13589 resultaten.
Gebogen is je rug
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
621 je ogen
pakken ons niet meer
en dat doet zeer
jij die vroeger
meester was in
spreken zonder woorden
schouders
iets naar voren
gebogen is je rug
je wilt nog gaan
maar je onzekerheid
geeft geen bereik
jouw wereld is
een eiland in
de drukte van bestaan
hoe lang
kun jij de oversteek
naar ons nog aan
wil melker
10/10/2010…
Patsboem!
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
717 Liefdessluimering ontwaakt
Haar diep verdrongen verlangen
Naar toen
Zichzelf herkennen in nu
Eenzelfde wereld
En
Ontwaakt wakker
Hoort zij dierbaar geschater
Voelt even herleven
Die gouden liefdesgloed
Over haar sidderende lijf
Hoog - en dan weg
Mogen liefdes gouden uren
Die haar zijn vergeten
Wakker opnieuw herleven.…
Herders en hun vuur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.186 helder staat de ster
en zo dichtbij
nog frank en vrij als toen
een klare nacht
de stal bepluisd
met wol van schapen
die buiten slapen
winters aangekleed
naast herders en hun vuur
de schreeuw
van het geboorteuur
klinkt weer universeel
het hemelse geluid
brengt liefde en de wereld
hopelijk iets vooruit…
lippenbalsem
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
750 hoe kan ik de wereld spreken
als mijn woord gespleten klinkt, ik praat wel maar
de zinnen slippen weg
in heel mijn kleine mens-zijn
vraag ik niet meer dan de schat
die zacht mijn ziel verbindt met wat
ik uit wil dragen
vooral later, als ik groot ben
en geleerd heb dat er banden zijn
rond mijn gedichte put met stomme klanken
ooit zal…
Als ik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
561 Denk ik aan de mensen om
mij heen die zijn heengegaan
naar een andere wereld, van
warmte en het eeuwige licht.
Daar mogen ze nu wonen
vrij van alle zorgen en pijn.
Draag mijn herinnering aan
hen dan verder met me mee.…
om te zoenen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
585 de kleine vingers plukten lief
zo lief
handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit
kantjes bloosden langs de roze snit
van een volle zomerjurk
mijn glimlach rond haar witte haartjes
en ik, die langs de bermen hurk
in alle kleine jaartjes -vroeger
toen
de wereld nog niet rustte
in haar graf…
Vergeten te leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
836 Hij staart achter zijn ogen
waar geen antwoord wacht
alleen van buitenaf is beweging
zij trekt de riem wat steviger
hoe vreemd kunnen ogen kijken
splijt hun wereld uiteen
hij loopt naar de verkeerde kant
het kind wrijft aan zijn kin
de man stamelt “oude gewoonte”
geeft hij zijn naam aan haar in herinnering.…
Boerderij
gedicht
2.6 met 15 stemmen
13.741 Wat zag ik toen ik bleef staan
en bleef kijken naar hoe
die boerderij daar stond
wat vertelde mij dat ze daar
langzaam stond weg te gaan
dat ze voorgoed verlaten was
ze stond daar in haar tuin
met een oude vruchtboom
die nog een beetje gebloeid had
er was een grazig weiland
er stroomde een vredige beek
de wereld was nog als toen…
DAPPER GELOOF
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.550 Met een lantaarn zonder licht en voeding
de koude duisternis van de wereld
doorvorsen vol wachtend vertrouwen
steeds de onaardse witte kapel zien
wier kleine fonkelramen
een straal van Goddelijke glans zenden
naar je lege vragende handlamp
die dit geschenk nooit kan bezitten
maar altijd in zich houdt en verder geeft.…
Het hellevuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 nog klinkt
het hemels lied en
brandt het hellevuur
ons bestaan
op aarde is
van korte duur
tussen deze
werelden balanceren
is onze dagelijkse kost
onwetend wat ons
nog te wachten staat
volgen wij slechts goede raad
maar de echte waarheid
wil niet komen zelfs niet
in onze dromen over goed en kwaad…
zonnetje
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.415 als ik onze woorden
uit kon vouwen naar een lichaam
hij de ene die jou was dan zag je
misschien jouw huis weer met hem samen
of deze vrouw buiten in de tuin
voor man spelen
wolken zouden je omringen maar jij blijft zee
luister toch naar de wind zeg je
zo huilen wij op de wereld samen
-------------
Voor Marije…
Nooit geleefd
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
916 Hier, op het bruine asfalt
Stervend en alleen
Achtergelaten door de wereld
Die waziger wordt om hem heen.
