11342 resultaten.
Schemerrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 De lucht kleurt rood
boven de stad
en de huizen
in het mysterie
van schemer gehuld
Mysterie -
roerloze aanwezigheid
waarin elk in alles versmelt
Maar eenzaam gaan de mensen
want in hun afgescheiden zelfbeeld gestold
in een aldoor hunkeren naar een zon
die hen van hun onbehagen verlost
De lucht kleurt roder
vurige schoonheid
vlam…
honderd jaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
2.673 jarig zijn zit niet meer
in haar brein
dat allang is ingehaald
door het verleden
honderd als een niet bekend
getal
in de tuin en in het nu is
het genieten groot geluk
met al die vage en toch
lieve mensen om haar heen
als de nectar uit de
rode klaver is vergaard
vindt ook de hommel in
de schaduw van een boom
haar rust…
Uit verwaaide sporen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 heb altijd geschreven
kijk naar de mensen om mij heen
waar zijn mijn boodschappen gebleven
de stukjes hemel
die ik gretig deelde
voel ik soms in een warme hand
de schouderklop en tranen
lees ik in verhalen
uit verwaaide sporen op het strand
veelzeggend blijft de stilte
die in dialoog nog echoot
nadat wij al lang uitgesproken zijn…
Geverfde deur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Twee mensen, bij elkaar
maar nooit samen
Als duo met z'n drieën, als
vijfde wiel aan die wagen van tijd
Eerder eens zag ik jou naakt
maar gelijk een wals
Wist jij van liefde
Die echt nooit heeft bestaan?…
Kyrie eleison ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 in diepe trouw
vrede en innerlijke goedheid
voor het aanwakkeren van liefde
in alle mensen om je heen,
in eenvoud en bescheidenheid
beheersing te allen tijde
in geloof en beleving
via simpele daad:
alles had op mij
onuitwisbare indruk,
door geen enkele wind
of ellende meer stuk.
In dankbaarheid: 'Heer, ontferm u over ons!'…
Nepprooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Hoe de valkenier met zijn loer draait
Om zijn roofvogel terug te lokken
Horzels bijten niet
Mensen ook niet, hooguit in een mooie rode appel
Honden bijten wel, "niet allemaal"
Alleen de valse honden die scheuren het vel van je botten
Dazen die bijten ook
Ik denk aan de tijd
dat ik voer in een bootje
Op een meertje over de larven van…
Bij de buren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Wat lijken we toch
Veel op elkaar,
Wat hebben we toch
Veel met elkaar gemeen,
Zeggen de mensen die
Het weten kunnen over
De oosterburen van ons
Lage landje - één verschil
Is er wel, bij hen is er
Het constitutionele hof
Dat over 's lands armen
Waakt - waar in Nederland
Vierhonderdduizend kinderen
In schrijnende armoede
Opgroeien…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
Miserere
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 zet geen punt in een zin
maar een punt achter oorlog
een nieuw begin
nu nog
persoonlijk zie je liever
mensen feesten
dan elkaar afslachten
als beesten
a en o e
loop vooruit
wij lopen mee
wat bier en paardenworst
nog even en in de ochtend
vorst
en natte lippen aan je mond
morgen weer vroeg op
o was 't maar vrede
maar het geduld…
herfststemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 het regent
een liedje op de radio
en ik zit binnen
weet heus wat er is
mensen onder paraplu's
zou niet weten wat ze zeggen
te koud maar mijn ramen open
denk ik aan de stemmen die ik hoor
stemmen, altijd die stemmen
niet in m'n hoofd, gewoon buiten
plus wat fietsen in hun rek, voorbijgaande auto's
omfloerste lantarenpalen, hond…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een stil nadenken in het Al,
Veel zelfbezinnen en een droef verbeiden,
De dingen worden peinzende, er zal
Veel sterven, bij dit herfstige getijde.…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
Ontwapenend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het kan nu wel wat minder
ondanks groei van het gewas
de zon schaamde zich dood
gaf te vroeg zijn warmte af
en geeft zichzelf vrijaf
mensen kleden zich te bloot
regen vindt de grond te droog
het wordt tijd voor wat gespetter
dus de wolken hier omhoog
dijen uit naar iets gezetter
men is hier toch gewend
dat seizoenen eigenzinnig zijn…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Het wijde stadsplein
glimt vol gevallen regen;
mensen krioelen
in de bescheiden nevel,
die vragend, langzaam verdwijnt.
Een man met bolhoed
wandelt loom, tuurt nadenkend.
Zijn vrouw stapt kittig
vastbesloten, achter hem.
