Alle inzendingen over filosofie

als je je weg in de eigen Melkweg niet meer weet als je bent verdwaald op zoek naar de waarheid die jou heeft achterhaald als je het juiste pad vergeet en niet meer weet hoe kom ik uit dit dal waar het toch ooit eindigen zal nestel je dan tussen de sterren overzie net als hun alles van verre en ervaar samen dan de ware bedoeling…

Hij hing met zijn leven in zijn lichaam met een overgeërfde kapstok de traditie een tortelduif vloog door zijn hart het gat er in moest nu wel gevuld dus trouwde hij een extra kapstok ook het goedgebekte hing hij over zijn vrouw’ s schouderstukken Veel viel mee en ook veel viel tegen zijn kleren slechts af te vegen de onmededeelzaamheid…

Woorden en letters dansen voor ogen geven mij rust noch duur drijven tot vormen van regels en waar vroeger mijn tred vol kracht nog was neemt nu mijn brein langzamerhand het tempo over. Het is geen plaag, meer verandering van actie een statisch voortgaan in bewegende belangstelling het goede gevoel, te zijn, niet meer te moeten maar des…

Een beetje stervend zie ik vanuit ’t raam druilige regen bedekte hemel met wolken somber grauw glimmend natte straten een beetje stervend mis ik bloemengeur en heldere horizon aan ’t einde van de dag breken toch de wolken zodat ik in laatste zonlicht niet meer hoef te sterven maar toch nog leven mag.…

Hoor in donkerste duister van schaduwende holen achter mij schuifelend schuren van zoet gefooisde stemmen gesproken door gladde gespleten tongen tussen naaldscherpe holle spuitende tanden…

Na dagen door zonlicht beschenen straten in zee van neonlicht gehuld uit etalages schreeuwen reclames en kassa’s worden rinkelend gevuld. Dan loop ik later door duistere wereld als ook het neonlicht is gedoofd, verdoofd, versuft, doelloos dolend door eenzame straat van geluiden beroofd. De nacht blijft wachten op nieuwe morgen en vraagt…

Gij wordt geboren: het bekommert geen. Gij sterft verloren: het bekommert geen. Het golven van de grote oceaan Breekt niet door 't zinken van een kiezelsteen.…

Klimop is niet om in te wonen: daar schreeuwt een papegaai met zwarte tong en komt de bliksem langs beneden. Nee, wij bouwen liever op de stoeprand, voyeurs van goed en kwaad, en mijden het geel met paarse licht van glas in lood en een kwaad geweten. Het goede is een dame die zingt, haar mond schrijft o, haar buik beschermt. Het kwade is onvast…

Ik heb veel fantasie Heel veel fantasie Maar nog meer Werkelijkheid Wrange werkelijkheid Het verschil tussen fantasie en werkelijkheid Ken ik natuurlijk als een natuurlijke En draag ik al mijn hele leven mee Fantasie is voor mij overleven!…

In mij Is een weten Waar ik Altijd Naar toe kan De wonderlijke Schat…

Het Universum Ik ben er Deel van Alles Is In mij…

De wijsgeer, in gepeins verloren, Zwierf mijmrend langs zijn eenzaam pad: Hij zocht geheimen na te sporen, Die de Almacht hem verborgen had. Een strijdig twijflen en geloven Kruiste in zijn walend brein dooreen. Nu zag hij vragend op naar boven, Dan zag hij tastend om zich heen. ‘Waartoe (zo vroeg hij in zijn dromen) Die schepping…

De ramen van het conservatorium staan wijd open daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens de vleugel jammert en klaagt In het park scheren zwaluwen het gras oogsten lucht en insecten Hoe te leven? Voor wat? Grote vragen waarop kleine antwoorden passen Zo precies als deze zwaluwen die geven vliegensvlug Iemand daarbinnen…

Oneindige muze Ligt niet voor het graaien ook niet wanneer je denkvingerig elk leven uitdagend blijft paaien. tredes overstijgt in leegtes tuimelend grabbelend naar tijd weer een illusie ten spijt. Nieuw geboorte je leeft je sterft wie weet wel 1000 keer dimentionaal beleef je opnieuw elk leven telkens weer ruimte en tijd gaan…

