6044 resultaten.
Schaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 ik stond vandaag schaak
binnen luttele tellen
was blind voor die ander
zij deed mij achterover hellen
ik was even naïef, passief,
liep zelf in de val;
de tijd verdreef traag het mat
ik had een schaduw niet
op ware kracht ingeschat
had geen oog voor een pion
in het verschiet, verre van dat…
Niemandsgedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Je dacht toch niet
dat ik dat ooit zou denken?
't Zou niet in me opkomen
om zoiets te denken,
Een normaal denkend mens
denkt zo toch niet?
Haalt zoiets toch niet in zijn hoofd?
Sterker nog, niemand
haalt zoiets in zijn hoofd.
Je dacht toch niet
dat ik dat ooit zou denken?
Dat ik dat zou denken,
Ooit? ... Nooit!…
Juffrouw Poortinga
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
562 Juffrouw Poortinga paste wel eens op mij,
toen ik klein was. Ze was stokoud en ze
had zeer gerimpelde handen, waarmee ze zelf
lijm maakte, waarmee ik tijdschriftplaatjes
in een boek mocht plakken.
Ik vond haar rimpelvingers best eng.
Haar woonkamertje rook muf en waterig, maar
ze gaf me ware aandacht en dat deed mijn
zieltje goed. Vreemd…
Drie woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik weet en voel te veel,
zegt de man die zich in
zichzelf verliest -
Maar dan het wonder,
de hele wereld wordt
tot drie woorden teruggebracht:
Liefde, vrede en verdraagzaamheid,
deze drie - maar de liefde staat voorop,
Zij staat aan het begin
en komt aan het eind,
Alles staat of valt met haar,
Zij draagt jou bij zich
als jij wie…
omkijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 zelfs aan de achterkant
van de zon
waar plaatsen zijn
die onbereikbaar lijken
schijnt altijd nog
die hoopvolle verbeelding,
een kanariegele gloed rond
avondrode vormen
“het is niet anders” zeg je
en dat is ook zo
dus leg ik alle tranen uit mijn hart
in jouw gesterkte handen…
Wil het bezoek afscheid nemen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Ze liggen kruiselings over elkaar,
de nagels witter dan wit,
ze zijn er nog, in een nauwelijks
nog aan te raken aanwezigheid -
Maar ze zijn niet meer van hem,
horen niet meer bij de mens
die ze een leven lang vergezelden -
En die, bouwvakker als hij was,
net vergunning heeft ontvangen voor het bouwen
van een vrijstaand huis in de wolken…
Ik moet er niet van weten...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.435 Ik moet er niet van weten, van die zuidse vrouwenzielen,
die, voelend het noodlottig leed hun longeren vernielen,
te midden het ontbladeren van de bomen kneuteren gaan
dat 't jammer is van hen en van hun lief en van de blaân.
Zijt gij het die ik rochelen voel hier rond mijn hert, vernieling?
Zijt gij het? God verplette u, worm die mijner jeugd…
Iets ontroert...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Ze begraaft haar hoofd in de laatste zomerbloemen,
haar mond gesloten in stille huivering
verrast door vragende, smakeloze, vochtige lippen...
Wat zoekt ze ?
Ze zoekt het koele water dat borrelend lacht naar de bomen
die elkander toe fluisteren .
Wat hoort ze ?
Ze hoort het zachte zilverscheuten klinken
onder het groen van het eikenloverenbad…
citaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
505 Gewoon door ons
de dingen anders voor
te stellen dan ze zijn,
beginnen ze als vanzelf
te veranderen.…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
vergeef de wilde kat zijn beten
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.303 vergeef de wilde kat zijn beten
als eenzaamheid de overhand mocht krijgen
begint de wilde roos te bloeien
de meidoorn geurt
haar kleur is rood of wit
violen spelen in de tuin met licht
jasmijn blijft aan de strijkstok hangen
de weemoed om het alledaagse leven
'wie er passeert, wie er blijft hangen'
is niet te overbruggen met een stukje tuin…
Ik waak.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
592 Bedankje niet incluis en dat hoeft ook niet
Rancunes en haat dragend wezen, niets in het verschiet.
Bezige bij wordt te vaak gehoond, geschonden dus doe zo voort
Mijn kroongetuige wordt nooit ofte nimmer beschimpt en vermoord.
