10626 resultaten.
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.
Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.…
Flinke vrouw, flinke vent.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.073 Geef dan ook bij je vier eens een motivatie,
onderteken met naam,
laat nou eens zien wie je bent?
Flinke vrouw, flinke vent!…
Vleugels kwijt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.094 Ik heb zo lang gezocht
Naar wat ik dacht te zijn
Ik ben alleen vergeten
Te kijken door de schijn
Ieder houdt een masker op
Verbergt zijn echte gezicht
Maar wie erin opgaat
Ontkent het ware licht
Ik heb de wereld afgezocht
Naar iets dat ik op aard nooit vind
Als ik mezelf wil zien
Moet ik zoeken in de wind
Ik was mezelf vergeten
Ben…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde…
Simpel weg
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.120 Vier handen
zag ik
ja vier
geen twee
geen twee paar
nee gewoon
vier handen
zij lieten
zich ongezien
zien
ik keek naar links
en zag je
op mijn schouder
zitten, elke lijn
elke rimpel
zelfs de sterretjes
in jouw ooit zo
levendige ogen
kon ik heel
gewoon tellen
zacht fluisterde
ik hoi,
alleen maar hoi
horen kon jij
me niet…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
droogt gras tot hooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 ik heb de vlinders
weer zien fladderen
ze vraten hun cocon kapot
in een zomer die niet stopt
geel droogt gras
tot hooi in droogte
vergeten is de plas
die koeler dan ooit oogde
bomen zuchten in
de luwte van hun blad
de regen is vergeten
dat zij ook schaduw nodig had
kom donderbui
verlos ons van de zon die
zeven weken lang…
Nooit eerder
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.268 Een engel verbleekt bij jouw aangezicht
slechts je vleugeltjes ontbreken
Niet alleen ben jij de mooiste vrouw
ook de liefste, zo is gebleken
Nooit eerder kende ik zoveel bevestiging
nooit eerder voelde het zó goed
Als jij toch eens in mijn hart kon kijken
om te zien wat dit met mij doet
Jou wil ik écht nooit meer verliezen
jouw liefde nooit…
ongewild
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
968 ik behoor
dat kan u zien,
regelmatig dan,
tot de kaste der rijmelaars
ja, dat u toevallig
niet op eindklanken let
of wellicht haat
kan ik niet helpen
dat is niet onder
of boven de maat
niet dat alles zo
evenwichtig klinkt
in mijn geschriften
ik doe maar wat
vaak zonder te schiften
en denk vaak;
goh, het loopt wel ergens
ga verder…
leven zonder spijt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 ik wil je snelontwaken
zomer in je woorden zien
want als de dag begint
dan kus je me misschien
je wintert in je
nachtelijke dromen
kou trekt op in een lente
die nooit is gekomen
je zorg oogstte herfst
maakte vruchten vroeger rijp
maar bent jezelf helaas vergeten
daarvoor kreeg je te weinig tijd
bent eindelijk bevrijd
hebt…
spiegelen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.278 dag hans
zeg ik
en zie mijzelf
in de etalageruit
je oogt niet slecht,
mijn jongen,
voor jouw leeftijd sta je
nog betrekkelijk recht
en zie nog goed
jouw strakke huid
dag hans
zeg ik
en kijk nog dieper
in mijn ogen
duw haast mijn neus
tegen het raam
zeg ouwe viezerik
kan je het wel zien
ga naar binnen
en koop die blaadjes
over…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 zwijg je met je handen
als je woorden
voren ploegen in gevoel
werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer…
Nooit meer
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.561 Nooit meer zal ik je zien lachen,
grapjes maken of juist niet.
Nooit meer je brede glimlach als
je me na een lange werkdag ziet.
Nooit meer zul je me omarmen
of geen boodschappen meer doen.
Nooit meer mijn koude voeten
bij je warmen, of die
‘voor het slapen zoen’.
