7542 resultaten.
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt
van stralende glinsterende edelstenen
velden onbetreden in maagdelijkheid
waarover muzen als in parelen wenen
sprankelend in kleuren door zon beschenen
gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd
tekenen waaraan deze dag mag ontlenen
zonnige hoop na kille en donkere nacht
klinkt boven aardse beslommering…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 ik wiegde mee
met de vlammen
van het vuurtje hoop
zag het manifest
gestalte krijgen in
oplaaiende hitte
golvend nam
geestdrift bezit
van alle mensen
hoger dan ooit
wakkerden emoties als
liefde en vertrouwen aan
om toch de aarde
nog klaar te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting…
Vroeg of laat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
717 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
en stond genageld aan de grond;
ik kon alleen maar hopen.
De eerste zuigeling in ons gezin
kwam goedgemutst de wereld in;
zo ook haar beide zussen.
We wisten niet wat ons te wachten stond;
opeens liepen er tieners rond.
Wat als ze wilden kussen?…
Goed gehecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Ach deze tijd, onze tijd van
neergang en overgang, scheidt
de vroege dauw van de schaduw
die we nu vertrappen, morgens
opgestart in de late middag al
verdampt, zich vast klampt in
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen, en
iedere seconde tart en eindigt
ligt de nacht van overmacht
een nieuw stelsel als vulsel in…
Eigenwijs, eigen wijs
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
488 Ik voel mij het beste
buiten de gebaande paden
ik voel mij het allerbeste
buiten, in de open lucht
dat is ook goed voor de mens
dat unieke wezen, die ongelijke
want alle mensen zijn ongelijk
dat maakt het gelijkheidsbeginsel
zo lastig, zo moeilijk, zo onredelijk zelfs
vaak worden allen op die grote hoop gegooid
voor jou, ja, jij, duizend…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en ook niet goed te praten
De lessen zijn geleerd, de cirkel rond
Ik zwaai en hoop…
zondag - nieuwe tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 weer een raadsel opgelost, na
de klok verzetten blijkt de
tijd onhaalbaar, zijn race is
niet te stoppen
heb de tijd omgekocht
zijn wijzers opgepoetst, hem
mijn lichaam laten verouderen
doch de tijd heeft louter lak
aan het verlateren van jong en oud
ik voedde de tijd met de controverse
in zijn voordeel te laten gedijen, in de hoop…
Nachtrust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ik hoop vurig dat ook in jouw lieve dromen
op een moment een beeld van mij zal komen
en dan mijn grote liefde voor jou herkent.
Moge dat ogenblik eerder komen dan verwacht,
dat ons dan eindelijk samenbrengt in de nacht
en ik kan beminnen de heerlijke engel die je bent.…
Ze zwerft ergens rond…
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 was een beeld die ik toevallig tegenkwam
maar een toeval was het in geen geval, ze
zwerft in mijn hoofd, dat was mij door
mijzelf beloofd, er zijn momenten geweest
dat vaag haar kleur en geur overeenkwamen
met een vereenzaamd gevoel van missen,
zo zichtbaar, onzichtbaar, sterfelijk en
onsterfelijk in het hoofd, dat het helder dooft,
mijn hoop…
Voor Eppe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Straks hoop ik hem te vragen
wie die Haenen eigenlijk is?
De man die alsmaar rollen speelt.
Die zelden gevoelens met ons deelt.
Gelukkig kijk ik tegen Gremdaat op.
Die brave godgeleerde man.
Die wijze richtingwijzer.
De trouwe echtgenoot.
Die stoere vent.
Gremdaat houdt ons spiegels voor.…
Vriendschap sluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik herinner jou als toen:
terwijl ik mij voorstel
hoe liefdevol zoet
de hoop een lied
gebouwd op wit marmeren
stenen een blinkend
gebouw met nieuwe ogen
en een tuin vol met
bloemen waar
de geur ons hart binnen sluipt
om het simpele geluk
van jouw hand in de mijne…
angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 verdroten ongeletterd verdriet
handen voelen in het woelen van de
gekrulde vingers die in elkaar gestoken
iets delen, het delen van gepassioneerde
woorden die in het stemgerei hun kracht
van gisteren hebben verloren
nochtans loeit de wind met een
vooringenomen houding, statig vleiend
krachtig, iets magistraals dat de weg verkent
waar hoop…
EEN VREEMDE PASSAGIER
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
550 afspraak in de Okraïnese velden
zou hij de moordende raket melden
de slag was catastrofaal
alle inzittenden vonden de dood
zijn spel werd sluw gespeeld
een chaotisch beeld van afschuw en leed
een zee van vragen en tranen
niemand zag zijn familie en bekenden weer
de ganse wereld was in shock
bij zoveel onmenselijk verdriet en pijn
wij hopen…
Onvoltooid?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
398 geluk
mild en duurzaam moet zijn, zichzelf
moet verdienen moet maar wegvloeit
in de wind van een veranderend klimaat
inslaat als een plotselinge bliksemslag
soms als bloementooi en uiteindelijk
de littekens van verval achterlaat,
maar in het binnenste blijft het wroeten,
het zaad in de kiem van rusteloze wensen
gedragen door de hoop…
Saamhorigheid?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
491 Het draagt de mand van ongeduld,
de twijgen botten uit in licht
van onze weerbaarheid waaraan de
juweeltjes van hoop en weerwil zich
tot een helende ketting rijgen die
iedereen passen zal om de donkerste
periodes te vervangen, die pil verzacht
door een ongekende saamhorigheid
die meereist door de tijd en tot een
andere overlevering…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 we zingen en schreeuwen over hoop
op dagen van verdriet met hartenpijn
zwalkend en dralend is de weg
die ik loop: maar ik pak je hand
en leg hem voorzichtig in die van mij…
Covid 19
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
494 anderhalve meter afstand
Om eensgezind met elkaar Corona te verjagen
Och de prevelende lippen, och hoe gênant
Eenzaam in 't heengaan geslagen
Door de Covid negentien plagen
De dode ogen 't grijze haar, onze dierbare kwetsbare
Holland in quarantaine met ontelbare vragen
Ik kijk naar de zon, en boven de afgrond de ijl
Blauwe lucht met de hoop…
MOED BLIJFT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Terwijl ze het Evangelie doorgeven
bij marteling en dood, redding verloren,
doet lofzang hoop op Hierna opleven.…
twijfelzaad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 begeleidend
zingen de vroege vogels
mij de dag mooi wakker
stil geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag
krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust
de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog
het bevrijdende lied van hoop…
Omhoog die premie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ‘t virus heeft dusdanig huisgehouden
dat premies stijgen met een gang
die zijn weerga niet kent en dus
ben ik bang, voor enorme verhoging
Neen, koorts heb ik niet, corona evenmin
hoop ‘t niet te krijgen ook, maar:
het miserabele beestje zorgt er wel voor
dat premies wederom stijgen komend jaar.…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Verschuldigd ben ik je, oneindig veel dank
Ik mag hopen dat je niks ergs overkwam.
Als je hem vindt: zijn naam is Mont Blanc.…
EEN WARE REIZIGER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
359 een ware reiziger
heeft geen huis
hij zoekt slechts onderdak
hij heeft geen doel
om te bereiken
hij reist om te reizen
hij komt hij gaat
hij ziet hij geniet
hij ziet mensen hopen
hij ziet vreugde en verdriet
hij ziet hoe levens
aan de hand van
toevalligheden verlopen
hij overdenkt laat en weet
dat al wat hij heeft gezien
z’n…
Ooster-/Westerrreide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 in brand
sindsdien hebben eb en vloed
in Reiderland wel
vrij spel
op de Punt van Reide
ook met Google Maps
zie je de fundamenten
van Westerreide goed
de rest is verdronken land
in eb en vloed
zeehonden slapen
bij eb op het zand
aan weerskant
van de stroomgeul
waarlangs de Dollard
vol loopt en weer leeg
Oosterreide, Westerreide
ik hoop…
Het beest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
423 Onzichtbaar en dodelijk
Regeert hij ons leven
Hij neemt levens
Hij neemt banen
Hij neemt kansen op liefde en succes
Zijn hebberigheid kent geen grenzen
We werken aan een wapen
Een micro atoombom in een naald
Alle landen werken eraan
Om hem uit onze wereld weg te slaan
Daarna kunnen we weer leven
Bevrijding tussen hoop…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Mijn lief gedicht laat mij nu dan hopen
op een stille plek achter de horizon
waar ik mijn pen in goud kan dopen.…
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 De oren reeds stil, de reuk al lang weggedreven,
het zijn mijn handen waarmee ik navertel,
en hoop alles te hebben opgeschreven.…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen
ik huiverde
schreef op de rand van de krant enkele woorden
moed, hoop…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander in alle
drukte zomaar vergeet
en toch is er de lach
die liefde verwacht
er twinkelt steeds
een streepje licht
van een verre ster
die hoop…
AFWACHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 Ziet, de voldane zon schildert het Westen
om hoop en liefde eeuwig te vertalen.…