inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Weeffout?

Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,

verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken

leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen

in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde zwijnen voert,
niet te denken wat voor mij
eerder werd aangeroerd,

verteerbaar zal vergaan,
verplicht mij alles nog te doen
wat ik nimmer heb gedaan
wat ik kon weten zal ik
ook niet missen

zodat ik balanceren moest,
te beschouwen en te gissen
op het dunne koord in de eerste
en in laatste stap, blijf ik de
weeffout van een mythisch

web dat ik zelf heb geweven
zonder daarin te rouwen.

... Illustratie: Bron: Hannijland ...

Schrijver: Pama, 27 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: psychologie

5,0 met 3 stemmen 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)