1581 resultaten.
A Dieu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
834 Waar eindigt onze grenzeloze grootsheid?
En toch, dat aanvaarden we niet.
We willen wel weten wat
na de dood of voor het leven komt
dwaas gapen naar nooit
houdt ons nu al bezig
mijn god
Hebt u me geschapen
of enkel opgeheven
uit natte klei van
schimmelachtig donker
O mijn god
verzwijg het ons
laat ons eeuwig dromen
nog niet achterhaald…
Zoekend EGO
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 Kosmisch
Galactisch
Solair
Planetair
Globaal
Oceanisch
Continentaal
Nationaal
Provinciaal
Regionaal
Locaal
Lichamelijk
Organisch
Cellulair
Organellisch
Moleculair
Atomair
Nucleair
Elektronisch
Energetisch
Amoreel
Amoraal
Poëtisch
Muzikaal
Zijn wij.
Ben jij.
Ben ik.
Waar staat ons huis ?
Waar wonen onze Goden ?
Waar wonen…
Venus en Aurora
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.377 Vanmorgen gezien
dat de morgenster
er opnieuw even
eerder was dan de zon
met zijn rozeringerige
dageraad
Jij was daarbij
verbaasd dat een ster
ook een planeet kan zijn
en dat de maan
even ervoor zo groots
en prachtig scheen…
Droom..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 Ik kan geen wind horen,
Ik kan geen zon voelen,
Ik ben gewoon veel te klein,
Het valt dus echt niet mee
een droom te zijn.
Maar soms,
Soms is het wel fijn,
Even lekker rustig,
En vooral..
Geen pijn..…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 het is maar goed
dat de aarde rond is
stel de bol was plat
kaptein karel kortintwant
van ontspanning in het spant
gevoelig voor vagijn en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk…
ademloos balkon
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
967 de halve maan kuste
de rokken van het wolkenfront
ik keek in de nacht
voorbij verdwenen buren
schijnwerkelijkheid
ik hield mijn adem in
1-hoog had even gelijk
een ster verschoot…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 Als de maan de zon verduistert
heel de natuur naar het lichtspel luistert
het licht op aarde uit lijkt te gaan
moet de mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de…
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Ik vraag niet langer
om muren, zal mij ook zonder
weten door wind
afdoende omwand.
Waar marmer niet is
sta ik, waar water niet staat
loop ik, en voel
aan de duur van mijn verlangen
hoe ik hoor, hier
aan deze rivier
waar ik midden in mist,
in schotsen wandel.
Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind…
Zilverkleurige liefdesbron
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
872 Vanuit zilverkleurige bron
ontstaan aarde water liefde en zon
ontspringt kristalzuiver en pril
een helder als saffier glinsterende rivier
zoekt hartstochtelijk kosmische wil
een verlangende weg naar plezier.…
Haiku 30 /de Poolster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
843 Twee beren turen
naar de heldere Poolster
die hun beeld beschermt…
sterrenpracht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.643 M'n blik is gericht
op de azuurblauwe lucht
die langzaam verdwijnt
in de donkere nacht
waar sterren
staan te schitteren
aan het oneindig
firmament
in al hun pracht
dan pas besef je
hoe nietig je
eigenlijk bent…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
De sterrenhemel
poëzie
2.8 met 13 stemmen
9.385 Daar rijst het tintlend sterrenheir!
En de aarde zwijgt verbaasd.
’t Gesternte spiegelt zich in ’t meir,
Waarop geen windje blaast.
’t Is alles hemel wat men ziet;
Zelfs bergen vluchten heen.
’t Verdorde blaadje schuifelt niet!
’t Gesternte spreekt alleen.
------------------------------------------
Meir: verouderde uitdrukking voor ‘meer…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
Rond
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.193 Elke maand is de maan
vol en even groot en rond.
Maan, moeder der idee,
het ding onkenbaar. Vol
is zij het voorbeeld
van cirkel, onaantastbaar
gaf zij ons te denken, schiep
de rechte lijn. Een appel
is nooit zo rond, te eetbaar
daarenboven.
----------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Treurige ballade van dag en nacht
gedicht
2.6 met 14 stemmen
9.499 ach zon der zee, vonk geslagen uit gehoorsteen
onoplosbaar is het lichaam dat in muien kruit
boven de zee sterren, onder het verhemelte
achter op de tong stuifzand, en maar niet slikken, slikken
------------------------------
uit: 'Lichaamswater', 2002.…
Even leek het wel...
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
653 Even leek het wel,
héél even,
alsof, aan mij gegeven,
die kleine ster,
naar aarde kwam.
Even leek het wel,
misschien,
waarschijnlijk fout gezien,
die kleine ster,
bij mij kwam landen.
Even leek het wel,
klein ding,
voordat ik verder ging,
die kleine ster,
zich gaf aan mij.
