942 resultaten.
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Waarom mama
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.200 Mama ik wil je zo graag loslaten
maar dat kan ik ook weer niet.
Ik zou nog zo veel willen praten.
Over mama?
Waarom zag je dat kleine meisje niet?
Mama, waarom heb je je zo naar gedragen?
Ik was toch echt een heel lief kind.
Alles wat je vroeg, je hoorde mij niet klagen
Het enige wat ik dacht was:
Als mijn mammie mij maar lief vindt.…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet
in loslaten…
Het lawaai in het atelier van Rodin
gedicht
2.9 met 34 stemmen
9.307 Hij loopt tussen de stapels klei en de op lakens
knielende modellen terwijl de leerlingen toekijken
en handen vasthouden die grijpen en loslaten.
-----------------------------------------------------
uit: 'De voorstelling in de nachtclub', 1990.…
Zomerse herfstdag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
532 Wat een boeket van kleuren op de achtergrond
waar de bladeren toch met een zekere regelmaat
loslaten en dwarrelen in de zonnestralen om
even daarna te gaan liggen, zonder verweer.
Hoe mooi kan de herfst zijn, maar ook hoe bedrieglijk
want morgen is er misschien slechts grijsheid en kilte.
Hoe is dan de realiteit?…
Die ene windmolen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
929 misschien een beetje gek,
maar als ze draaien,
dan weet ik dat je aan me denkt;
ik wou dat je hier was,
dicht bij mij,
samen onder die ene windmolen,
de wind door onze haren,
nu ja, jouw haren;
ik hou van je lach,
je gekke uitspraken,
onze grappige momenten samen,
jij en ik;
ik mis je,
en kan er niets aan doen,
ik wil je niet loslaten…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof verstuift, als vriend
en dan weer als vijand
maar dan denk ik
dat hoort niet bij mij
dus denk ik verder
over loslaten…
Die erbarmen krijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik wist dat
als ik zou
loslaten
mijn vlucht
de aarde zou
verbazen
geen
geschreven
of angstig
open gesprek
maar meer
verlamming
aan de grond
genageld in het
zien gebeuren
het besef
dat je niets
kunt doen
dat is het
volle leven
in actie waar
iedereen
zijn focus
op heeft
zo gefixeerd
dat men het
echte leven
totaal…
Overwinning van de liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 Ooit zullen we leren loslaten.
De beheersing van de natuur.
De idee van maakbaarheid.
De onderdrukking van elkaar.
Wat overblijft is een onredelijk geloof.
Wat groeit is een veelbelovende taal.
Over verwondering en over dankbaarheid.
Over liefde die mensen ooit zal overwinnen.…
Ik heb verdriet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
782 koester dat
En ik stop mijn gevoelens niet weg
Ik blijf van je houden
Zoveel zelfs dat ik je eigenlijk niet kan missen
En mijn woorden tekortschieten
Hoe mooi je bent van binnen en van buiten
Ik heb verdriet
Omdat ik je ga missen
De gesprekken tussen ons twee,
je verhalen en
je mooie glimlach
Je bent zo lief en knap
En ik wil je niet loslaten…
ik hang aan de toppen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
163 ik hang aan de toppen
van gebogen zilversparren
en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht
als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs speels wuifgeboomte
als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met…
Zou het kunnen?
hartenkreet
4.1 met 57 stemmen
3.375 Kan ik nog een keer terug naar die tijd
Om je lief te hebben, zonder spijt
Kan ik erachter komen
Waarom je er niet meer bent
Kan ik nu zien of je het goed hebt
Bij die andere vent
Kan ik je nog kussen
Op die ene manier
Kan iemand anders mijn liefde blussen
Want ik weet het niet meer
Kan ik je eindelijk loslaten
Zonder wroeging, zonder…
terug naar die goeie tijd
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.259 kan ik je eindelijk loslaten
zonder wroeging, zonder pijn
kan ië leven zonder jou
en trots op mezelf zijn.
kan de tijd mij het leren
hoe het leven zal verlopen
kan ik het nog proberen
om op een nieuwe liefde te hopen,
kan iemand mij vertellen
waar begint die nieuwe lijn?
