5696 resultaten.
‘Raad: laat mij maar’ (thuis blijven)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
731 kan de natuur doen
en laten
wat ‘ie het beste kan:
uit gaten,
door hiaten in kennis,
plotseling opdoemen,
de kruizen van Jakob en Jan
stennis laten schoppen
met gruwlelijke bloemen
waarvan de bijtjes,
het zijn soms net kinderen,
alles natuurlijk
lang voor de uitleg al wisten.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Daar stond in 't engste hoekje van de wei,
Tusschen wat elzen en een haag van mei-
Doorn rood geknopt, een bloemkorf opgehoopt
MEt versche bloemen, om den korfrand loopt
Een slinger van seringen, 't lijkt gewicht
Van bloemen, maar heel binnen in half licht
Glimt nog een boterbloem.…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 Blijf steeds 't geluk u frisse bloemen strooien.
(Pas op! hij zal zijn tol nog in de spiegel gooien.)
Lief duifje van onze ark...(Daar stoot hij aan de kom:
Nog één duw, dan ligt hij om...)
In 't huwelijksnest gekweekt met onverpoosde zorgen...
(Wat drenst en jankt hij deze morgen!)…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 De maan verlicht zoo zacht het trillend loof der bomen;
Waar bosjes groenen klinkt het lied der nachtegaal;
De koelte doet uit kruid en bloemen wierook stromen.
Hoe veel verschilt dees middernacht
Van al die nachten die we in Noordwijks duinen zagen!
Mijn Overdorp!…
Psalm 103
poëzie
4.1 met 24 stemmen
11.253 Hy bloey't ghelijck een bloem, schoon opgeslagen
Opt groene velt, die lustich staet en bloeyt:
16.
Maer als de wint daer ouer comt te waeyen
Verdwijnt sy stracx met loof, steel, ende blaeyen:
Datm' oock de plaets' niet weet daers' heeft ghegroeyt.
17.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Zo hier of daar ene enkle bloem nog groeit,
Ik zal die niet versmadelijk vertreden,
Al werd die bloem, die ’t lieflijkst heeft gebloeid,
Mij ’t meest bekoorde, ontijdig afgesneden.
Doch neen! zij is in beter hof verplant,
Voor zomerzon en herfstorkaan beveiligd.
Mijn Anna!…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 zo lief had gehad,
Zij scheen mij reiner en schoner dan ooit,
Het lichtblonde haar was met bloemen getooid
En schitterend wit was haar slepend gewaad,
En donker haar ogen en blank haar gelaat,
Haar ogen waren zó diep, zó zacht
Als een heldere, warme najaarsnacht.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 niet omdat uw slanke stam
En dak en gevel schraagt,
En in de drasse ondergrond
De last van 't muurwerk draagt;
Niet, dat Ge als wiek of molenrad
De mens uw bijstand biedt,
Is 't, dat ik uwe lof bezing
In mijn eenvoudig lied;
Maar als en boom en heester dort,
Van bloem en blaadren kaal,
Geen gras de harde grond meer siert
In 't koude…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 in een veilig land:
waarop men liefde
mag verbouwen
oh, ik mens
op houten botten
hoe moeilijk is het buigen
om vruchten te rapen,
zacht gemoed op te zuigen,
jouw sterven te beknotten
toch heb ik weet
vraag niet hoe het is
wat de hemel meet
het schijnt aan overgave gepaard
doelend op gemis
die ieder ooit baart
met jou pluk ik bloemen…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 De bloem die 't meest verrukt,
wordt dikwijls 't eerst geplukt;
de plant, die 't weligst groeit,
is meest het eerst verbloeid;
de boom die 't vruchtbaarst tiert,
wordt door het ongediert'
de vruchten 't eerst ontroofd
die 't bloesemblad belooft.…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 De bloemen spreken:
Herwaarts, derwaarts
een wiegensrust
een zieleschemer
vergetellust.
Wij waren in wezen
en nimmer wisten
en blinden een zilveren
morgen gisten,
dat het beloofde
zich openen zou
maar weigering werd ons
en vroege rouw.…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Zag u ook honderdduizend exotische
vissen in de meest opwindende kleuren ongekende
ongedachte verschijningsvormen knalroze bloemen die
rondzwemmen paarse vleeseters wuivend in de stroom
die nooit van hun plek komen walvissen zo groot als
een dorp dolfijnen zeepaardjes ontelbare micro-organismen
in een druppel oceaanwater zoiets als de kosmos…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 De bloem, die 't meest verrukt,
Wordt dikwijls 't eerst geplukt;
De plant, die 't weligst groeit,
Is meest het eerst verbloeid;
De boom, die 't vruchtbaarst tiert,
Wordt door het ongediert'
De vruchten 't eerst ontroofd,
Die 't bloesemblad belooft.…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Hij droeg bloemen van moeder.