Maatjes voor het leven ach dat duurt vaak maar even
Ervaringsdeskundigen weten beter, ware Liefde Blijft na dit domme…
Transformatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Wees zo sterk dat niets je rust kan verstoren
Praat over gezondheid, geluk en welvaart voor iedereen die je ontmoet
Laat al je vrienden voelen dat er iets speciaals in ze is
Denk alleen aan het beste
Werk alleen voor het beste
Verwacht alleen het beste
Wees enthousiast over het succes van anderen
Spendeer zoveel tijd aan het verbeteren…
Op bezoek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 De psychiater zit tegenover mij
met zijn woordje al klaar
ik word gelijmd in elkaar
als een papiertje
Gelezen heeft hij mijn boekdelen
hij weet niet wat ik heb
misschien als ik rap
zou hij het misschien kunnen zeggen
Ik mis die oude tijd
een blowtje hier een wijntje daar
en dat ene woordje; maar
vindt zijn weg in het heden
Bij het…
Bouwen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Bouwen
willen ze
in de stad Nijmegen
alleen zondags ligt ze stil
De bouw
van een zee
aan huizen
waar mensen kunnen wonen
De bouwtyconen
lijken koud
zelfs kil....
wind en regen hun trawant
De maandagkrant
meldt vertraging
en crisis in de bouw
....op til?…
Dat was niets meer…
poëzie
4.0 met 1 stemmen
832 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ’t avondver;
niets meer dan, plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ’t kraken van kleine voeten
op ’t weggegrint en, om mij te groeten,
een licht gegil… –
En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 De ander zichzelf laten zijn,
als die daar voor kiest
en jou diezelfde ruimte geeft,
zodat er niemand verliest.
zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.
Bouw verder…
zicht-baar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik sterf aan mijn huid
waar jij nog flirt met bloesem
mijn ogen dimmen telkens meer,
de glans van binnen lijkt te tanen
jij daarentegen verbeeldt
een eeuwig wuivende verenpracht,
in dit moment dat jij met mij deelt
buig ik verder terwijl jij lacht…
levenscirkel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Doorgang...
en in de laatste avonden
pleegt het oog zichzelf te verraden;
Het zalven, loochenen en het plooien
de wenselijkheden van de onafwendbare aftakeling
de blik definitief naar de geboortegrond in gene zijde vertrokken
en wij mild smalend het wrak te zien van de laatste uren
de herinneringen slechts afgemeten aan de laatste exploten…
perpetuum mobile
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
609 leegte
jezelf opnieuw uitvinden
vanuit niets
alles wat gisteren was
is anders
het boek herschrijft zichzelf
als een perpetuum mobile
alles wat was
wordt niets
niets wordt alles
wat zijn zal…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 Vandaag ben ik een briesend paard
en trap naar al mijn naasten,
blijft u daar liever van gespaard
dan zou ik me maar haasten.
In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 Het was de nacht van donkere maan. De Godin
sloeg met een donkere doch heldere blik de
mensen gade. Waar was het fout gegaan. Deze
schepselen waren bedoeld om elkaar lief te
hebben. Om het Universum te voorzien van de
benodigde energie voor het Licht. Zonder dat
Licht zou het voor altijd Duister zijn. Dus
waarom deden deze schepselen…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 Er is een vrede die uit leed geboren
In 't oog van vreugde als traan van teerheid beeft,
Of als een zachte glimlach glanzend zweeft
Over 't gelaat dat vreugden heeft verloren.
Maar nimmer zal die vrede 't leven schoren
Dat schuw voor 't eigen hart in luidheid leeft,
Slechts wie de moed van eigen lijden heeft
Wordt tot de zaligheid…
Kotsmisselijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
480 Nu ik het weet, durf ik je bijna niet meer te genaken,
want jouw kwetsbaarheid is te groot om te helen,
ik probeer je dus maar heel erg langzaam te doen ontwaken,
al zou ik je het liefste direct van de demonen stelen
en al die zinloze oesters keihard kraken.
Ik weet het wel, je hebt behoefte aan zeer subtiele hulp,
de meest zachte tederheid…
Herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
565 Dwarrelende gedachten wuiven door mijn hoofd
Rood groen geel bruin, alle kleuren van de regenboog
Meer kleuren dan het spectrum dat wij kennen
Constant bezig om mijn wereld te verkennen
Een herfst die nooit word afgebroken
Kleurijke bladeren, zonder eind voor ogen…
november
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
844 er komt een maand
van stilte aan
het is raar om dan
voor even te vergeten dat het soms
pijn doet, het koud
te hebben
wanneer er geen antwoord komt
ik draag het voor een tijdje mee
trek door straten waar men heeft gehuild
jarenlang
bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart
murmelen over reizigers
en een tollenaar
ik kan niet,…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik lig te bed en luister
naar het hozen van de regen
op de brug.
Het lijkt wel sinister gefluister,
ik streel de kat op haar rug...
Een late reiger is opgestegen
uit zijn nest in een els aan de vaart
en daalt nu met diepe vleugelslagen
zijn vlucht is de vangst immers waard.
Majesteitelijk maar zonder veel luister
zet hij zich naast…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Met de loop der jaren
had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen
een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd
en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor
rologend van tafel naar kast blievend naar houvast
haar hondse blik plensde als zuilen van regen
de klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.738 Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:
't geheim der sterken school altijd daarin,
dat zij zich instelden op lange drachte' en
intoomden d' ongestuime dadenzin.
Niet 't wachten der praatgragen zij het onze,
die, sprekend aldoor over wat zal zijn,
intussen inslurpen als grage sponzen,
met lijf en ziel de hete levenswijn…
Schaterlach
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Als gelach, schatergelach
het gesprek overstemt
wordt de inhoud ondergeschikter!…