Wat kan een mens anders bezitten, dan het hebben van groot gelijk? Hoe kan een mens gelijker hebben, dan enig ander mens? Waarom daar samen over strijden? Niemand kent dezelfde ervaringen. Nooit gelijke voor- of tegenspoed. Iedereen bezit het grootste gelijk, dat men kan of geven moet. Het wisselen van gedachten, is het hartelijke geschenk…

Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin, Met donkre lanen, kronklend over 't gras, En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas, En gouden vruchten sierden kruin bij kruin. Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin. Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin…

Hoe zal ik dit uitleggen, dit waarom wat wij vinden niet is wat wij zoeken? Laten wij de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels, uitzichten onze ogen en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt. Zo andersom is alles, misschien. Ik zal dit uitleggen. ----------------…

In mijn gedachten vind ik mijn dromen Al zal eens ook de tijd weer komen Dat ze spontaan uit de wolken openbreken Ze weer klinken als jouw zuivere liefdespreken. Soms hebben de wolken en de wind stilgestaan Zag ik je wel tussen de sterren en de maan Je gedaante met pen en lijntjespapier Dan voelde je dichtbij en werkelijk hier. Dan was het…

Stromen heeft geen andere zin, dan stromen. Veranderen voor verandering, zodat toeval bedoeling wordt. Zoals ons speelse leven leeft. Conservatieven willen graag, dat ons leven hetzelfde blijft, zodat morgen gisteren wordt. Wie progressief zijn versnellen, zodat morgens toekomst blijven. Dromers dromen en weten, waarom slapers graag slapen…

In mij Bevindt zich Een wijsheid Een weten Hoe mijn Weg te Bewandelen Dus ga ik Naar binnen En laat me Leiden door Die wijsheid Ik luister En vervolg Mijn pad…

De verzen zijn bokalen, Waarin een dichter zijn gedachten giet. Een vers is goed of niet, Naarmate ’t vol is tot de rand, die niet kan halen, Of over-vliet.…

Er is in zee een coelacant gevonden, de missing link tussen twee vissen in. De vinder weende van verwondering. Onder zijn ogen lag voor ’t eerst verbonden de eeuwen onderbroken schakeling. En allen die om deze vis heenstonden voelden zich op dat ogenblik verslonden door de miljoenen jaren achter hen. Rangorde tussen mens en hagedis en van…

Ik lijk nu helemaal op mezelf Niet meer op mijn ouders Die gestorven zijn Dat te volle gezicht Met ogen halfgesloten Ik ben nu in mezelf gegoten Zoals ik worden moest…

Ik ben je geliefde door dik en dun Samen brengen we in gedachten De dagen en de nachten door Genieten van beelden van goud en ivoor Smalle schaduwen die thans voorbijglijden Ons herinneren aan oude tijden. Vandaag jaagt een schaduw over het veld Ergens knispert zand in schelpen aan het strand Ondanks jicht heb ik mij ook vandaag vermand…

Het vinden Van mijn weg Is alleen Te bereiken Via mijzelf…

Eigenwaarde Een kracht Die bepaalt: Of we keuzes Voor onszelf of Tegen onszelf maken Daarmee dus Voor of Tegen de liefde…

Het betekent blijkbaar dat vrouwen niet langer voor mannen mogen wassen en strijken. Mannen mogen het misschien nog voor mannen doen, vrouwen voor vrouwen. Maar vrouwen niet meer voor mannen. Ook als die vrouwen dat zelf graag willen? Ja, ook dan. Hun bereidheid voor een man te wassen of te strijken, wijst er immers op dat hun ontvoogding…

Terwijl de hemel open plooit van purpergrijs naar geel verkleurt met vegen wit erdoor, net of iemand een stuk stof ontrafelt, priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist. Geluiden, bijna onhoorbare trillingen op de wind, komen door het raam aangewaaid, langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…

ik spring in het duister en schrijf je over alles wat ik niet weet alles dus want het gaat nu eenmaal over niet-weten vier dingen maken de sprong licht en draaglijk: 1. vanaf de maan gezien zijn we allen even groot 2. jij bent mijn medemens 3. de liefde is de eerste wet 4. de dood schrijft en streept…

Laten en rustig toezien, hoe alles wordt gedaan. Hoe harten blijven kloppen, terwijl wij mensen slapen, en doorgaan met bestaan. Luisteren naar de wind, die fluistert in de bomen, en ook wolken drijven laat. Zien hoe liefde wegen vindt, wanneer mensen leren laten, en toch het liefste blijven doen. Wij mensen menen hardnekkig, dat nietsdoen…