Alle inzendingen over eenzaamheid

8623 resultaten.

Sorteren op:

Vampier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Mijmerend in gevaarlijke zelfhaat, De dag is zwarter dan de diepste nacht... In de schaduw van een zonnewijzer Als de eeuwenoude vampier die lacht, Verstard, maar ouder... Ouder en wijzer.…

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Haar blik dwaalt over het geblakerde land van zwijgzaamheid, altijd zoekend, eindeloos wegrennend van zichzelf in haar eenzame vlucht. Starende ogen kijken wat wazig naar opspattende dauw vermengd met verloren tranen.…
Katty wijns3 augustus 2021Lees meer >

Thuis zijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Laat Dat vechten maar Gewoon er zijn Is genoeg Dat brengt Je thuis…

Ontwaakt uit een droom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
klimop ben gespijkerd aan het hout om alsmaar hogerop te klimmen Geperst geduwd verwrongen om te sterven met de vreemde adem in mijn longen zuur tot aan het stervensuur In de tuin van mijn buurman komt de muur tot leven in de milde geur van seringen waar ze engelen horen zingen Rillend vlucht ik in mijn onschuld verdriet en eenzaamheid…

Loslopen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
slenterend door de straat kom ik hem tegen loslopend verward verdwaasd verdwaald uit de auto gesmeten op zoek naar een beter leven uit de auto gelaten om zichzelf op weg naar huis uit te laten taxeert hij mij heel even wat zou hij van mIj en ik van hem vinden zouden wij het kunnen worden ... vrinden? Ach het zal wel loslopen.…
catrinus26 augustus 2021Lees meer >

Als ik het niet meer weet....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Als ik het Niet meer weet Niet meer weet Hoe er te zijn En er gewoon Wil zijn Mag ik dan bij jou Als ik Mij verstop Mezelf onzichtbaar maak Zoek jij me dan weer op? Ik heb Het dan extra nodig: Om gewoon Naast jou Te zijn…

Dichter worden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Steeds dichter worden. Steeds nader komen, tot wie we zijn. Mensen van geesten en bloed, herkennen elkaar blindelings. Treffen elkaar stilstaand, voor gesloten deuren. Daarachter stromen wilde rivieren. Ooit zullen ze samenstromen, op weg naar open wateren. Zeeën en oceanen. Voorbij de horizon. Droom! Zie! Luister! Naar hemelse muziek…

ik bewaar je

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 553
ik bewaar je tussen dwalingen bewaar ik je contouren, dieptes waar je mijn schaduw verlengt vertrekkende kleuren je omarmen het natuurgezang behangt je en de ogen van de nacht bewaken de verte waar ik je bewaar…
Sevichny11 november 2021Lees meer >

Het laatste platanenblad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
zwaait af. Het kletsen is gedaan. Ik praat nog enkel in mezelf. Mij wacht le vent fatal. Dag uitzicht, je was fenomenaal. Vaarwel moederboom, baar volgend jaar een fantastisch feuilleton! Waarin mijn exemplaar. Kom Feuille, waag de sprong...…
K.Bladzij22 november 2021Lees meer >

Stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
De kroeg in een kruk op Daar zit hij Aan zijn vinger een trouwring Op de bar naast zijn vuist een pils In de hoek klinkt een lied uit de jukebox Maar in zijn hoofd daar is het stil Klok klok klok weer een slok door zijn keel Niemand praat, niemand wil.…

wat zij nog weet

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
wat zij nog weet van het begin is de huivering van licht die een zachte wiekslag brengt waarmee de nacht wordt verjaagsd wat zij nog weet van de nacht is haar hunkering naar kleur die de dreiging van stilte draaglijk maakt wat zij nog weet van kleur is de verandering van seizoenen en nuances in het spel van clair-obscur wat zij nog…
Kees Visser11 december 2021Lees meer >

VLUCHTELINGEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Zij dolen langs doelloze wegen komen allerlei hindernissen tegen hongerig, afgemat en uitgeput voor de oorlogsgruwel gevlucht zij komen aan in een onbekend land iedereen kijkt hen argwanend aan kinderen op de arm en aan de hand zien zij deuren voor hen dichtslaan de winter komt met ijskoude nachten ze schuilen dicht in een tent bij elkaar…
Greta Casier18 december 2021Lees meer >

Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Probeerde naar huis te gaan; Ben nooit echt aangekomen; Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren; Ontnomen. Handen die reiken; Maar kan er niet bij; Net juist die anderhalve meter en veel meer; Maakt de weg niet vrij; Ben pas thuis als ik je mag vasthouden; Warmte mag ontvangen; De leegte verbannen; Intens verlangen.…
GonzoszVoice27 december 2021Lees meer >