Even leek het wel,
steeds lager,
begon het mij te dagen…
AS
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.223 en wanneer
snags
ek my
hartseer
verdiep
dit plet
soos bruinbrood-
verkoekdeeg
wonder ek
alleen
o univers
o opper-
hoger-
smarter self
Hoor U my?…
Schijn bedriegt
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
831 Vandaag heb ik een bezoek gebracht
aan mijn verre vriend de zon
die vreselijk heeft moeten lachen
om mijn soortgenoten hier op aarde
die tegen beter weten in maar blijven
denken dat hij in de ochtend opkomt
om zich bij het vallen van de avond
te verschuilen achter een naar hem
vernoemde horizon
en toen ik hem vertelde dat wij ook
nog denken…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Wat een geluiden, wat een oceanen!
Elke letter opent de verte.
Door op een knop te drukken,
Door aan een touw te trekken,
Door een handel over te halen.
Elke lettergreep opent de verte.
Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt…
vlieg
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
748 bovenaan staat een mededeling
over het heel ver zijn
-de verspreiding der vogels wordt
nauwkeurig aangegeven in
een regel van dit gedicht-
uit een uitwerpselvlek ontvlucht,
leeft de binnenplaneet
van een schone vrouw
in ballingschap.
haar verhard gemoed
-als een projectiel in de lucht-
is leidraad van het ballet…
noot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 planeet van kleine ronde steenkool
door electrische ontladingen soms gekleurd
neigt naar het uitspansel, waar
een driehoofdige helhond rust
en een versregel in twee helften wordt verdeeld.
deze pleisterplaats wordt opengelaten
voor een voortreffelijke beschrijving van
ijl gas, in de luchtomhulsels om de zon.
in de hoofdstoffen der aarde…
Volle maan
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.002 Ik ken een lief klein heksje
die komt zo nu en dan
dan tikt ze op m'n raam
en roept: het is weer tijd
we gaan vliegen jij en ik
dan mag ik achterop
haar turbo-bezemsteel
ik hou haar stevig vast
bij elke grote luchtzak
we vliegen via de melkweg
naar Pluto om te aaien
dan snel door naar Mars
voor een pure lekkernij
daarna bij Neptunus…
als in een spiegel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
936 voor Huub de Graaf
de astroloog hield mij
onverwacht een spiegel voor
en gunde me een kijkje
in mijn ziel...
een ontmoeting met mezelf
of wellicht een vorm
van tot jezelf komen
als in verzwegen dromen
een pleister plakken
op een zere plek
zo blijkt sterrenkijken
toch zoveel meer dan naar
grote en kleine beren loeren
in een hemelse…
Dromenspel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.130 Ik meen je te ontwaren
op de weg van emerald
Jij die ik mij eeuwig
zoet herinnerde
Verborgen
in de stille koralen
van mijn dromenspel
Ik verdwaal zonder spijt
in je zilveren labyrint,
in de kristallen
van je tijdloos licht
Wever van visioenen,
met je
dwaalspinsels van amarant,
je ijle bloemenzeeën,
smachtend naar de koelte
van levend…
Roza en de maan
gedicht
3.7 met 14 stemmen
11.883 De maan is een jongen en toch lief
hij kijkt onder de wolken
maar ik slaap onder de lakens.
Hij zingt op een onmogelijk uur:
'Niets zijn de sterren, niets is de maan
sterren moeten slapen gaan
en wassen maar moet Jantje Maan.'
Hij mangelt met hoge stem:
'Kirk, je bent geen adonis die nog in
het centrum denkt te staan.
Spock, je roestig…
vanwaar
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.194 somernag
in die kaap,
êrens rus die wind
teen ‘n eikeboom
se blare
waar in die reën
mag ek haar
naam
weer vind?
waar in haar gelaat
sal sy my gesig
weer roep
tot kind?...
êrens
ritsel
die
blare.…
De zonen van de zon
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.976 De rode wonde waar de
hemel werd ontmand
is hoog boven de aarde
tot een zon ontbrand.
Onder het ruigbehaarde
van de wolkenrand
bleef bloed dat nooit bedaarde
druppen in het zand.
En in de avondstonden
hebben nooit sindsdien
de zonen van de zon de
ondergang gezien
zonder dat hen de wonde
kwelde van voordien.
-------------------…
In april
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.646 Het was in april
de maan wiegde de avond-
ster in haar schoot…
Zo laag op de aarde
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.192 De bouwstenen zijn simpel
bereid tot al wat mogelijk lijkt
atoom vormt zich een molecule
Hoeveel spiertjes er nodig zijn
in een bekend gezicht tot het
zacht aan het stralen slaat
Een ster van Bethlehem
wegwijzer naar een route
voor een opgewekte finale wijst
Nog een glimlachje
bij iemand losmaakt
een zaadje voor vrolijkheid…