Nooit meer met de kinderen spelen,
met de voetbal of de blokken.…
Blijdorp houdt korenwolfjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
896 moderne agricultuur
niet op eigen houtje overleven
werden verdraaid
zo maar mee gemaaid
Diergaarde Blijdorp
nam er tien op
de diertjes gingen vol vuur
aan de blije vermenigvuldiging
het is nu een hele stam
in een doosje werden ze gewogen
op een foto in de krant
scherp gebeeld ter gemoetkoming
aan lieve wensen in het land
niet te zien…
morgen wacht op mij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
577 liet me lopen
de avond en de nacht vliegen voorbij
de dageraad doet me hopen
morgen wacht op mij
de dag kleurt van lichtgrijs naar hemelsblauw
de dauwdruppels glinsteren van geluk door de ochtendzon
op de bladeren,bloemen en planten en ik weet me van de weeromstuit niet zo gauw
te genieten van deze levensbron
het is een waar genot om te zien…
voor mijn dochters
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.224 Lieve,
Voor als je mij wat later ziet
Stuur mij brieven vol vertier
Vertel mij van de reizen die je maakte
Breng wat kleuren voor me mee
Laat me toch jouw wereld zien
Deel met mij dat wat je zag
Vul mijn hoofd met zachte klanken
Beschrijf de kunsten die ze toonden
Zet je kwasten op mijn doek
Zet je tonen kleur na kleur
Stijg zo maar naar…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 de hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de…
Eenzaam is de oude man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
651 Eenzaam is de oude man –
eens had hij de vrouwtjes lief –
denkend aan vroeger tijden
en aan hen met wie hij vrijde
Nog voelt hij voor de meisjes
al zien ze hem niet staan
In zijn lijf voelt hij zich twintig
maar vanbuiten is hij honderd
Voor ’t slapen pakt hij de foto
van zijn allerliefste ooit
en legt haar op zijn borst
om haar virtueel…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens zal zon doen smelten
het treurige hart openbreken,
wanhoopvergif laten stromen in de rivier…
De oversteek
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.619 Ik wil de zon en wind
recht in de ogen zien,
iets wat jij wel wil
maar niet kunt, enkel
en alleen wat mij betreft
score ik een heikel punt,
om naar een andere wereld
af te zakken, mocht
die bestaan, we zullen
niet het gelijke bootje
pakken, om door het zelfde
duister te gaan, wanneer
we voor die beslissing staan,
en we op ongelijke…
Schoon schip
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
676 De crisis treft ook de partij van Verdonk
Leden lopen over naar de PVV
Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee
Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk
Haar zien te vertrekken is een verlangen
Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen
…Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze
nog maar…
Stille week
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 Wie ben Je
blinden zien
doven horen
verlamden staan op.
Geef me een paar dagen
om te ontdekken
wie Je bent.
Stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat straks onthuld wordt.
Stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven.
Dan mag ik weten
wie je bent,
wat je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is.…
Kwijt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.050 als jij jezelf kent
laat het zien aan de anderen
je moet niet naast je schoenen lopen,
je moet stevig staan.
je moet niet op geluk gaan hopen,
je moet er gewoon voor gaan…
Als het even niet meer gaat
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
4.891 Als ik mezelf verlies
dan ben jij er die me vindt
ik zoek waar jij zoekt
maar al die plekken maken blind
Je houdt mijn hand vast
je laat me dit zien
elke plek waar ik was geweest
Je laat me nooit los
je laat me nooit gaan
Pas als je zeker weet
dat ik het overleef
Dus ben jij die het me zegt?
die een arm op mijn schouder legt?…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds voor het ongewisse
En nu 2009 jaren nadien
ontvangen de tekenen van het allerhoogste
weigeren wij het nog altijd in te zien…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur
want ik proef en ruik nog steeds
jouw geur
lavendel en verpulpt tot krijt
dit is dichterlijke vrijheid
tot ziens…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn we
van de feesten weg gegaan
hebben de bloem en zon zien…