6044 resultaten.
Hellend vlak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een jaar geleden zag je uit naar woorden
die je opwaarts konden beuren
ruimschoots werden zij met je gedeeld
je lachte weer, je tanden bloot
gelijk de zon doet na het duister
stralen van vreugde over wat herwonnen was
het voelde als een warme deken
maar ging teloor in zeven weken
de zware dagen keerden weer
opnieuw de vraag; hoe je te…
Depressie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 Zoekend in het donker
Zoek ik naar het licht
Op een oplossing die ik zoek
Heb ik nog lang geen zicht
Mijn hoofd zit vol met zorgen
Telkens vraag ik me af
Komt er nog een morgen
Ik leef telkens van dag tot dag
Dat zie je wel aan men gedrag
Binnenin ben ik aan het schreeuwen
Langs buiten zie je alleen een lach
Hoe lang hou ik dit nog vol…
Het lover van het leven?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
419 Uit een kroniek van verdriet, we ons
konden ons niet laten uitdrijven uit
elkaars zeearmen, je zwom weg over de
onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat…
WAT PARFUM VERTELT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 wat parfum vertelt is dat;
iemand zich anders voordoet
dan hij werkelijk is?
Of is de persoon bescheiden
en wil hij met een duur merk
dat imago vermijden?
Is die iemand zogenaamd
een beetje louche
en verdoezelt zo dat hij niet eens
in het bezit is van een douche?
Is het iemand die zich met een
luchtje een air wil aanmeten?
zodat hij…
Vervuild water
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
397 het schuim
drijft
aan de oppervlakte
dode
vissen spoelen aan
de gieren voeden zich
voldaan…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en rekbaar is dat het zichzelf
moet verdienen maar wegvloeit in de
wind die de sporen onwillekeurig
zaait in een klimaat wat omslaat, na
een plotselinge blikseminslag een
geur van littekens achterlaat.
Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen
naar ongeboren resten van een
vroeger…
Ochtenddroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 geen zon
vlak wit daglicht
dat me verplicht
alles te zien
te boren door de lagen
van wat daglicht
niet kan verdragen
een kevertje
balanceert op de horizon
nerven in de blaadjes
sprietjes van het gazon
doorzie de praatjes
sms-toetsen
op mijn telefoon
vervormen gewoon
wat ik wil zeggen
tot rare woorden
ik heb ze door
een meisje op tv…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Kom nu slapen,
maak een eind aan dat gedaas
De dag is rond,
wat valt er nog te rapen ?
Vlij je naast me,
staak je innerlijk geraas.
De maan beschijnt de kamer
dus mag het licht nu uit ?
Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.
En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die…
Ingedeeld in twee groepen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
404 Je ogen
zijn
graniet
en je
mond
als een
kristallen
bol
van kwarts
waarbij
het
scheidingspunt
tussen
donker
en licht
niet
valt
te bepalen…
Een droombare variant?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
424 Zoals alles uit het niets
blijkt te zijn geschonden
om zelfs de niet gedroomde
dromen drastisch te doorgronden,
in een wisselende rebellerende
positie tussen goed en kwaad,
zelfs bewust, misschien onbewust,
waarop geen wetenschap berust,
beken ik alle bekende zonden
zelfs die van moord al heb ik
niet in handeling begaan, in
retrospectieve…
Een blinde vlek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 De slagen beukten op de holle
vaten van beloften, die te snel
werden vermorst, om met
de sleutel van de tijd een
opening creëren om verdorst,
je schoot als moederborst te eren,
tevergeefs heb ik de maan om
uitstel gevraagd, hij koos een
plek om mij in zijn koele armen
te begraven, in een laatste snik
verdrink ik in het eenzaam zijn…
Onderweg.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Op de fiets, rubriceren,
data uit de oude doos.
Valt er nog iets uit te leren,
blijf ik dan voor altijd broos ?
Bij valavond vliegjes happen,
de zon gaat baden in de vaart
De avond is moe en wil ontsnappen
Maar ‘k grijp hem even bij zijn staart.
