34441 resultaten.
Rijp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Gisteren zei ik het nog:
“ Wat ziet het er buiten toch haveloos uit.
Met uitgebloeide bloemen,
hun bladeren bruin en verdord.
En wind die door haast kale bomen fluit.”
Hun blad ligt aan hopen,
onder heggen en struik.
Het groene mos kleeft aan tegels en muren.
Regen klettert tegen donkere ruiten.
Geen mens waagt zich naar buiten.…
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 een verleden tijd
we lazen allang
voor we konden schrijven
het schrijven
begon met wat krassen
op een mosselschelp
hebben we gevonden
500.000 jaar oud maar
als die ene schelp
ons nu bereikt met
z'n doordachte krassen
hoeveel zijn er verloren gegaan
evengoed de vraag
terwijl je
naar de hemel kijkt
en de wolken ziet…
Michael van W.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.129 Voorop staat een man en zijn mond, zijn bek – je ziet
dat hij gromt, zijn tanden ontbloot en achter hem
de volle maan, precies zo schijnheilig.
Zoals hij, behaard als een hond – zo zou ik het doen als ik kon.
Op hem zou ik lijken.…
De lift (nacht) merrie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Geen mens hoort me,
geen mens ziet me
geen mens mist me,
geen mens...
dan een luid gerommel,
als vanuit het niets.
De koffie loopt door
en ik zat dus niet
vast in de lift,
gelukkig niet maar jee,
vastgedraaid in het dekbed,
viel het met die paarden
dus wel mee!…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Wat ik niet goed snap
Maar snel had ik door dat jij nu tot God sprak
Ik keek in de spiegel maar iets klopte niet
Zag jouw achter mij staan, zonder dat je mij ziet.…
De wereld is mooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
612 De wereld is mooi
Als je uit je raam staart
En ziet hoe de ochtend zich vanuit de nacht verklaart
Hoe de zon opkomt en licht geeft aan de dag
Maar het duurt maar even.
Met een prachtig schilderij
Laat de zon ons achter
Ik kan er uren naar kijken
Een mengsel van kleur zoals Van Gogh dat kon
Maar het duurt maar even.…
eeuwige spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 reflecteert zij avontuurlijk
met zijn familie tromp
het leven van alle dag
het verstript spionnetje
vertelt ons het gewone
van dagelijkse bedrijvigheid
het verschil ook in wereld
tussen jong en oud
mild spottend kaatst hij
ook in jou en mij
schuilen jan en jans
zoals ieder van ons
ooit karlijn of catootje was
klein en groot
ziet…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 De heer ziet onze tranen niet.
Luchtreclame ronkt af en aan
met een boodschap voor de buren
die de luiken trillen doet.
Ik ga de trap af. Met mijn voet
schuif ik de folders in een hoek.
Daar zit geen reis bij die ik zoek.
Het is donker in het souterrain.…
Roze bloesems van mei
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
760 'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust
de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt
nu ziet alles somber, triest en grauw
of ik mei in een depressie aanschouw
de wolken zijn veel te vaal en grijs
hangen zwaar van stofhagel en ijs
en waar de ijsheiligen gaan wonen
gaan zij het lentekleed niet langer tooien
d’ ijzige wind zal in die jonge…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Het gehaakte sprei van grootmoeder
zit onder de chocolademelkvlekken
wanneer je er naar kijkt denk je
aan mijn Hollandse ondeugd
groots in het bluffen
klein in het ontvangen
het begint met projecteren
je ziet in mij een nieuwe maagd
het leven bestaat slechts uit proberen
het is de moeder rivier
die stroomt door Rusland
terwijl ik droom…
samen reizen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
696 Madurodam staat voor ons klaar
hoog toren je uit boven vliegveld en treinen
heel ver kijk je uit over wegen en bos
hoe alles zo klein, toch echt kan rijden
voelt als een wonder, neen, ik laat je niet los
vrolijk toeteren auto's, rinkelen fietsbellen
langs kades, langs De Herengracht
het samen ontdekken en straks vertellen
over alles wat je ziet…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 Stilte van de nacht
heeft me ijverig gemaakt
nu ik niet meer bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 Alsof je voor het eerst een engel ziet
en weet dat die niet bestaat,
zijn vleugels gerafeld vol stof en vol schimmel,
met veren te oud voor een vlucht.…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
Jezus sterft aan het kruis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 zij horen Hem in gesprek gaan met Zijn vader
hoe Hij de moordenaar het paradijs belooft
Hij ziet Zijn dierbaren die Hem hebben geloofd
de weg naar de eeuwigheid komt stilaan nader
Zijn zending als de Mensenzoon is volbracht
van lichamelijke pijnen en smart ontbonden
heeft Hij eindelijk de berusting gevonden ?…
Wielercircus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 klimmen zal men wennen
Aan de Pijl en de Ardennen
Men rijdt zo lek op de kasseien
De hel van 't noorden dwingt tot staan
Een waar coureur weet ze te mijden
Zo was 't, zo is 't, zo zal het gaan
Luik - Bastenaken - Luik, Ardennen
De klassiekers van het voorjaar
Zult u ongetwijfeld kennen
't Belgisch feestje van de lente
Awel, ziet…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Het serviesgoed en de kelderkast
ziet, nu nog even niets naar afvaldiensten
verdwijnen gaat , heb ook ik tijdelijk rust.
