Netgedichten

netgedicht (nr. 89.567):

ik hang aan de toppen

ik hang aan de toppen
van gebogen zilversparren
en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht

als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs het speelse wuifgeboomte

als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met wel zes deugden, geloof ik)
en hun zeer zware schaduwen

als ik dan toch doorschijn
mag iedereen de regen zijn
en zij die ik vergeten ben
het gedonder