12295 resultaten.
Slaan wat donker uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
654 donker uit
waar is het licht dat
alles nog van vroeger wist
toen was er zon
gelach en veel plezier
nu zit ik eenzaam hier
mijn haar is vet
van veel te lang in bed
en naar de zusters vragen
ik heb het koud ben vaak
benauwd en veel te oud
maar zal dit moeten dragen
tot aan de laatste dagen
als ook mijn einde komt en weer
een nieuwe…
Had rode laarsjes aan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
710 toch zie ik
de zon
in de regenbui
die nadert
je plaatst
een regenboog
kaatst licht
in nieuwe kaders
breekt waar
druppels vallen
kleurt samenzijn in
het schuilen van ons allen
nog liep ik droog
maar je vervlakte
had rode laarsjes aan die
door regen dubbel lakten
de zon is weg
je regenboog verdwenen
de bui zet door ben blij…
Waar komt de inspiratie vandaan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.068 Want het niets bestaat niet, omdat alles iets is, dus als ik iets bedenk, komt het ergens vandaan waar ik weer nieuwe inspiratie van krijg.
Omdat dat mij aan het denken zet, wat het nou is waar ik het toch vandaan haal.…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
ware rijkdom
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
3.498 In het begin is het
de pracht, de praal
In materiële zin
zijn het de inkomsten
Het is als meubilair;
het is de drang naar financieel gewin
De tijd verloopt
Een tweede huis, een lapje grond
De drang is groot
Een nieuwe boot
en blijf je nog gezond?…
Dichten is af en toe doen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 Dichten is een restant
nieuw leven inblazen
een residu dat verzaakt
wat het normale, gewone
en voor de hand liggende
aan valse interesse wekt.…
O klein lief meisje.
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.211 O klein lief schatje
met je zuiver gouden hart
met jou ooit aan mijn zijde
maak ik een nieuwe start.…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
inzicht door uitzicht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.073 mijn neus draagt nieuwe glazen
omhuld met lichtbruine ringen
verbonden met twee schelpen
door armen van gelijke kleur
kan mijn ziel nu beter ontwaren
daar ik de omgeving scherper zie
zal herkenning ontdoen van het maren
heb de waarheid weer onder de knie
amen
wil ik het uitzicht eigenlijk wel knechten?…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte toe aan een nieuw…
De valse streken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
850 ik werkte met acryl
voelde hoe jij over de
snelheid viel van drogen
in lijn en vorm van
eerst neerzetten voelde jij
je vrijheid steeds beletten
in olie was ik
zacht meegaand herstelde
vaak de valse streken
met nieuwe opzet
ben ik nooit in kleur
en vorm van jou geweken
mag ik in combinatie
van technieken nog een
levenlang van…
Ja jij breekt uit
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 je hebt de trom geslagen
geroffeld op het vel
met stokken die de
pijn zouden vertragen
kon de stilte
niet verdragen van
zoveel vragen waarom
jij het weer moest zijn
toch hoor ik nu een
andere cadans verandering
in tempo spelen het één op
twee en drie is nu vervelen
hoor de lente
in een nieuw geluid
ja jij breekt uit en
gaat…
Vliegangst
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
653 ineens in vrijheid geworpen
schatten de matte ogen
van een uitgefloten vogel
het blauw als onpeilbare mist
aan de kracht van vleugels ontwend
weigert het dier te stijgen
het kent alleen de engere ruimte
van geborgenheid
waar moet hij nu gaan
welke wind zal hem leiden
naar een nieuwe veilige stek
voorlopig zit hij droevig ineen
op een…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
Vallende sterrren
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
814 als een hemels schone schijn
laatste krachten samenbalt
toont het met groots spektakel aan
er is weer een bestaan verknald
brokken komen flitsend voorbij
verslaan in een zonnelichtkrant
hoe de lang verloren strijd
eindigt als gebluste komeet
gelukszoekers lopen te hoop
voor dit nieuws uit eerste hand
trachten snel nog wat te vangen…
van halflege glazen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