Trappen langs de grazige weiden
Tot er niets meer is dat stremt
Zie hem daar die bocht…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Ik voel mijn ring verschuiven
Op willekeur van de wind
Ze draait zich om; we zien haar wuiven
Terwijl ze zingt het zwervende kind
Hoog boven de haan en de toren
Grazen de schapen in de weiden
Mijn trein brengt mij van achter naar voren
Langs de verlaten paden; de heiden
Van ginds als hier. Meeuwen krijsen in de wolken
Het gouden licht…
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik kijk omhoog er hangt
een boog avondrood in de lucht
zo zoel en zacht, o wat een pracht
deze stille
vredige avondschemering
waar hooggezeten de zangvogels afdalen
langs twijgen glanzend in de avondzon
de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog
in ziekte en gevaar
van het in nood verkerend leven, en het voelt
alsof alle troost is weggenomen…
Levenstrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 In de bergen van mijn geest
wedijveren meerdere toppen naar
het hoogste punt om te overleven,
moeizaam trek de voeten uit het dal
grijp naar het touw, maar tors te
veel onnodige ballast mee, de
geleefde klei nam alle vormen aan
die mij overkwamen, de beelden
bekend, vergeten alle namen,
de laatste tree op de levenstrap
die ik deelde,…
Wat ga je doen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 Er komt een bron van informatie
van gedachten en
gevoelens op je af
alsof je
in een kleuren carroussel
vertoeft; met de kleuren van
een mooi vlindertje
voor de spiegel zijn het er twee,
alsof je plotseling stevig
met twee benen op
de grond blijft staan
terwijl het voelt
alsof je diep in jezelf
je naam hoort roepen
met ogen die…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 In het oog van de pauw
waarin al mijn dromen
zijn verborgen, als magische
spiegel van een nieuwe dag
te pronken met zijn veren als
dat mag. Waar we lagen in het
groenste gras vol madelieven
die na de daad geshockt maar
kranig weer zijn opgeveerd, wat
ik daarna te veel en vergeefs
getracht de tijd door mijn geest
te manipuleren onverteerd…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 Kijk niet om of terug
in de ruimte naar jezelf
of in iemand anders gespiegeld,
herkenning wat je wel of niet wilt
zien, te volgen of te begrijpen,
een reepje pijnloos licht, waarin je
in wil vluchten, stiekem weg te
glippen, voegt niets toe aan de doelen
zonder dat vroegere dromen zijn verteert,
in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen…
Vrouwen alle landen verenigd u poltiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 "Oh die Frauen"
Johannes Brahms maakte een mooi lied
'n verrukkelijke lofzang op vrouwen
"Oh die vrouwen" (van 18 tot 118)
Jan Krediet maakt een solide lied/hartenkreet
over politieke topzang voor/door vrouwen
vrouwen hoeven niet het hoogste lied te zingen
zich niet als een echte diva te gedragen
maar moeten wel meedoen in de 2e Kamer…
Terugkeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Het is slechts
het album
van je leven; bleke
herinneringen, de
groene kamer
het gekleurde glas
in lood met
de schuifdeuren
en reeds vervaagt
de schemering
de dagen
van
nooddruft
en klagen
aan doornige paden, juichend
en kermend
de tijd, de uren
waarlangs de klepel
slaat, met
een mand vol
vol met
bloemen
keer ik…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 Verhit en stram sta
ik in de slagschaduw
van een dicht begroeide
bos, zelf ooit geplant,
me te verschuilen
in een boomhut.
schuilplaats tussen
adolescentie en
volwassenheid, die te
ontglippen, te ontlopen,
onderstut de stam waarin
de eerste jaarring mij
bij de hand nam, tussen
netels en zwammen door,
het labyrint van de
realiteit…
Ik en smaak en sfeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Ik heb geen smaak
ik ben sfeer
en dat ben ik
en dat ben ik buitengewoon
en daar zal u het mee moeten doen…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Pieter Omtzigt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Wie niet omzichtig omgaat
met politicus Pieter Omtzigt
die verliest elk vooruitzicht
is definitief de zwartepiet…
Troebel gemis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Een vlekje op het raam
Kijkt je aan met verstomde verslagenheid
Je hebt 'm gemist
Keer op keer heb jij je vergist
Bij de cirkelende vegen die te gehaast zouden bewegen
Gedoemd om vlekjes als deze te missen
Troebelheid gebiedt je om te denken
Over vegen, cirkels, transparante ramen
Mensen die ooit binnenkwamen
En zagen
Dat er gemist werd…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 zichtbaar straalt het licht
uit haar nog niet gebluste ogen
zilvergrijs eenzaam met God gemeenzaam
wijsheid waarmee God de harten brandt
het laatst verlopen uur van 't vergankelijk leven
het staat in geen dichtbundel beschreven
't is de wetenschap van de Heer van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach ,…