Verdwaald

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Oud jaar De laatste dag Van het jaar 2021 Ik ben Alleen En verdwaald De weg Kwijt Maar Laat me Laat me vrij Vrij om Mijn eigen Weg te vinden…

gekleed over straat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
het poreuze gaat gekleed over straat iemand zingt een klaaglied de ander vangt met rouwen aan iemand wordt bedolven een ander wordt belaagd iemand lijdt aan een afgestompt hart het poreuze gaat gekleed over straat…
J.Bakx31 december 2021Lees meer >

miniatuur 13

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
achter de heg, en 'n struik zit de man achter 't raam; 'n dubbel geluidswerend luik hij speelt in zijn theater "de eeuwigheid in spe", hoort al de stem, van later en spreekt van die ruisende zee…

iets

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
de wereld versteent stoelen worden ornamenten de dag morsdood en hortensia geronnen bloed maar iets is dat nog beweegt langzaam trekt het een groezelig nachthemd aan wanneer ik muisstil en starogend boven een leeg glas tot godzijdank de ijskast slaat aan…
Kees Visser14 januari 2022Lees meer >

niemand die je vond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
met ingehouden adem wankelt hij tussen rotswand en ravijn zijn flux de paroles vliegt angstig weg op het nauwe koude pad kraaien lachen zoveel zwarter is de leegte in zijn borst de stille weg naar een plek van diepe pijn…
J.Bakx15 januari 2022Lees meer >

Egeltjes buffelen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
met de tong uit de mond schuifelen de kaplaarzen door de bladeren die onder haar knisperen als papier - bedachtzaam ze was bijna zichzelf vergeten mee te nemen op zoek naar onaantastbare zaken speurt ze over de grond zich niet bewust van haar gedachten o - was ze maar zo'n varkentje u weet wel zo'n dure die truffeltjes vinden…

Versteend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik zit op kunststof wit als tandpasta warm noch koud nietszeggend draagt het mij lang staan valt mij zwaar Als de zon schijnt heb ik schaduw bij regen zit ik droog behalve als de wind hard vanuit het westen waait Ik ben niet thuis heet niemand welkom ik zit en kijk naar ruggen van mensen onderweg In een wolk van diesel stopt een…

Alleen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Tranen druppelen op de bank Geen zorgen Je ziet ze niet Warm en nat rollen ze Over mijn wang Ik ben alleen Mijn hoekje van mij Zo alleen Alleen met duizend tranen Elke druppel Een zee van spijt Een zee van teleurstelling Een zee van angst Help me Help…
Sawsan9625 februari 2022Lees meer >

Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
‘s Nachts als het stil is is de stilte het luidst Spoken in de stilte Stilte in de duisternis deze voorbij Bergen, dalen, pieken , de luwte Daar waar ik ben Met zonder jou is waar ik zijn wil…
Denise7 februari 2022Lees meer >

Krik krak krik krak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Het hondje mist een oogje verloren in het bos Het hondje mist een oogje er zat een steekje los 't is naar de knoppen draaien helpt nie meer 't is naar de knoppen 't is kapot meneer Krik krak, krik krak deurke gaat op slot Krik krak, krik krak alles is kapot 't kachelke is uit de kaarskes opgebrand alles is gekuist 't huiske is aan…
Wilco Bosems13 februari 2022Lees meer >

laatste dagen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 449
hij was niet voorbereid op deze winter vernielde dromen knarsten in zijn hand gedempt licht schuifelde tussen hem en en de wereld ik ga niet dood dacht hij aan barrevoets lopen ik sterf alleen in verloren tijd…
J.Bakx17 februari 2022Lees meer >

Nergens zet je me neer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
In deze kille wereld van vervreemde planeten de wijsheid in een kan aan het glazen raam gezeten deze ronddraaiende aardkloot zonder dromenland achter de horizon heb je hulp nodig, vraag je me indringend nee ik red me wel, de wereld staat in brand nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte jouw schaakspel in een niemandsland onder…
mobar3 maart 2022Lees meer >

Een beetje fleur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Ik heb twee glazen flessen, hun halzen trekken krom. 't Zijn twee precies gelijken, ik lach er een beetje om. Het is alsof ze naar mij buigen. Glanzend groen, een mooi gezicht. Ze hebben een dikke bodem, die schittert in het licht. Ernaast staat een klein vaasje, met één enkele rode bloem. Vanuit mijn stoel zie ik het aan, het hele plaatje…
Antje9 maart 2022Lees meer >

De overkant

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 681
Als ik uit mijn venster kijk, zie ik de overkant. Wat zie ik dan? Hetzelfde als bij mij. Er verandert niemendal. Een raam en een deur, dat is al. Maar achter dat raam. Zo stel ik mij voor. Daar leeft iemand met een naam. Met gedachten en wensen met pijn en met smart. Een mens met een hart... Wil ik het wel weten, of raakt het me…
Antje14 maart 2022Lees meer >

Leeg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik voel me als niemand Ik voel me niets Uiteengereten Zoals een hopeloze schaduw Vol pijn Zoals een hulpeloze schim Zo leeg…
Kh17 maart 2022Lees meer >

stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
toen de liefde van korte duur was en hij de wind hoorde suizen ving hij de laatste stofjes van de zon toen aan de overzijde niet meer lag wat en wie hij zocht liep hij vast in het laatste woord toen het zingen van de krekels niet langer hoorbaar was sloot de nacht zich dicht hield de stilte haar adem in…
J.Bakx27 maart 2022Lees meer >

onbegrip

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
nooit gedacht dat ruisen aldoor het uitzicht verblindt en zo ver en diep verscholen aan het oppervlak kan huizen en doorheen het lijf warm bloed en koude verbindt het is aldoor nog dolen in een gesloten verblijf ik zie het gras zeker wel opkomen waar kleuren mijn ogen zoeken doch niet alle tinten beleven mijn blik zij lijken bedekt met…