17251 resultaten.
Terug
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.050 Muziek soms breng je ons terug
waar de hand
onervaren streelde
alles voelde
behalve een jas
muziek….…
Een vreemde pijn
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.363 Ze loopt wankel op pantoffels, soms
urenlang dezelfde ronde.
Op een harmonika
bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld,
verliest haar woorden, noemt het kind
een zwarte kat.
Met de dag brozer van gestalte,
is ze nauwelijks nog iemand te noemen;
het vocht vloeit gestadig weg.
Er rammelt een vreemde pijn
in haar hoofd.…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
Afgunst
gedicht
1.5 met 109 stemmen
8.731 Dat op zijn stam
onze hand zich soms neervlijt in een
groet of is het een slinkse poging
om van zoveel standvastigheid
toch iets te ontvreemden.
--------------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997.…
Mijn Liefde Opgeven
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
2.618 Het is nooit wat geworden tussen ons,
En dat zal ook niet meer komen,
Ook al hoop ik daar nog wel op soms,
Maar dat gebeurd alleen in dromen.
Jij heb alles wat ik wil,
En je kan me alles geven,
Maar daar sta je niet bij stil,
Dus ik moet het nu maar op gaan geven.…
Tijd hebben
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.172 Zijn tijd vervloog,
hij had geen rem,
dat zat hem hoog,
maar leerde hem
te leven bij de dag,
genieten van
wat hij rondom zich zag,
van man of vrouw
van kind of vriend,
hun liefd' en trouw,
soms onverdiend.
Tijd keert niet weer
is geen bezit,
nu had hij meer
en liefde dit.…
Glad
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
825 Glad gepolijst als zij was
Duldde zij geen oneven
Lang gestrekt in eenvoud
Dat bepaalde haar leven
Onverhoeds in haar vlak bestaan
Was er soms een oneffenheid viel zij aan
Grof tierend verpletterend was haar beleid
Zonder aanzien mededogen of spijt
Tot er die dag een jonge krul verscheen
Bevallig libido zij kon daar niet omheen
Toen…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
Een wereld vol verbazen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
928 soms is er een opening
waar woorden zinnen
gaan ontstijgen een eigen
intonatie krijgen
beelden laten spreken
die een eerst bedoelen
zijn ontstegen en nu
een eigen leven leiden
in ontsnappen uit
de context die hen
begeleidt en diep in de
emoties van de lezer snijdt
is dat chemie waar schrijvers
steeds om vragen hun woorden
die door…
LEVEN IS EEN STRIJDTONEEL
hartenkreet
3.5 met 27 stemmen
5.091 Leven zonder vriend is zwaarder,
Leven is een strijdtoneel,
Leven behoeft een engelbewaarder;
Leven vraagt soms veel te veel...…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.
Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Jouw hartje
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.925 Jouw ogen, die bollen,
fonkelen in het licht,
die soms van mij wegrollen
in dat prachtige gezicht.
Jouw armen gemaakt
om mij te verwarmen,
maar jij wilde mij
nooit omarmen.
En nu zit ik hier te schrijven
over al mijn verdriet,
het gebroken hart zal blijven,
maar opgeven doe ik niet!…
Op het ritme van de nacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.015 Soms loop ik verloren in haar rust
en dan kom ik mezelf tegen.
Ik duik onder in een doodse kleur
en bezwijk, lig helemaal uitgeblust.
De nacht kent goed en kwaad,
ze gidst mij door de diepte van mijn ziel,
tot mijn lichaam zachtjes ontwaakt
bij de komst van de dageraad …
op het ritme van de nacht.…
Kat in het Nauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.499 Stellig kijk ik naar beneden,
hoor voeten onder deze zoldervloer,
zijn er soms spoken om mee te spelen?
Beren in de hoek ze lijken me tevreden.…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Kleintje
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.562 Soms kan ik je horen lachen,
het geeft een bijzonder warm gevoel.
Ben ik weer even met mijn gedachten
zo ongelofelijk dicht bij jou.
