8651 resultaten.
GEK VAN VERDRIET
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.493 Laat mij weten als ze komen
in hun heel lange witte jassen
en ik dan mede word genomen
om voortaan op mij te passen
Laat mij weten als ze naderen
met de dwangbuis in hun hand
als ze stappen door de bladeren
naar ’t gesticht waar ik beland
Laat mij weten als ze kloppen
op de deuren van ’t alleen zijn
dan kan ik mij nog verstoppen
in het…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.102 Zie hier mijn nieuw gewaad:
Dansend in de nacht
Omlijnde ogen, wit gelaat
Een kille koude kracht
Je ligt hier stil, je ogen dicht
In dromen diep verzonken
Ik red je uit het felle licht
Mijn liefde jou geschonken
Ik proef de hartslag in jouw bloed
Zo warm en puur volmaakt
Mijn liefste, dit moment voelt goed
Je bent onsterfelijk…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kraaien vliegen
aan een paarse hemel
mensen fluisteren
in het zwart
wit zal morgen kleuren
in het afgesloten graf…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 fladderend bijna
slaat hij zijn witte handen uit
losgemaakt van werkelijkheid
vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw…
De Zwemmer
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.343 in een traag maar krachtig ritme,
trekt een gespierde schoonheid
een wit bruisend bellenspoor
door het diepe, blauwe chloor
de regelmatige, vinnige slagen
van twee mooie, gebruinde benen,
versterken de stuwing
van soepel gebogen armen
dansend langs het oppervlak,
terwijl de mond regelmatig
contact zoekt met de lucht,
glijdt de zwemmer…
Zwijmel en Verlang
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.763 Ik rook kringetjes
Kriebel dingetjes
Paars gelakte nagels
In zoete suikerwafels
Ik betover woorden
Streel witte boorden
Zwijmel en verlang
Naar liefde eerste rang
Ik ga naar de haaien
Gedachten die draaien
lik boterzachte room
Kreun in mijn droom
Ik zweef en ik land
Tussen gevoel en verstand
Eet nootjes drink bier
Verkreukel van…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Een roodbruin gebouw
met witte randen
kon er niets aan doen
dat het....gestopt
door een gesprek met
een allerwelwillendst
mogelijk nieuw familielid, 't
tikkeldidomt, tikeldidomt van
de piano ver-
zadigde accoorden die
naar een
hemel rijken, terwijl
zelfs de aller onemotioneel
ontwikkelde weet
dat het hier om niets meer
maar ook niet…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik langzaamaan
de velden en verliest de zomer
eindelijk zijn warme helden
leg onverwacht een witte…
Spreken vele tongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
863 de eerste mensen
slangden paradijzen
door hoogmoed erfden wij
hun zonden met afgrijzen
schaamte is ons eerste
mededogen de schepper
stuurt zijn zoon van boven
als verlosser van venijn
hij brengt mensen
nader tot elkaar maar
golgothaat in pijn en dood
vol overgave aan zijn vader
in het rotsengraf ligt
op een witte doek het rode…
Aphrodite
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.026 vanuit grijze wolkenflarden
scheurt de hemel open:
een God wil zijn boek dichtslaan
maar hoort de donder rollen
vertwijfeld gaat zijn blik
naar het oosten, de witte bergen
waar hij een eik ziet branden,
getroffen door Zeus' bliksem
kletterend valt de regen en
koelt de geschonden eik
terwijl Noach zijn ark stuurt,
in de richting van een…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 het was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes…
Kind in de storm
gedicht
3.7 met 24 stemmen
12.598 Wat ze heeft dat mag ze houden:
mager haar
en wit gezicht van louter wind;
een vuist zo rond
of daar een angst begint.
Eén dunne rug onder de storm
- een juk onder een juk -
twee schouderbladen
om ter bangst.
-----------------------------------------------------------
uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001.…
Los van alles
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
903 Onderweg zag ik ze flitsen,
gerekte stukjes wit en geel,
ze leken aan elkaar te ritsen,
eindeloos en meer dan veel.
