15404 resultaten.
baan pong - transvaalstraat - voor Herman Slangen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
828 geraakt door het vuur
in allerlei staten
staan we te wachten
dat laatste uitje
naar dat goede restaurant
nog eens zonder jou
de zon gaat onder
een vietnamesche loempia
in het stalletje
heldere sterren
eten bij de vietnamees
duistere straten
zo goed kenden wij
- de vietnamees blijkt een thai
elkaar nou ook niet…
Aan de steiger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Nauwelijks is de reiger
neergestreken op haar nest
waar haar slechts de nachtrust rest
als bij het breken van het licht
zodra het land de zon ziet reven
er een ritmisch luid gekwaak
in de plas wordt aangeheven
Overdag een kale plas
doet de nacht bewegen
en wordt bij het waken van de dag
weer angstvallig doodgezwegen…
Suites voor Annemieke XXVIII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 wijn in de singel
in de ondergaande zon
ook de volle maan
nog nooit zoveel pijn
met de aandacht verdragen
zoete herinnering
ik klim de trap op
een menigte zeemeeuwen
er is brood gestrooid
vergeet je angsten
kom op met je gekkigheden
ik heb je nodig
kuiltjes waar nodig
en een stem die verhoort
die angst voor liefde…
overgang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 nooit was ze alleen
het huis had sterke vleugels
en ogen die ze kon sluiten
veilig verborgen
toen de dag nieuw werd
huilde van nood
wuifden enkel kale takken
welkom en ze vertrok
beladen met verleden verdriet
de wereld rond
tot aan de ring van vuur
en er doorheen
gelouterd tot feniks
hooglied van de zon…
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
passend
netgedicht
3.9 met 40 stemmen
2.728 hij is te groot gegroeid
de kleren van zijn vader
passen al lang niet meer
pa blijft nog even groot
eens 's nachts klopt hij aan
op de kastdeur van binnenuit
in het maatpak van zijn zoon
mouwen, broekspijpen omgeslagen
vraagt om een degelijke riem
de broek kan niet meer dicht
verzoekt dan om mee te gaan
samen naar het verre licht…
Breken in olie en kleur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
700 noorderlicht valt buiig
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
schaduwen zuchten
in de luwte van
donker en grijs
mengend schuift
het mes de wind
langs je geuren
tijd om palet
en je zinnen
te keuren
want wolken
gaan breken
in olie en kleur
door het licht
dat de zon
met hen speelt…
lichtfeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.817 Jezus Christus, mensen zoon!
Vrede zij u lieden!
Lichtfeest! Het is Kerstmis!…
vriesadvies
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 je ziet ze vliegen
onze dochters en zonen
als tropische allochtonen
over plein en straat
met dat beetje uitslag
op de thermostaat
een hard gelag
ze zijn het niet gewend
nooit bittere kou gekend
vandaar mijn vriesadvies
soft-ice generaties
kies bij vorst voor je kiezen
voor een inburgeringscursus
door van ouds erkende friezen…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
DE HEL KON HEM NIET HOUDEN
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.298 Is geslagen en gemarteld,
terwijl hij was Gods eigen zoon...
Als een mens heeft Hij geleden,
erger nog: Hij zweette bloed,
was van mens en God verlaten...
ging drie dagen hellen tegemoed.
Droeg de zonden van de mensheid,
maar Hij is ook opgestaan,
want de hel kon Hem niet houden...
Naar Zijn Vader teruggegaan...…
morgen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.756 amos de woestijn
zal morgen bloeien
als een roos
ga naar buiten
raap de rijm op voor de zon
die smelten doet
en koel je tong
zodat die noemen kan
de duizend soorten
mos en ieder trillend
haartje en de verborgen knop
die op de lente wacht
-----------------------------------------------
24 december 2001
zonneleen 24…
Stadslucht 1
gedicht
2.8 met 21 stemmen
7.962 Op een bankje
in het park, de zon al laag
met honger die het denken verslapt:
een blik, opgeschrikt maar traag zich opwaarts richtend
van het gras tot
boven de bomen,
ziet het hart van de stad - zonder huizen, met amper wegen - niet
van mensen zijn, maar overvliegend, in tientallen,
als honderdtal – wat brieft daar over,
100 procent…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
Aan het werk
gedicht
3.3 met 42 stemmen
28.393 Ik kijk mijn zoon.
Hij slaapt, ik schrik
en zie: daar ligt mijn vader.
Ik vraag hen wie ik wezen wil
en of ik die al nader.
Zij zwijgen dat ik verder moet.
Ik kus zijn halsslagader:
Barbara, klopt zij, Barbara.
