10626 resultaten.
Godin van de jacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 jij was
nog schichtiger
dan een hinde
kon heel snel
de bescherming van
wat schaduw vinden
heb je nooit
op de voorgrond
zien treden
in bescheidenheid
maakte een lach
jou al tevreden
tot er gejaagd ging
worden en jij als
prooi werd uitverkoren
herboren
zette jij nonchalant
alle jagers voor schut
wond drijvers
om je vingers…
Vrucht van leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
945 Maar je zal zien door de eerbied voor mijn kern,
groeit de boterzachte romigheid er honderdvoudig terug bij.…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Nu je dood bent zou ik heel graag
nog even met je willen praten,
je nog even willen zien.
Maar je bent onzichtbaar geworden.
De vogel zingt niet meer.
Ze heeft haar vleugels uitgeslagen
en is het onbekende tegemoet gevlogen.…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Kast vol Jassen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Een kast vol jassen
Mogen wij in ons leven passen
De één zit als gegoten
In de ander word je uitgefloten
Je wordt beoordeeld naar de jas die je draagt
Er is bijna niemand die naar de inhoud vraagt
Ga je een keer bloot
Dan schrikken de meesten zich dood
Zien ze je gaan
Zoals je eigenlijk in het leven wilt staan
Incognito is de jas…
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 We zien al licht van miljard jaren oud.
Per raket naar een zwart gat
klinkt reeds vertrouwd.
Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.…
Jouw stilte praat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 ik heb de wind
niet eens gevoeld
maar de strakke
aanblik die jij biedt
is magistraal
het dreigend wolkendek
verschiet waar
jouw profiel oprijst
tegen het felle licht
van de brekende bui
zoals cheops torent
in piramide met
magische ruimten
zijn wachters wereld zien
verstil jij in mystiek
omdat jouw stilte praat
met de verste planeten…
Vluchtige spiegelblik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 wolken hier reiken
nog onder
dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een vluchtige spiegelblik
laat zien…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Een dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Steeds houden we elkaar spiegels voor,
waarin we ons zelfbeeld kunnen zien.
Voldoen we aan elkaars verwachtingen?
Illusies van haar, ideeën van hem?
In het holst van de nacht,
besef ik dat we elkaars levens schrijven.
Begrijp ik dat mensen biografen zijn.
Weet ik dat ikzelf geen biograaf,
maar wel een dichter ben.…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kon je er in zien
Was het niet....
op dit terras?
dat ik je plots
op m'n schoot trok
Je kleurde rood
tot in je nek
't stond...
je niet gek
bij je nieuwe rok
.....hoog opgetrokken.…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 nog heb ik ze lief
de vergeten woorden
zij zullen stenen
bloeien op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 niet dat zij zich verschuilt
voor mij, zij wil er niet zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom…
Weet dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Heel veel mag
Hij die zoekt zal vinden
en zal ooit daar geraken
waar U verblijft
In onze wereld
staat U helaas alleen
we zien Uw werken immers niet
En toch toch bent U aanwezig
Het moet wel – niet uit vrees
maar omdat wij het willen
Dus heeft U zich verstopt
ver weg en toch heel dichtbij
ergens diep heel diep
in onze geest en ons…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het
eerst weer zien…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik heb rozen zien verwelken
mieren die bleven hopen
bijen zich te buiten gaand aan rozenkelken
en in gelukzaligheid onder dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad zijn te vlug vertrokken
het behoeft niet meer gemeten te worden.
© 31-1-2000…
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 had geen positie
was bewegingloos stil
in serene kalmte gelegen
toen ik je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan
om te zien…
Tussen twee werelden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 kleuren aromatische
geuren op vleugjes
warme wind van een
spelende avondbries
het is de balans
die het rood van de
ondergaande zon hangt
tussen twee werelden
in minutieus evenwicht
waarbij tijd lijkt
uit te dijen zonder
in verglijden op te gaan
seconden stil blijven staan in
een totaal ervaren van geluk
waar grenzen
zich laten zien…
de treurwilg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 ik wou dat ik een treurwilg was
dan kon ik lekker gloomen
om 's avonds op het kerkhofgras
de maan zien op te doemen..…
Niet alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik ben leeg
ik ben versplinterd
het is niet meer aan mij
help me alsjeblieft
zie me
zie me, alsjeblieft
want ik zie niet meer
ik kan niet meer zien
kun je me niet voelen?
kun je het proberen?…
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Woorden worden oud
Er komen nieuwe aan
Oude woorden zien we als een fout
Dan moeten oude woorden gaan
Het geluid van zand
Horen we nu vaker
Dat zijn de woorden
Die we vergeten waren
De mooiste woorden
Die nu verdwalen
In de zee
Van idealen
Die mooie woorden
Over zonsondergangen
Zijn nu een hoopje zand
Ergens in de gangen
Die…
Geluk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.556 Omdat ik geen honger, geen dorst lijd,
een huis heb, een baan, een voorbeeldig gezin,
duizend boeken, van Sade tot Grimm,
gezondheid, een trouwe maîtresse, veel tijd
voor kunst en liefde of wat daarop lijkt,
de wereld kan zien, mijn tuin cultiveren,
duizend gedichten opnieuw kan proberen
een God te zijn in het diepste geheim,
daarom is het…
La grande bellezza
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 leer
de teksten, Mama Capra:
grote schoonheid is het leven
van de droom van je zintuigen
Ze wordt weggestuurd
van de markt, met haar
zelfgemaakte geitenkaasjes
Thuis in haar paradijsje
de vroegere bedding van de beek
mijn dagdroom in het hoekje
bij de ingang van de zaal
gonst het van de bijen
Zou ik liever spelen, mezelf
willen zien…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 wij vleugelen niet
verplaatsen ons al
ongehinderd in de geest
zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen
omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht
wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen
nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het wellicht zien als een goede papaver
wellicht een prachtig gedresseerd paard
wiens manen je niet eens hoeft te kammen.
Geen enkele dag hoeft mokkend kletsnat te zijn,
kijken hoe spitten gaat is soms al voldoende
net als weten dat na het voorjaar de zomer arriveert.…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 ik wil ze
hier niet
heb hen mijn
tanden laten zien
in de scherpe kammen
van het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Maar zodra je weg weer,
hoe ver we uit elkaar
alsof we
steeds andere, nieuwe
universa bevliegen
flauw en vaag je wetend
op een achtergrond
Hoe het verlangen de kop opsteken kan
je terug te halen
jou, raadsel, met open ogen te zien
weer als blinde
je te voelen.…