Eenzaam ben ik mij gaan voelen,
zo snel als eerst ging ik niet meer,
ik zocht naar houvast, vaste doelen
en keerde naar de aarde weer.
Het was een boom waar ik naar zweefde,
betastte opgelucht de bast.…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Toen was uw haar als git zo zwart,
Uw voorhoofd spiegelglad;
Gerimpeld is dat voorhoofd nu;
Zo wit als sneeuw dat haar,
En toch de Hemel zegene u,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!
Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 En langzaam drijft, aan 't smeltend blauw der transen,
De wind de wolkjes, wit als lammren, weiwaarts.…
Nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
843 Vannacht kwamen er gezichten uit de muur
begon met 'n gesloten oog, dat openging
en nog een oog, de muur had afwisselend
alle kleuren tussen pikzwart en fel wit
Het engste was een bleek gezicht als van
een Pierrot met ogen in een onvoorstelbaar
lazuursteen blauw, dat mij naar binnentrok
uit de muur keek ik naar iemand die sliep
De borst…
Duister
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.286 Plots is alles helder en mooi wit
en merk ik dat ik rechtop zit.
Het duister is nu mooi gekleurd
en alles is weer opgefleurd.
Zelfs het duister heeft een mooie kant
want het is maar gewoon het dromenland...…
Nachtmerrie
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.074 Vannacht kwamen er gezichten uit de muur
begon met 'n gesloten oog, dat openging
en nog een oog, de muur had afwisselend
alle kleuren tussen pikzwart en fel wit
Het engste was een bleek gezicht als van
een Pierrot met ogen in een onvoorstelbaar
lazuursteen blauw, dat mij naar binnentrok
uit de muur keek ik naar iemand die sliep
De borst…
Wachten op een trein
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
890 wanneer komt een trein voorbij,
hij mag ook wel even stoppen
als ik spreek over een gedachte
die passeert
en aanzet tot enige beweging
in mijn vingertoppen
of een beeld dat zich
neervlijt bij mij
waaruit ik zicht heb
op voldoende letters
die woorden kunnen bouwen
uit een scheppende brij
en regels trekt
over wit papier
die konddoen…
Luctor et emergo
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
736 Hun kopjes zo lief, zo veel,
zo wit, ‘k heb ze niet geteld,
maar na een zwaai van ’t mes,
lagen ze allemaal onthoofd
op ’t pas gemaaide grasveld.
De messen verdwenen, na hun
verwoestende taak,
‘k keek het met lede ogen aan,
maar ‘k wist als geen ander
dat ze er binnen
een paar dagen wederom staan.…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 Ieder mens verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog…
Paardenmolen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
828 Er was een wit paard en een zwart paard,
maar het enige wat ik werkelijk wilde
was er niet:
een vliegtuig waar je niet uit kon vallen,
dat na twee rondjes
zich van de molen losmaakte en
boven het dorp rondvloog,
en dan de wolken in dook.…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand
Zij toont in een doos van hermetisch wit…
voel je God, vergeef het licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
813 je wilt het zonlicht breken
ik heb naar je gekeken
ben ervan overtuigd geraakt
dat jij de wereld anders maakt
splits wit maar in de tinten
die je wilt, van ultra-violet
tot infra-rood, er is genoeg
de zon schijnt nog geen dood
voel je God, vergeef het
licht in dagen van genade
nee, geen sluiers willekeur
het uur moet zijn te raden…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.240 Maria in Mariablauw en wit,
de wijzen uit het oosten met geschenken.
zou iemand aan iets lelijks kunnen denken
bij zoveel moois en liefelijks als dit?
Er blonk een ster. Herodes was te vroeg.
Het kindje had nog heel wat voor de boeg.
-------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Au!…
'k Hou van je...
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.966 ‘k Mis je
wanneer ik grote, witte wolken streel,
dromend in een lentegeur.
‘k Ruik je
wanneer ik rode roosjes zie blozen,
stralend in het zomerlicht.
‘k Hoor je
wanneer de wind jouw engelennaam fluistert,
stoeiend in het najaar.
‘k Zie je
wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat,
bevriezend in een winterslaap.…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…