kan God mij vertellen of ik ooit nog gelukkig zal zijn.…
mijn liefste droom
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.009 Mijn handen in mijn schoot
Koesteren het droombeeld
Zachtjes wiegend, terwijl ik ’t ledikant
En commode al ’n plek in het huis plan
Namen vliegend in gedachten
Tot mijn strenge stem maant tot wachten
Tijden lang verwacht ik…
Hoe kan ik niets loslaten ?…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Loslaten is zo gauw gezegd, maar kijk
nu naar de bomen die kaal worden
en toch niet treuren, die zaaien voor
weer een nieuwe lente. Leer van de
dagen die korter worden maar van
binnen alweer groeien naar licht.…
Snaarvibraties
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
434 ik heb mezelf verloren
in de snaarvibraties
van de viool
ging mee op ontdekking
in eerst kleine loopjes
pas later met twee
we dolden naar buiten
rolden steeds verder
in ons eigen geluid
hebben niet omgekeken
op echo’s gewacht ter
bevestiging van onze lach
in loslaten wisten wij
de hoogste tonen te halen
net voorbij totaal vrij…
De kilte van deze desolate nacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 De kilte van deze desolate nacht
weerspiegelt zich in je woorden
en ik weet dat je nooit zal loslaten.…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht
Een nieuw seizoen kondigt zich aan
Eerder dan gedacht
Loslaten…
Vlekken verdriet
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
931 ik schrijf
zelden tranen
want zij
vlekken verdriet
dat te langzaam
droogt en dus
iedereen ziet
stukjes emotie
die loslaten
tussen wimpers
weg glijden om
langs de wang
te sporen waar zij
opgevangen worden
waar wij normaal
gevoelens verbinden
zit er een blokkade
diep van binnen
die er niet hoort
en het hele proces
dramatisch…
groot groeien
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
591 groeien is vooral loslaten
soms met pijn in het hart
om verder op eigen benen
te kunnen gaan.…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Ochtendverlangen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.170 buiten
Ik ben in de mijne de warmte van het bed
het verlangen naar jou
Jouw lijfs warmte naast me
je buik, je borsten, je billen
te voelen tegen me aan
Zo samen te ontwaken
langzaam, snuivend van elkaars lucht
Vermengend ons nachtvocht
De geilheid te voelen zwellen
Te verenigen
Te versmelten
Vermengen onze vochten
in de krochten
Loslaten…
Een eigen timbre
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
469 zich de kleuren
van stemming
en emotie die in
een eigen timbre
bewogen en samen
lieftallig oogden
het was een
genot om jou
bezig te ervaren
met je lach
als penseel en
schattende ogen
die de verhoudingen
lieten harmoniëren
bij jou als
stralende godin
pelden de mensen
alles van zich af
zelfs hun diepste
geheimen omdat
loslaten…
een nieuw begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.794 Een nieuwe plek, nieuwe plaats een nieuw huis
Een nieuw begin, een nieuwjaar
Nieuwe kansen in het leven
Het ouwe loslaten en totaal een nieuw avontuur beleven
Een nieuwe start, een nieuw begin, een nieuw leven
Een nieuwe kans door het lot gegeven
Een nieuw begin in het leven
Het ouwe hoofdstuk slaan we dicht
Om het een plaats te geven…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon
dat is waar je op hoopte
maar het blijkt moeilijk
de toekomst in te vullen
als het verleden
je niet loslaat…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee,
hand in hand, verstand
loslaten en de golven
samen ondergaan.
Ik zit hier, te denken,
te schrijven, omdat ik
alleen dat kan blijven
wat ik werkelijk ben.…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…
Het avonturen pad
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
533 ik zag jouw
ogen dicht
maar in het
klein bewegen
volgde jij
toch het licht
waarmee
de dromen
opengingen
jij schaduwde
tot de cirkel
was gelopen en
je herinnering
en fantasie
terugdraaiend
naar een
volgende
scene gingen
in de mimiek
van je gelaat
kon je de
emoties zien
waarmee
alles gepaard
ging in spannen
en loslaten…
Ongewis gemis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
625 ik mis
wat mis ik dan
er is niets
te missen
waarom mis ik dan
wat er niet was
en nooit zal komen
natuurlijk houden van
ik kan het wel
het vallen en opstaan
vasthouden en loslaten
het is goed en ofwel
er is nog zoveel
wat mis ik dan
wat raakt me ervan
als ik het zo ook wel kan
ik kan wat ik doe
en doe wat ik kan
zo af…