Welke stemming overheerst?…
de pont
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 stonden we
bij de pont
een hele massa
en een vrouw
die de Spits uitdeelde
en de Metro met een mooi gebaar
kwam de pont aanvaren
zo vol met mensen
zou je wel naar
al die gezichten willen
kijken en ze soms zoenen
maar je wacht eerder
op hun snelle vertrek
je ziet ze lopen van de pont
voor je zelf de pont opgaat
en de regen…
Of ouder worden pijn doet?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.162 Er zijn hordes mensen die dit niet halen
Dus lach, wees trots, je bent een gepensioneerde clown!…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Ik geloof in mensen
zoals ik in mezelf geloof.
Ik vertrouw ze
zoals ik op mezelf leer te vertrouwen,
maar ik wantrouw mijn medemens
zoals ik evenzeer mezelf soms wantrouw.
Ik houd van een ander
zoals ik mezelf liefheb
en ik haat de ander, zoals ik ook
mezelf wel eens haat.…
Hulde (MH17)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Maar hulde aan de mensen,
die ware menselijke puzzels
moeten maken!
Hulde aan hen, die deze vreselijke beelden
nooit meer van hun netvlies krijgen!
Er zijn geen woorden voor de slachtoffers
evenmin voor de nabestaanden,
maar er zijn net zo goed geen woorden te vinden,
voor hen die deze zware puzzeltaak
moeten volbrengen!…
Emotieloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 Bijna harteloos, omdat hij vergat,
dat er meer mensen mee geraakt werden,
dan hij ooit kon overzien.
Bijna redeloos,
omdat er geen echte reden was,
maar toch, ligt hij daar,
zonder ooit nog antwoord te kunnen geven
op de voor haar zo belangrijke vraag,
waarom?…
Het Onze Moeder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Leven dat in mensen geschiedt,
zoals in alle levende wezens.
Laat ons heden ons voedsel delen.
Laat ons elkaars egoïsme vergeven.
Laat moed onze angsten overwinnen.
Laat vrede blinde haat verdringen.
Want U bent de Kracht en de Moeder.
En liefdesbron tot in eeuwigheid.
Amen.…
DE SCHRIFT BETWIST
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Gelezen in het Oude Testament
Hoe God bestraffen kon, razen en tieren
Bedreigen kon de mensen en hun dieren
En hoe Hij zich gedroeg; inconsequent
Hij sprak zichzelf dus tegen, permanent
Hij hield van pest en schurft, nee goedertieren
Dat was Hij niet bepaald, wanneer Hij gieren
Als lijkenpikkers aandroeg; het serpent
Je baktrog en je korf…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Kaarsjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.336 Jouw kunst is mensen
te laten oplichten,
kom maar met je warmte
met je licht,
dan doe ik intussen
de gordijnen dicht!…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Selectief sprakeloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ik ken een lief klein meisje,
dat tegen veel grote mensen
stil is en nauwelijks praat.
Ik ken welbespraakte vrouwen,
die tegen hun mannen zwijgen,
en die soms erg humeurig zijn,
om zo toch hun zin te krijgen.…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Elke vreemdeling ziet mijn persoon als hun vertrouweling
lachend als blijk van herkenning volgt vandaag als gisteren
de weg verlaten met het hoofd vol van een oneindige route
is het gevoel er wel dat mensen ongevraagd alles beluisteren.…
Oud en versleten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Heel veel is er te verduren
veel te ondergaan
het lijkt niet meer te verbeteren
waar zal je morgen staan
Hoop op verbetering
dat wensen wij je toe
morgen zal het leren
dat je vandaag zei, ik ben zo moe
Wanneer je oud bent
valt er niet meer te wensen
toch wil je dit leven nog niet verlaten
met al die door jou geliefde mensen
Je lichaam…
Het klatergoud lacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 pluche en macht
hebben een onweerstaanbare
aantrekkingskracht op lieden
die mensen willen leiden
verzamel wat stemmen
en het klatergoud lacht
breng ze de boodschap
van praal en veel pracht
een megalomaan project
wordt direct gestart
maar er zit overal smeergeld
geen rad draait ooit apart
er is geven en nemen
alleen in algemeen belang…
Bootvluchteling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 ijzer boog of de bomen deed groeien
Of het een natte dag of een mooie
Dat deed er ook niet toe
400 keer een mens die niet kon zwemmen
En een zee die onmogelijke diep
En op zijn minst net zo prachtig was
Als bruut
Na 60 minuten zou alles al verstommen
Veel langer houden anzwemfabeten niet
Net zo min als wij beseffen
Dat 400 maal de mensen…
Meeuwenpostzegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Zij is geen verzamelaar
alles wat ze niet nodig heeft
geeft ze weg aan arme mensen
die er niets aan kunnen doen
de zon is haar geen spiegel
maanlicht tovert geen lach
om de mond die honger heeft
te kunnen troosten hapt ze
naar lucht die zuurstof geeft
of schrijft ze woorden
van volle betekenis
in brieven die het licht niet schuwen
hier…