Alle enveloppen liggen geschreven klaar.
Het gevoel dat steeds weer als bom
wil inslaan heb ik met verve buiten gezet.
Gezegd : dag jij bent nog even niet welkom
we gaan nog niets in bussen posten.…
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 de Pietá en in Davíd
voor eeuwig in de waterval
aan zonbeschenen fresco's:
licht van duisternis gescheiden
de schepping van de mens en aarde
profeten en het laatste oordeel
de overdonderende zondvloed,
hoog boven hemelwaarts gerichte
blikken van de mens
die het grootse van de uomo
de ontroering van de geest
in al zijn naaktheid ziet…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 hiervoor
fris van groen en bloemen
de nieuwe lente zich kondigt
spint zich een nieuw virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat zich ontwricht ziet…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De windkracht beweegt vandaag het omringende riet
je ziet de eenden en meerkoeten nu bijna niet.
Tussen het wier zie ik nog een visser actief,
een kind aan het zonnen naast moederlief.
Ja de meerkoeten kwamen juist daar al menig jaar
zelfs die twee mensen zijn trouw al jaren echtpaar.…
Ik lachte dansend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
546 ‘k Lachte dansend, ‘k danste lachend,
midden door m’n bitterste verdriet,
zodat niemand niet het ooit ziet.
‘k Danste lachend, ‘k lachte dansend,
midden in het grijnzend gelaat,
de honende lach, die niemand niet ooit zag.
‘k Zei: 'Ben je vrij,
dans je met me vandaag?
Ik dans zo graag,
maar weinigen dansen met mij.
Durf jij?'…
vier de betekenis - van harte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 van afscheid en verlies
de andere hand heft het glas stevig
op dat wat wij graag verwachten nog
van alles wat hier ons mooi en lief is
deze dag vieren en koesteren wij daarom
met een hart dat zingt als duizend vogels
in de appelbomen die vol bloesem zijn
wij luisteren de stemmen van de kinderen
die jij uit jouw liefde voortgebracht ziet…
Opgesloten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Hij ziet haar zo weer voor zich,
mooier dan hij had gedacht.
Hij reist naar ongekende landen,
waarvan hij ooit eens droomde
daar te zijn.
Golvende wateren,
prachtige stranden
Zijn geest is niet te stuiten,
zo reist hij voort.
naar een wereld die zich voor hem opent.
Daar op die ene vierkante meter.…
dat jij van harte leven mag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 voor jouw jaardag wens ik jou
dat als de avond ervan valt
jij dan van harte zeggen kunt
ik heb heerlijk gelachen weer
fijn gedanst ook en gehuild
iedereen knuffelend heb ik
de zorgen even geparkeerd
voor jouw jaardag wens ik jou
dat als jij straks dromen gaat
met gesloten ogen jij geniet
van de schoonheid die jij ziet
in al die mensen om…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 aan de wand
zij hield haar oogjes evenwel gesloten
Ja, hij was beslist niet zomaar iemand,
hij wilde haar en hij was vastbesloten
Voor het verkeerslicht ‘vroeg’ hij haar;
dat vragen kun je maar beter vergeten
Hij zei we trouwen het einde, dit jaar;
zij wilde daar beslist graag van weten
Nog duizenden staken er over, na hen
niemand ziet…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent
het leeft en juist zo is het in je ziel geprent
maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt
ach, de dood wacht aan het einde van de rij
wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij
Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet…
Happen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
692 Maar ziet hij dan die open mond,
komt hij snel en heel gedwee
en hapt constant weer met haar mee.
Een mens is een mens,
met menselijke trekken.
Bezie ze met een lach.
De kleine vreugden uit het leven,
waar iedereen om lachen mag.…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Als ze terugkijkt op haar leven,
ziet ze sporen van de wegen
die ze ooit eens heeft begaan.
Haar gedachten wijlen even
bij punten die in haar geheugen staan.
Meestal omkranst door een helder licht.
Soms blijven ze wat in de schaduw staan.
Is er spijt misschien over begane fouten?
Och nee, waarom daar bij stil gestaan.…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 niet vreemd
en nu, nu ik dit schrijven aan jou
opdraag vergewis ik me ervan
dat de hemel ( waar we beiden niet
in geloofden ) toch de ogen en oren
bezitten die de ware aard van één ieder
herkent en ons beziet als halsstarrig
maar ook lieflijk naar alles waar
de geest voor altijd als een kind
zich verwonderd om het kleinste
dat niemand ziet…
Geverfde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
748 Men kijkt naar boven, houdt z'n pas in, staart een wijle in 't blauwe niets, ziet dan opeens, gratis en voor niets nagenoeg een heel gedicht!
Nou, mooi niet, dacht het niet.
Denk daar nou maar eens over na!...…