753 verschraalde wijn
van halflege glazen
asbak vol agressiepeuken
waar de laatste rook vervloog
uit woorden over samenzijn
met de geur van oudjaar
in je haren wapperen je
handen nog herinnering
ogen blikken toonloos twaalf
uur en wat er over is van
van ons sensationeel begin
maar op de bubbels van
champagne gaan we vrijend
toch het nieuwe…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
Leeg theater
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
874 Het is een open eind
-niet bijzonder-
Als een man
staat de rij voor me op
Schaduwen op 't witte doek
hoofdrolspelers tijdens
de aftiteling
Ze komen niet voor
in 't boek
maken 'n nieuw verhaal
Waarin winterjassen
en 't gevecht de armen
in de mouwen te steken
de stoelen die achterbleven
op rij na rij
Flesjes en glazen leeg…
Zeldzame pigmenten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
820 ik vijzel ook
de hardste steen
op zoek naar
zeldzame pigmenten
was het zand
en aarde in mijn
nijvere arbeid uit
en koester de momenten
dat een nieuwe kleur
het zonlicht ziet
de plaats inneemt die
schepping haar gebiedt
ontdek een
wereldvreemd palet
waarmee ik hart en ziel
het witte doek opzet
getekend met
de turbulentie…
de ijzeren trap
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
724 ik zie het licht worden
zonder zonnestralen
in het grijs van de ochtend
terwijl de slaap nog vecht
tegen de nieuwe orde
onder de indruk
van gedichten
die over de ziel verhalen
de ijzeren trap
leidt mij omhoog
naar de zolder,
van de avond ervoor,
met licht in glas
met geluid zo zacht als was
waar het gezochte woord
in beelden schiet…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 De tijdsreiziger ziet
geen nieuwe landen
maar met andere ogen.
Niets op de wereld heeft
zoveel kracht, als 'iets'
waarvoor de tijd rijp.…
On eerlijk
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.343 `t is
zo on eerlijk
krijgt het
niemand vraagt erom
`t overkomt je
dan
vechten
vechten om te overleven
red het
of niet
een loterij
winnen verliezen
een nieuw begin
het einde
twee wegen
welke te gaan
mag niet kiezen
gaat
welke
kom je later achter
overwonnen
of overleden
dat is
KANKER…
Gids
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.560 Vanzelfsprekende natte wang
bij een plotseling geopende deur,
draagt een levensbagage
van ongelijke kleur,
De oude glinstering
bij het einde van de wandeling,
aanschouwt een nieuwe herinnering
bij het begin van een verovering,
de wind verdoezelt het ogenblik,
de regen verborg de gevallen tranenblik,
in de avond als antwoord...vandaag…
Vertel het haar...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.001 Een gezin met vier kids;
Niemand kan het nog geloven;
En dan moet hij het nieuws brengen;
Hij is het zelf nog niet te boven.
Maar het zal moeten;
Hij hield van deze vrouw;
Die elke middag op hem wachtte;
En nu dompelen in rouw.…
los van leven
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.604 alles begint nu van je los te raken
je gewaad, je bed, de kamer en je stede
elk moment moet je opnieuw bijkomen
in nieuwe verwarring worden afgemat
je wilt de samenhang hervinden
die je gisteren nog had
maar de dingen die je liefhad
zijn voorgoed vervluchtigd vervlogen tot as
je wordt buiten jezelf gedreven
los als de adem van een kind…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Aan het blauw azuur waar
de wind speelt met grijze wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen…
Mijmering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
857 Nieuw geboren ideaal,
verworven klucht.
Als merk gebrand,
herinnering die blijft.
Verloren geluk,
dat nog steeds beklijft.
Kapot - gebroken - stuk,
bewust, niet bewust.
Verdwenen in een ruk,
weggevlogen, vervlogen.
Wat is, is hier
Wat was, blijft daar.…
Vertel het haar...........
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.512 Een gezin met vier kids;
Niemand kan het nog geloven;
En dan moet hij het nieuws brengen;
Hij is het zelf nog niet te boven.
Maar het zal moeten;
Hij hield van deze vrouw;
Die elke middag op hem wachtte;
En nu dompelt hij haar in rouw.…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…