5106 resultaten.
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 zij is eenzaam
in de ware betekenis
van dat woord
pratend in zichzelf,
verwacht zij geen
antwoord want wie
hoort haar in de
kamers waar zij leeft,
omringd door bloemen
die niemand meer geeft?
er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever…
rust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
867 ik zwem tegen de stroom in
met achter mij het geluid van de waterval
bang om op de rotsen te pletter te slaan
maar stel dat ik mij mee laat voeren?
en in het kolkende water
naar lucht happend
hangend tussen hoop en vrees
naar beneden stort
en daar geen rotsen vind
maar waterlelies
en in serene stilte blijf drijven…
Nachtzweet
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
540 Dit is de nachtvogel
die zwijgt en zweet
in het geweten
van nooit
vergeten eenzaamheid
in het land van
de vreemde theepotten
daar is de brandnetel
die groeit op de puinhopen
van de ontheemde ziel
die nacht van zondeloze
wanhoop.…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
Goed gezelschap
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
544 De onbewuste angst
om het gezelschap waar
je je goed in voelt
te zien groeien -
jouw aandeel erin zou
kunnen slinken.
Maar waarom
daarin geloven?
Hoe groot de kring,
één stoel kan
er altijd tussen
geschoven.…
Weekend
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.308 Even zitten op de bank
Altijd die terugblik
Het bekende gevoel, de angst
Daar zijn de tranen, zoals verwacht
Ik sta op en doe de was
Daar ben je weer
Je komt de kinderen brengen
Rug recht, sterke blik
Ging het goed, oké en dag
En de kinderen, ik sluit ze in mijn armen
Met een treurige lach…..…
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 hoe bedreven de geest verrijst
boven de klanken van geduld
laakt het lichaam de behoefte
aan warmte en wijsheid
bedwelmd schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog…
Voor jou <3
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Altijd zal het er zijn, die angst
om te verliezen wat ik bezit
Altijd zal ik bang zijn, dat alles
Alles een einde heeft, dus ook dit
Schat je moet weten dat
Ik er altijd voor jou ben
En ik je niet kwijt wil raken
Al vanaf dat ik je ken
Dit van ons, het voelt zo goed
Ik wil mijn hele leven, delen
Samen met dat van jou
Want jij…
Straatvrees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
588 Overal om hem heen prijken
lege gezichten
starende ogen
monden die bewegen
kinderen die spelen
maar hij durft hen niet te horen:
alleen geluiden van het stadsverkeer
de rechte straten op en neer
razen in zijn ogen.
Iedereen ziet hem
maar hij ziet niemand
hij voelt alleen
hun ogen prikken
in zijn rug
hij wil terug
naar het lege huis.…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
De nacht is onpartijdig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hoe kwaadaardig spreidt
de avond zijn zwarte lokken
en besmeurt de deurmat
met oud belegen woorden
de nacht onpartijdig van geest
toch aanwezig met voorbereide zetten
die mat maar wel opmerkend zijn
want geen duisternis kent zijn gelijke
onzedig en samenzwerend scharniert
de slaap op lustige momenten, het laken
herkent de melodie en figureert…
Alles is verval
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Steeds weer duidt het feest
naar hopeloze gasten, boekbinders
van de ergste soort die met valkuilen
analfabeten weet te scoren
we zeggen ongehoord
verschuilen ons achter vodden
wrijven met vinger kurkresten
uit het wijnglas om het vervolgens
in het geniep af te likken
ze schreeuwen dat de nacht
hun eenzaam maakt, herschrijven
telkens…
Verstopt gevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
757 Het bloed dat in je slapen gonst
het hart dat in je keel zo bonst
het lood dat zich in je schoenen bevindt
je angstig voelen als een klein kind
klam zweet dat uit je poriën springt
als men diepste gevoelens uit je wringt…
Bang voor de dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
765 Ik hoor zo vaak, dat mensen zeggen:
‘k ben niet bang voor de dood
ik hoor dat en denk dan zelf,
dat ben ik wel, want sapperloot
nog zoveel heb ‘k te doen,
nog zoveel niet gedaan,
dan is het onzin om te zeggen,
laat mij maar naar boven gaan?
