inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 79.351):

Flamboyant

Heden ten dage waar licht knokt
tegen donkerte en blaren dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat ook ik ga schuilen
om mijn ziel weer te ontwaren

Niet dat ik in de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is een terugtrekkende beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten doelloos zullen zwermen

Een herhalende tred van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas op de plaats rust
tenware het flamboyante
voor een wijle in slaap moet worden gesust

Deze kracht zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan mijn speelse geest
toch vertel ik mijzelf morgen,
met weemoed weliswaar,
hoe de zomer is geweest


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 4 november 2022


Geplaatst in de categorie: filosofie

2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 31

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
6 november 2022
De zomer was sprankelend.
Met de herfst komt de rust.
De winter verstilt.
Totdat het verlangen naar het voorjaar ons weer parten speelt.

Een mooi gedicht.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)