En die stonden nu op de ziekenhuiskast.
Hij met gebroken benen in het gips.
Zij naast hem met haar tenen gebroken gespalkt met spijkers hard en zeer.
Ze schreiden van de pijn gezamenlijk gedeeld.
En hun harten versmolten.
Haar tenen werden weer beter maar nimmer kon ze meer dansen.…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 waardigheid,
nee straks ontvangen wij
van mensen enkel hun
nieuwsgierigheid, hun dringen
Hun vragen die 't van hun
cultuurhistorische onwetendheid
van leefomstandigheden in die tijd
dan absoluut gaan winnen
Allen komen reeds van ver
terwijl wij onderwijl
aan 't déjeuner met goudbokalen, wijnkaraf en van de akkers fijngemalen
Tarwe, bloem…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Die bloem, geteeld uit godlijk zaad,
Spreidt nog haar geur in Neêrlands luchten;
En hoe het mensdom ook moet zuchten,
Zij blijft ons hart ten toeverlaat.
Verdelger!…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 En lokkend, lonkend lachen heure lippen;
Haar ene hand doorwoelt het goudgroen haar;
Heur andre plukt de bleekblauwe iris, die
De grote bloemen aan heur lichaam dringt.
Ontroert slaat haar de jager gade...
`O, kom!
Kom in mijn armen, kom mij aan de boezem!…
Hoogeveen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Geheim van de grote geheimstad waar het oosten begint zijn haar stevige gezondheidsbevorderende bloemen.
Zoals paardenbloemen, goed voor onze lever.
Maar ook haar vele varens en longkruidbloemen.
Ook rozenkransjes groeien er en vele madeliefjes.
Hoogeveen het grote dorp is vol van lieve en onnozele mensen.…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Men zal dan van uw werk houden,
wanneer het beurtelings met de geslachten
bloem, steen of eik zal geweest zijn.
Heel jong, - nauwlijks had ik je herkend, - heb ik gevraagd:
'Vader, die kiezel is zo schoon,
hoor je zijn schoonheid onder de trage tred van mijn laarzen?
Maar zie deze ronde schijf in de zon.'
Door wouden gaan.…
MEN MACH DEN NUWEN TIJT
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.179 Men mach den nuwen tijt
Wel bekinnen overal:
Die voghele hebben delijt,
Die bloemen ontspringhen in berch en dal;
Waer so si staen,
Si sijn ontgaen
Den wreden wintre diese qual.
Ic ben ontdaen,
Mij en troeste saen
Die minne jeghen mijn ongheval.…
Zomergenot en Almanakken-Koorts.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.090 Nooit heeft mij de tocht verdroten
Met de jaagschuit heen en weer.
’t Rundvee in de poldervlakte,
’t Kleurenrijk op bloem en blad,
’t Visje dat de henglaar pakte,
’t Dreunen van het karnenvat.
’t Praatje met de groenteboeren,
’t Kijkje naar de duiventil —
Alles kan tot weelde voeren,
Als men het maar grijpen wil.…
Aan Sarbiewski
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.803 Ook zij, wie God, in 't sterflijk stof gehuld,
het eerst een zaalgend lachje schonk,
Zag u, en sloeg, door u te hoog verheft,
De onsterflijke ogen neer -
En bloosde, als toen de bloem van 's hemels jeugd,
Op eeuwge onschuld godlijk trots,
Het zaligst woord haar horen liet, dat ooit
Een sterfling blozen deed. -
Verheven ziel!…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 Neen, Held Chassé, der strijdren bloem,
Slaapt op geen duurverworven roem,
En laauwren, rijk aan schoonheid, in.…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Op de Campo de’ Fiori
een geheiligde glorie
voor de beul en zijn Kerk:
brandende Bruno hun werk.
Volgens jou is alles één
en is daarbuiten niets.
Dat gegeven duurt eeuwig lang;
je beulen waren terecht heel bang
dat hun dogma’s zouden kwijnen,
hun dwaze leer verdwijnen.
Kennis bestrijdt het duister
en brengt ons licht en luister.
Kijkend…
Mária Lécina
poëzie
3.7 met 114 stemmen
39.523 Toen schonk Mária hem helder waswater
en zij waste ook Mária Pepita
- Twee mensen die gelukkig slapen
die ruiken als bloemen - zei Pepita
¿Porqué, Mária?…
ADO Den Haag, het seizoen 2013-2014 in snelsonnetten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.204 In zware tijden blijft een mens geloven
Hij richt dan hoopvol soms de blik naar boven
22- ADO Den Haag - Heracles Almelo 0-3
Geen voetbalwedstrijd om des keizers baard
Maar meer een zaak van dood of gladiolen
(De bloemen werden door mij aanbevolen)
De stand was niet bepaald benijdenswaard
Waarheen en hoe … wie heeft er een kompas?…