Ik hoor zo vaak dat mensen zeggen,
dat ze het einde graag zien komen,
maar ik zeg je:…
ontkenning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Omdat jij niet wil weten
dat ik van je houd
slik ik mijn liefde in
met als gevolg
een steeds groter groeiende vuurbal
die door mijn lichaam raast
op zoek naar een way out
waardoor soms
in een moment van onachtzaamheid
als ik naar je kijk
de liefde uit mijn ogen spuit
en jij
daardoor
ineen krimpt van schrik
en ik
bij die aanblik
snel…
Vlerken
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.356 Nachtelik vliegen vogels van
de wilde wingerd weg
Schrikbeladen klapperen vlerken
dof
in deemstering
Knakgeluid van takken veelvuldig kort
ontsluieren vlerken
éen ogenblik
niet-herkenbare ruimten
de ruimte is van knakkende
vlerken
vol
Plotseling zijn vogels
schrikgeschud
ons
tot-dingen-gestolde Angst…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 tussen wimpers door
schrijft mijn gedachte
kijkend naar het kind van toen
onbezorgd wiegend in de boomtop
leunend tussen de vertakkingen
hoog boven het water
had ik het vaste vertrouwen
dat hij me nooit zou laten vallen
ach, ik was nog net zo groen als de
nieuwe lenteblaadjes van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer…
Scheiding der geesten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 In een ogenblik, dat wil zeggen
na het sluiten van de oogleden,
realiseer ik mij de gevolgen
van kortzichtigheid.
In het licht van het korte bestaan,
op de splitsing van wegen,
zo tegen het late uur,
moet ik kiezen waarheen te gaan.
Ik wil niet vertrouwen op de tast,
niet in getallen verloren gaan,
me niet binden zonder uitweg.
Tot mijn…
Doodtij
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
880 ik maak mijn voeten los
al voel ik de weerstand in mijn tenen
en begroet aarzelend de vrouw
die weet dat ze vergeten zal
langzaam loopt ze naar de zee
haar bange hand in die van mij
geef me een zoen, zegt zij
en veegt een schuimvlok weg…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
Duister
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Ook al val je nog zo diep
Stort je hele wereld in
Heeft alles wat van nut is
Nauwelijks nog zin
Kijk nooit naar beneden
Je moet niet naar beneden kijken
Probeer het licht te vinden
Zoek niet naar de lijken
Al val je nog zo diep
Ziet het er zo slecht uit
Kijk niet naar beneden
Beslist niet naar beneden
Voor je je ogen sluit…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 meedogenloos
heeft de storm
na de stilte
toegeslagen
zich vastgezet
als scherpe nagels
in de kern
van de onrust
waar angst
een kloof slaat
tussen lichaam
en brein
totdat het weer
opklaart…
Bedenkingen 9
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 Vroeger
was het aangebodene welkom en men was verheugd
aanvaardde dankbaar met verblijde ogen
Heden
wordt het aangebodene aarzelend geaccepteerd
dan wel direct geweigerd met argus ogen…
Vacuüm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
576 Jouw angst heeft
plaats gemaakt voor leegte
het schilderij van de dood
is veranderd in een witte bloem
de armoede van jouw faalangst
heeft je vacuüm gezogen
alles wat er over is
zweeft in de kleinte
van een droom.…
Ontmoedigd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
808 Moed
Ontbreekt mij
Schuldgevoel in overvloed
Daarom zal ik blijven
Vandaag…
Het spook
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.825 Er was een spook dat spoken wou, maar bang was in het donker.
En als er 's nachts gedoold moest worden door het huis, dan klonk er
de hele tijd een stemmetje, 't kwam uit de hoek vandaan,
dat angstig vroeg: 'O, mag er alstublieft een lichtje aan?'
De mensen die daar sliepen werden wakker van 't geluid.
Ze lagen bevend in hun bed en durfden…
Ontmoeting
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
766 Ik zag jou
ik stierf gewoon
de angst voor je woorden, je hoon
ik zag jou
voelde de kou
door mijn aderen heen
ik zag jou
zo voor mij staan
ik was als aan de grond genageld
zou het ooit anders gaan.…
onzeker
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 ik liep vandaag
over straat veel te koud
voor de tijd van het jaar
hoewel niet al te veel wind
viel het me in
terwijl ik daar liep
dat ik van haar hou
dus wat kan mij die kou schelen
zolang ik haar maar zie
daar ben ik ongeruster over
dat ik haar verlies
zou pas echt koud zijn…
Waar je al die tijd voor wegrent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.116 Bang om er te zijn
Bang voor de nieuwe dag
En voor wat er komen gaat
De zon schijnt, maar wel
Met een groot zwart gat
In het hart van haar stralen
Zwart gat gevuld met
Verantwoordelijkheid
Die daag'lijks genomen
Wordt en waar ik al die
Tijd het liefst voor wegren…