Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
==========
================
als alle atomen en quarks uitgeraasd zijn,
nergens nog connectie vindend,
de ruimte-tijd te ver is opgerekt,
antideeltjes die zichzelf niet meer
in de ander gespiegeld zien,
reflecterend met zichzelf.
alleen wat zwarte gaten gloeien
pulserend na van alles wat gebeurd is,
in de oneindige zwartheid
van het bestaan,
tot alle pijn en glorie is uitgewist tot nul.
wat dan?
heeft God zich dan schaakmat gezet,
van zichzelf verloren,
heeft hij remise gespeeld
tegen Zijn Heilige Geest met oneindig
herhaalde combinaties?
gaat Hij zich dan, in Zijn oneindige creativiteit,
opnieuw niet dood vervelen?
dat dacht ik plotseling zomaar
onder de douche, in het jaar onzes Heren
Anno 2022 te Amstelveen, 16.24 uur,
als een soort van filosofische
troostgedachte.
================
==========
... Een super- pretentieus gedicht over God, quarks en gedachte-experimenten, wat naast blind schaken, toch één van de topprestaties van het menselijk brein is.
Dit gedicht heb ik gerevisiteerd, gereviseerd en opnieuw vorm gegeven naar aanleiding van het overlijden op 74-jarige leeftijd van schaaklegende Jan Timman in, bekend als 'The Best of The West', volgens zijn Russische tegenstanders.
Het was de reactie van Max, hieronder, in de vorm van één van zijn puntige en creatieve reactie-gedichten, wat me hier weer bracht. ...
Zie ook: https://www.gedichten.nl/schrijver/Simon+K.
Schrijver: Simon K., 9 december 2022
Geplaatst in de categorie: filosofie

Er is 1 reactie op deze inzending:
Een schaakgod was hij in het diepst
het diepst van zijn gedachten
Maar jonge honden werden
goden
pc's die om hem lachten
De Meester van het Eindspel
is thans niet meer bij machte
zijn schaakgrootmeesterschap
te tonen want hij is niet meer
dan een die met Max Euwe
op één lijn stond met de reuzen
Als Karpov, Spasski en Kasparov
tot in de eeuwigheid