Zijn leven werd hem ontnomen
En liggend hier zo alleen.
Denkend; ik heb nooit echt geleefd
En met die gedachten
Gaat hij heen.…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Straks ben je vrij
Vrij om je vleugels uit te slaan
Je zal een nieuwe wereld binnengaan
En je komt als een vlinder
Uit je cocon
Je vliegt naar je plekje
achter de zon.…
Vorstelijk Geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
590 verliefd als ze zijn
levend in eigen wereld
omringd door het groen
hij lacht tevreden
zij kwekt en kwaakt gezellig
liefelijk naast hem
hij vertelt grapjes
maar is dan weer serieus
-zij houdt zo van hem-
vorstelijk en blij
draaien zij knus en constant
om hun eigen as
volmaakt gelukkig
is hun natuurlijke staat
stilstaande…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Hier te zijn in het weelderig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren -
Maakt kalm en wellicht wat wijs
Ach laat me kijken naar de vogels
en luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
KABOEM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Een paar kleine woordjes
en de wereld staat op in storten.
Niets dat het nu nog terug kan draaien.
KABOEM
Het gaat nu nog sneller achter elkaar.
En met de laatste KNAL is het over, voorbij.
Moet je je hele leven weer op nieuw zien op te pakken
tussen grote brokken puin.…
Pontifex
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 De twitterende Paus heet Pontifex
Wat gaat straks de prelaat de wereld melden
De praatjes die hij ons al eens vertelde
Of staan we na de eerste tweet perplex
In plaats van social media infiltreren
Eerst die vermolmde kerk moderniseren.
Paus Benedictus gaat per 12 december twitteren.…
Winter 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Daar
waar ik van de wereld af zou kunnen kijken
heerst het grijs
ijzig waait de wind de middag tegemoet
neerslag wordt verwacht
wanneer het licht zich terugtrekt in de nacht
die zich met poedersneeuw zal laten overstuiven
zo wordt gezegd
zo wordt gedacht aan duinen
alom hinder
morgen in ’t verkeer
met nog meer sneeuw
Siberisch…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…
Met lege handen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 Met lege handen
En een lelieblanke
Ziel ben ik ter
Wereld gekomen
Heb me waargemaakt
Waar het maar kon,
Gedaan voor de ander
Wat er in mijn vermogen
Lag onder Gods zon -
Verheugen doe ik me
Op het moment dat
Ik terug mag gaan naar
Waar ik vandaan kom,
Met lege handen naar Hem,
Dat ik weer gaan mag
Zoals ik gekomen ben…
Het warme welkom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
zoals het smaakt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 mij lag het leven als gedreven
in de hand ergens in de koestering
van macht en pilaar, geen tijd
heeft me geraakt slechts de afvaart
naar het heden is niet naar wens gemaakt
maar wie ben ik die wensen
mag in deze wereld
waar het bloed aaneen
geregen is door deeg en honger
geef mij de distel van de nacht
en ik voer het leven zoals het smaakt…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Zondagavond pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Zo bijzonder als je kinderen tegen je zeggen, keer op keer, “papa, ik wil zo graag bij je zijn”,
Elke keer weer word ik week, breken ze mijn schil weer open, dwars door alles heen,
Vervagen mijn angsten, mijn onzekerheid, en vervliegt mijn twijfel,
Het geeft mij het beste antwoord op die ene vraag, “hoe kan ik de beste papa van de wereld zijn”.…
air-line
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
514 ik vraag om regen
en sleep de goden uit een groter leven
weg
de wereld huilt
een rivier wacht op ogen
't zwellen voorbij de stroom van het kwade
wie vergiet het vergeven
op lippen
't gorgelen van gebeden
aangetast door verzet
ik sleep de goden
uit de eeuwigheid weg
uit vuur
en wapens…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
Weerbarstige waarheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 Met de beste bril
Van de wereld kan ik
De diepste waarheid
Nog niet zien -
Werkelijkheid die te groot,
Te veel omvattend is,
Gezichtsveld dat uitdeint
Naar links en naar rechts,
En ik die daardoor nog steeds
Niets zie, hoe kan ik dan
Mijn blik vernauwen, immers
Dan pas krijg ik een helder beeld
Van de weerbarstige waarheid -…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 De wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit…