15404 resultaten.
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.037 Mijn zoon,
hoe is het zover gekomen
wat is er gebeurd
heb je de verkeerde afslag genomen
of ben je meegesleurd
door die donkere duistere kracht
die ik zo ontzettend haat
die heeft jou in zijn macht
en jij die dat toelaat
Ik sta aan de andere kant
en als je ooit zover bent
dan reik ik je mijn hand,
zodat je weet, dat je weer op de goede weg…
mis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 gemis
als het er niet is
espresso ‘s ochtends vroeg
het zwarte jurkje dat je droeg
de lucht, de warmte, de zon
voor de winter begon
een wijntje bij het eten
de mooie momenten
die je niet wil vergeten
gemis
als het over is
die bijzondere vriendschap
gevoel van blijdschap
vertrouwen in iemand
jouw hand in zijn hand
gemis
het meisje…
Kreng
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ze straalde als de zon
toen ik haar voor het eerst ontmoette
en in haar omhelzing
smolt ik als een sneeuwpop
wellicht een tikkeltje jaloers
wat al te bang dat zij mij zou bedriegen
- maar ik wil haar echt met niemand delen -
heb ik haar in de kelder opgesloten
daar werd ze bleek en trillerig van
en later zwart en zo onsamenhangend
nu weigert…
Heer ik kom tot U
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
814 Heer ik kom tot U
Want U bent mijn levensbron
Die mij verwarmt, zo als de zon
Heer U ziet mij altijd, ook nu.
Heer ik kom tot U
Tot wie zou ik anders moeten gaan?
U, die alles weet van mijn bestaan
U die mij vrede geeft, ook nu.…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Natuur lijk
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
581 Hij wacht op haar
iedere morgen weer
wanneer de zon opkomt
schudt hij zijn veren
en raakt haar even aan
minzaam knikt hij naar
het grauwe ganzenpaar dat
nieuwsgierig waggelend
iets dichterbij komt
en de witte reiger strekt
statig haar nek maar zwijgt
in de lucht wordt al
klapwiekend gebeden voor
het laatste avondmaal…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…
Zetten grote ogen op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ze zetten
grote ogen op
de huizen
witgepleisterd
met hun rode kruinen
Ik wierp steelse blikken
in hun tuinen
waarin onkruid
streed met kruid
een strijd zo ongelijk
Want zon en regen
maken tuinen rijk
aan groen dat welig tiert
zich slingert naar het licht
licht in aller ogen.…
In prille ochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
514 Ooit vocht je in donkere uren
een implantaat van steen
uit je hart
Onder dreigend wolkendek
door storm
en nevel
terwijl het verdriet
rijpte als vruchten
aan de boom
bedwelmde de koriander
Toen de viool het
lied van
eeuwigheid huilde
opende de roos
behoedzaam haar hart
In prille
ochtend onder
milde zon…
liefste
gedicht
2.1 met 315 stemmen
37.473 liefste
ik roep naar je
over de bergen
liefste
ik loop naar je
over het water
liefste
ik leef naar je
onder de zon
jouw handen
hebben mijn huid doen smelten
jouw vogels
zijn door mijn haren gevlogen
jij woont
in mijn handel en wandel
ik wil je boot
door de nacht zijn
ik wil je strand
overdag zijn
ik ben je schaal
wil je mij…
Levenscyclus
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.119 Tranen
Troosten
Helen
Helpen
Aanvaarden
Leven
Zijn
Toekomst
Vandaag
Hier
Nu
Binnen
Buiten
Beleven
Geluk
Bestaan
Jezelf
Spelen
Lachen
Voelen
Dansen
Liefde
Licht
Warmte
Zee
Zon
Sterren
Maan
En zo zal iedere levenscyclus weer opnieuw gaan.…
Geweld verdelging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Als er geen geweld meer rondzwerft
zal de wereld geen gebroken hart meer zijn
met een tranenspoor van verdriet,
want gekruist langs de vele wegen
zal de onweersbui van het betrokken gezicht
geen gedonder meer verstrooien over kale plekken,
dus de laatste overstromingen van emoties
zullen dan verdampen achter de bescheiden zon
en het hoopje…
Mijn verre vriend
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.232 Hij is mijn vriend
hier waar de zon
zo volop schijnt.
Een vriend waarmee
ik lach en deel.
Die me het spel en
de show laat zien,
de vorm van de rivier en
de kleuren van de hemel.
Hij laat me kennis maken
met het leven van tevredenheid en
leven in blijdschap.…
Liefde voor het leven.
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
824 Blij zijn dat ik kan genieten,
deelgenoot mag zijn van
alles wat er is om me heen
de warmte voel van de zon
luisteren kan, naar de vogels
die hun lied voor me zingen.
Elke nieuwe dag mag plukken
zolang het nog mag en kan
dankbaar zijn dat ik mag bestaan.…
Net als een vlinder.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 Lachen van binnen huilen
nergens kunnen schuilen,
zou je een vlinder willen zijn
die ook verlangt naar warmte
van de zon en zoekt naar
een rustplaats voor de nacht.
Zoek ook naar een plaats
zodat je net als die vlinder
de rust terug vindt in je hart.…
Madeliefje Madeliefje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.246 met je mooie kleertjes aan
lig je roerloos in een kistje
want je bent op weg gegaan
was jouw zijn hier veel te kort
schijnt jouw zon voor altijd
in ons midden waar jij hoort
doen wij jou uitgeleide op eigen wijs
voorgoed in ons hart gesloten
wensen we jou een goede reis…
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 heb wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij…
Omhels de lente
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
675 Ontluikende knoppen
begroeten me liefdevol
ruik de geur weer
van het frisse groen
Bomen staan zachtjes
te wuiven, zon gloort
in de vroege morgen
omhels de nieuwe lente.…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.907 Ze leeft door zon
en bloemenpracht.
Ze leeft in lente
teer en zacht.
Ze leeft het leven
der seizoenen.
Zo'n kind
is om te zoenen.…
Familietaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.045 Moeder rijgt kralen
aan eindeloze kettingen
naar haveloze broertjes
die geheel taalloos
in leegte zitten te klieren
zus laat een boertje
genieten van de zon
een schele suikerspin
verandert vader
in een brutale aap
zonder manieren
tandeloos
op het Amsterdamse balkon
is het gezin van de taal, thuis.…
grote grijze zee
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
666 hier niet –
mens is er,
knallen en
snelle dood
door, weer door
achter ginds
is eten
en rust
volg zon, sterren
vlieg erheen,
met ons mee
op en neer,
vliegensvlug naar
grote grijze zee…
Stukjes naderende dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 ik voel pijn
zouden het de eerste stukjes
naderende dood kunnen zijn
in frontale aanval
op de tempel
van het leven
altijd evenwicht
ieder licht nam
schaduw zelf bij de hand
nog schijnt de zon
maar de dagen korten
en het donker wint terrein
de balans is om
ik beleef nog slechts de schaduw
van wat mijn bestaan had moeten zijn…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Dwalend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
660 over de vlakte van vergetelheid
almaar draaiend in 't rond
ben ik opzoek naar jou; mijn zoon
wil je vinden hier terstond
zoek ik je in de bomen
en zoek je in het gras
maar hoe zeer ik ook hoopte
dat jij hier aanwezig was
droogt de wind al mijn tranen
sla ik mijn armen om mij heen
zal ik je ooit hervinden
erger gevoel dan leegte is er…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
760 Bedwelmende weelde
als een handreiking
voor de zon.
Het landschap aarzelt
onder haar gesternte,
spiegelt hoop
voor verlangende levens.
Ze waakt voor de geduldige lezer
gaat onder als de dag
voor de nacht vlucht.
Een deken voor je wensen
om in te wonen, om in
weg te kruipen.
Verlossing is nabij.…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…