(zijn mond geurt nog naar tandpasta)
Aan het werk dus, aan het werk!…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
als koningsvlinders...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.304 als koningsvlinders elkaar raken
hun kus in kleuren verdwijnt
vermengen zij het dansen
tot een sierlijk luchtballet
in het wentelen rond een roos
behoedzaam naar elkaar
omhelzen zij dit leven
hun groet naar de zon
waar liefde zich laat voelen
dartel om ons heen
wij hand in hand verstrengeld
dansen met elkaar…
Ze is nog zo jong
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.292 Ze is zo jong maar lijkt
oud door de helse pijnen
haar voeten zijn zo koud
waarom mag zij de zon
niet meer zien schijnen.
Op de foto aan de muur
staat een levenslustige meid
met zucht naar avontuur
nu wordt ze liefdevol verzorgd
maar mijn hart dat schreit.…
maar één keer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
717 ik droomde dat ik wakker werd
op deze nieuwe morgen
en door mijn raam heel in de vert’
zag ik de zon verborgen
verschijnen in het ochtendlicht
over een witte aarde
ze scheen op mijn ontwaakt gezicht
dat kalm naar buiten staarde
ik hoorde bomen sprekend stil
mij vragen om te zwijgen
want dit moment en deze dag
zal ik maar één keer krijgen…
In elke druppel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.213 Laat me sterven
in gebeden
van de wind
Laat me
doodgaan
wanneer de zon
de eeuwigheid
overwint
Laat mijn tranen
in de wortels
van de bomen
verzinken
Mijn verdriet
zal in de stilte
van een rivier
weerklinken
Maar laat mijn leven
verdampen
in eeuwige fonteinen
van het licht
Ik zal bestaan
in elke druppel
van de regen…
de hoofdfilm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.600 Maar goed dat ik niet onsterflijk ben
Want dan zou ik vergeten
Dit schoolplein, deze boom
En als ik dan driehonderd was
Mijn verjaardag
Het is goed dat ik ooit doodga
Dan is er een ding zeker
De rimpel in mijn oude huid
Zal de kleur altijd onthouden
Van je ogen
Als de zon de laatste keer
En mijn film begint
Elke scène op het plein…
Chichén Itzá
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.578 Verhalen vallen
als dichte sneeuw
uit de lucht
ze bedekken
wat is
geweest
dan waait de lucht bleek
door de wolken
uiteen gescheurd
tegen de stroom
naar diepe wateren
in peilloze diepten
de verbinding verbroken
in het woud
van mijn gedachten
aan de rand van de bron
staat de tovenaar
van het water
ik spin een web
van zon…
je steelde al te lang
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
960 ik kon niet
wachten tot de zon je
openvouwde als een bloem
je steelde al
te lang in groen
en loze knoppen
mijn lichte lente
zal de klokken vroeger
stellen op ontluiken
dan kun jij eindelijk
je hart in eigen kleur
volledig weer ontsluiten
samen voor het eerst
naar buiten proberen om
het zachte zomeren te leren…
"Koning Winter" verliest!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
880 De zon moet nog ontwaken...
Ondanks de vrieskou
verschijnt er een glimlach op mijn gezicht:
"Koning Winter" blijkt toch voor de lente gezwicht!…
Doe het zelf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
732 Ik zaag zonder zorgen,
zweet in de zon.
Bel vast naar morgen,
vraag hoe het begon.
Ik sla zonder slapen,
het einde in zicht.
Hout is mijn wapen,
touw mijn gedicht.
Ik leun achterover,
bewonder mijn werk.
Het helt wat over,
hangt naar de kerk.
Ik ben het licht,
niks kan me raken.…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.098 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
Het koper blaast
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 rood speelt
weer de boventoon
domineert ons
herfstconcert
het koper blaast
de billen bloot
in bach's sonate sterft
herfst de heldendood
maar in de pauken
herrijzen al herauten
dwarrelt soms de
licht verdwaalde sneeuw
de vorst is nu
roodkoper in entree
nog zingt de zon
met warme winden mee…
Tijdeloos.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
457 de tijd verglijdt
langs zon en maan
rond de cirkel
van ons bestaan
zal ik meegaan
of blijven staan
ontaarden in
nieuw ontstaan
de toekomst raakt
het verleden aan
het leven was even
in tijdstroom vergaan
alles draait door
in een tijdeloze baan
het weten is vergeten
als Chronos stil blijft staan
2002.…
sprookjesland
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.056 Heerlijk stil is het om mij heen
het is hier stil en zo sereen
idyllisch is het gezicht
de nevel die uit de grond wordt opgelicht
heel langzaam zie je het zweven
de nevel komt tot leven
kon ik het maar pakken
maar het verdwijnt op de takken
de zon verwarmd de damp
aangetrokken als een soort mistlamp
het stijgt over mij heen
sprookjesland…