleen
er is altijd wel een
glimp van een lach
de verstolen blik
die zonder te spreken
zijn warmte komt geven
in een samen moment
vaak onbekend
maar in weten
kruisen lijnen van
leven elkaar overal
is de hand
op het hart het
tijdloze teken
dat alles nog klopt
wij delen de velen
die naast ons staan
ons verschijnen…
Bij daglicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
673 In de nacht dan ziet mijn geest
gemakkelijk haar verschijning, haar wezen
een licht, een baken, uit donkerte verrezen,
bij daglicht mis ik haar het meest
Niettemin blijf ik dan onbevreesd,
want zij heeft vele malen bewezen,
-en wordt daarom door mij geprezen-
op haar best in de duisternis te zijn geweest
Elke nacht brengt weer een nieuwe…
Droombeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Een plek ver weg van huis
Ik weet niet waar ik ben
Maar ik heb een raar gevoel
Dat ik dit toch herken
Een plek ver weg van huis
Ik zie meer dan duizend kleuren
Hoor de vreemdste geluiden
En ruik hier heel veel geuren
Een plek ver weg van huis
Ik voel me langzaam verdwijnen
Overal om me heen zie ik
Een helder licht verschijnen
Ik sla…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Maak je geen zorgen, hoop doet leven
maak je geen zorgen, zink niet naar beneden
wat komt zal verdwijnen... en eens
zal de zon op je achterdeur verschijnen.…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 jouw charisma
bloeit veelkleurig
vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 als dichter
probeer ik dat te zeggen
dat niet alleen maar
met kale kille woorden
valt uit te leggen
daarom probeer ik
woorden te plooien
doelgericht rondom
een te vertellen boodschap te strooien
van die hele warme
tedere gevoelige mooie
die beelden doen verschijnen
die de alledaagsheid
moeten doen verdwijnen
daarvoor dient een gedicht…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht,
zal kunnen ondergaan.
Elke dag, ieder uur, elk moment.
Vooralsnog leven we ons leven,
in een eeuwig veranderend nu.…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
De claim grijzer
netgedicht
5.0 met 182 stemmen
354 ook hij is ooit
jong geweest
kan zich zijn
eerste feest
nog heugen van
dat hij neerstreek en
mocht blijven liggen
zijn stofjes waren
een eerst verschijnen
van zijn geest
die in vele jaren
volgens een subtiel
aanwezig zijn er altijd
al blijkt te zijn geweest
wij zijn in de loop van
het leven steeds meer
drager geworden
van onafscheidbaar…
Dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
843 Vaak verschijn je in mijn dromen,
we varen dan op zee.
Jij bent dan de kapitein
en ik vaar met je mee.
Ons bootje is maar klein,
de zee onstuimig, wat ik niet prettig vind.
Maar jij staat aan het stuur,
en houdt hem op de wind.…