11284 resultaten.
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Glinsterend glimt
een laatste zonnestraal
door het grauw
van de wolkenlucht
en verlicht nog even gauw
het laatste blauw
in het door de wind
getormenteerde water.
Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Guenda
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.946 ongemerkt weggedragen
op de vleugels van de wind
en zachtjes fluisteren de vragen:
waarom in hemelsnaam mijn kind.....…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
vul haar als beminde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 ik laat me drijven
op de wind
hoor in de verte
kerkklokken luiden
beneden speelt een kind
zijn spel lijkt
doelloos maar
hij lacht plezier
zijn oog en handen
vinden hun vertier
ik zoek de schaduw
van mijn vroeger leven
speur naar kleur in
de herkenningspunten
die rotsen kunnen geven
land in de geborgenheid
van Gaia's schoot…
De juwelen van het paradijs
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.189 De wind streelt de vlinders,
Op zijden vleugels vooruit.
De stilte, is hier het meest gehoorde geluid.…
vlindervrij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.114 jij doet je eigen dingen
ik laat je vlinder-vrij
en zing dan waarom sluiers
om zonnestralen zijn
waarom zou ik je snoeien
je bloemt wild als de wind
jouw regenboog die bloesemt
mijn hart licht als een kind
je lach om kleine dingen
je korenkleurige haar
je warmte voor de kinderen
laat mij mijn mijmeren maar
ben ik bars als een boeman…
De klepperman
poëzie
3.6 met 5 stemmen
4.654 Schoon hij loopt door wind en regen,
't Zingen wordt hij nimmer moe:
Goede God! geef hem Uw zegen,
Maar mijn oogjes vallen toe,
Lieve klepper! hou de wacht!
Ik ga slapen: goede nacht!…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Liefdesspel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.734 Hoor je mijn stil gefluister wel
in de wervelwind van extase
hoor je mijn schrille kreten lied
als de razernij je voedt
Heb je genoeg aan een simpel spel
als een bron in de oase
of zijn de ogen die je ziet
dat wat je smelten doet
Hoor je het ruisen van de wind
in de draaikolk van begeren
voel je de adem van het licht
die langs je lichaam…
Herfstbladeren
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.296 Gekleurd gekruld en okergeel
Pronk je voor mijn vensterraam
even nog genietend van je laatste uren
voor de fatale val
tussen kastanjes en verdroogde blaren
in een plas of op het kort gemaaide gras
nog niets vermoedend van de lange tocht
schuilend voor de koude wind
onder hopen lotgenoten...…
Hoezo herhaling
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.721 Zand op de wind, een geur
van oude bureaus uit een zwembad,
iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt -
het schrift gegeven, lees
tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet
terloops bij het asfalt vandaan gaat,
het zo weer vindt in de ruimte
tussen twee oogopslagen.
----------------------------
uit: Raster nr. 5, 1998.…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Regen
Grijs en donker
rollen de golven aan,
de wind komt van landinwaarts
en buiten de meeuwen
is er geen kat op't strand
alleen wat verlaten plassen
en hopen van nat zand.…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
Najaars geluk
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.207 De wind
speelt met
de druppels
die over de
tafel rollen tot
zij vallen op
een blad
dat gekleurd
wacht
op een
zachte dood.
Binnen
wordt stil
bemind
voor de
open haard.
Men kan
het geluk
niet op
daarom
blijft er
zoveel
geluk
ongebruikt..
Geluk van
een vakantie
vriendschap
in een ver
zonnig oord.…
je schildert Van Gogh
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
1.217 verlegen
blootsvoets
verdwijnt de nacht uit de tijd
met nog een volle maan
op het laken
net voordat ik mijn handen
op de dageraad leg, dichtbij
het zomerland
waar woorden
ademen
in aanwaaiend licht en
't zachte zingen
van wind
zie ik je lach
op vingertoppen glijden
mateloos lief
dat ik
kan wonen in jou
wanneer…
WOORDEN (2)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.092 Woorden
snoeren mij de mond
lichten me beentje
vallen over mij heen
als sneeuwvlokken
als herfstbladeren
als woestijnzandkorrels
woorden
bezorgen mij kippenvel
doen mijn haren recht overeind staan
slaan waarschuwingen in de wind
raken kant noch wal noch gemoed
de doolhof die woordenschat heet
sluit zijn ingang hermetisch af
verbergt…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 nog geniet ik van de zon
die de rijke oogst
van zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar…
In een zucht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.269 hoe kan ik je uitleggen
zelfs met ogen van vertrouwen
welke vorm ik geef aan mijn
onvatbare wolken
ik wil ze letter
na letter neerleggen
in een speelse lijn voor je tekenen
zelfs de kleuren verzamelen waarin
ze verbonden kunnen dansen
ik schrijf en schrijf
de vlinders op mijn huid
streel wind in zomerzinnen
dicht vergeten rozen dichter…
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
ROOK KRINGELT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
936 een vrouw inhaleert diep en
blaast met haar hoofd achterover
verveeld de rook uit
die grillig schimmig zichtbaar
omhoog kringelt in
het schaars verlicht vertrek
we wachten zwijgend
tot het voorbij is
ovens branden
een grijswitte dikke pluim
rook kringelt met de wind mee omhoog
zichtbaar als een kattenstaart tegen
de verder strakblauwe…
is dood het weer geboren kwijt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
882 zon schijnt regenbogen
en de bui druppelt wat na
het hoosde maar de wind
zocht zijn verpozing in
wat vlagen en dan gaan
zon schijnt randjes
aan de grijze wolken
streept banen met zijn licht
ze geeft de dagen overzicht
doet op tijd de horizonnen dicht
zon schijnt haar verhaal
tekent voor het leven
als zij haar warmte heeft gegeven…
hoe een merel je bezong
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
964 je klaarde op
uit de mist je ogen
stralend in vermogen
weer licht te branden
in benauwend zicht
je warmde zacht
in lage zon
en uit de wind verkende
je de lente ik hoorde
hoe een merel je bezong
ik liep je tegemoet
zelfs in het tegenlicht
herkende ik je groet
je groende gras
alsof het ochtend was
heb je hand gevat
en zonder…
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…