Dan zeg ik met alles wat ik in mijn lijf heb
hoe veel ik nog steeds van je hou!…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 De weemoed naar Thailand
kan soms als scharlaken zijde
op me neer dwarrelen.
Ik zweef dan opeens, gesluierd, door de
schemerige wereld van hier noch daar
en alles draagt het zegel van het Oosten.
Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?…
De zon in de nacht
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.062 Al lijkt de weg soms onbegaanbaar
focus je dan op die ene lijn
richt dan je blik naar boven
en vraag verlichting van je pijn.
Dan zal Hij je helpen dragen
zodat je niet alleen hoeft gaan
Hij zal je aan Zijn hand geleiden
en altijd naast je blijven staan.…
Ik ken ze niet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
646 Ik ken ze niet, de wegen in
het labyrinth van mijn verlangen,
hoe soms mijn diepste wensen
aan iets kleins gaan hangen
en hoe het diepe leed me
niet meer raakt...
Wie ben ik dan?
Ben ik de zoeker die zichzelf verzaakt?
Ben ik dat kleine kind dat dwalen moet?
Ben ik die jonge vrouw die waakt?
Ben ik verloren in dit koud heelal?…
de steen die aanstoot gaf
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
666 we struikelden weer
samen maar wie het eerst
ik nam en zag je hand
in begeleiden maar
wist ons evenwicht
voor even niet
jij zag de steen
die aanstoot gaf
in voelen en dacht
wat die bedoelde
ik stapte mis althans
in jouw gezicht
mag ik je hulp
om overeind te komen
dit is geen eind
aan onze dromen want
wegen zijn soms stroef…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 gedachtes dwarrelen rond in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend…
Mijn waarde vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
500 waarde vandaag
heb ik je gisteren leren kennen
je blijft uniek mijn uren kleuren
en zoals steeds kom je terug
als ik het je vraag
jij als blijspel
ik als soufleur
een bijdehandse rol
zelfs wanneer de coulissen
zich schaduwen en het
donker zich laat belichten
laat jij je niets ontnemen
en breng jij met een lach
de dauw, de nevel
en soms…
Brandmerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Bloemen bloeien overal
frisse kleuren vouwen
steel en blad soms samen
handen grijs en grauw
sluiten een verbond met nummers
geslagen maar voor altijd naamloos
zij duikt onder
en graaft in het onnozele
waar verval ooit
eigen wetten schreef
letters krassen tijd
waar onbekend rust
en een kaarsje brandt
bloemen bloeien overal…
Gemengde gevoelens
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
816 Soms
kwam twijfel binnen gekropen:
diepe schuldgevoelens over zijn
onvermogen vooruitstrevend te zijn.…
Lieke
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
526 Het strikje is diep blauw
blonde haren worden gevangen
en dansen eigenwijs op haar rug
grijze stoeptegels laten huppelpasjes
tellen van één tot tien, twintig
of soms wel tot honderd
hij grijnst en vraagt of zij een ijsje wil
als haar glimlach chocola laat smelten
wordt de verpakking achteloos weggegooid
haar handje pakt vertrouwen
de…
De brief
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
625 In de la, een vergeelde envelop
na al die jaren
nog steeds dicht
de inkt begint wat te verbleken
soms wik en weeg ik die envelop
in beide handen
….zal ik….maar nee
deze brief die neem ik mee
ongelezen
op de dag dat ik voorgoed zal gaan
vandaag lag die weer even in mijn hand
de vergeelde envelop
voorzichtig druk ik er
mijn lippen op…
Op neusvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Op neusvleugels
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Spiegel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 De wereld zo groot,
een persoon soms zo klein.
Hoe lang is de weg,
kan ik mijzelf ooit zijn.
Gedachte aan het verleden,
terug in de tijd.
Moet ik nou zo door gaan,
blijft het steeds een strijd.
Blijf kijken in de spiegel,
het liefst elke dag.
Weet dat ik de strijd win,
Ik zie weer een lach.…