7604 resultaten.
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 niet meer
of het mijn fiets is of m’n step
ik weet niet meer
of het mijn huis is of een heel hoog hek
ik weet niet meer
of ik gewoon ben of gewoonweg gek
ik weet het verschil niet meer
tussen mijn doen en laten
zeg, man, zeg vrouw, zeg kind
houden jullie me in de gaten
ik weet het verschil niet meer
tussen mijn tranen en mijn lach…
En toch
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 heb ik van je gehouden
van de mooie gesprekken
jouw lieve lach
jouw zorgzaamheid
onze gezellige uitjes
waarin ik ook jouw liefde zag
de lucht begon te betrekken
werd ongeduriger
regen kletterde neer
je verhulde je in stilzwijgen
hoezeer ik jou ook liefhad
jij sprak met mij niet meer
gelijk een kameleon
wrong je je in allerlei bochten…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bomen gaan wijd open
hun takken krijgen knoppen
stil, verlangend hopen
op bladeren die ontpoppen
de mensen komen buiten
lachen, praten, luisteren
naar de merels die mooi fluiten
in groen geworden struiken
de winter zal vertrekken
zijn koffers staan al klaar
op reis naar andere plekken
misschien tot volgend jaar!…
Ik zie je graag!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Om te zeggen dat ik van je hou
in mooie woorden valt niet mee
en "I love you" of "Ik hou van jou"
klinkt al snel als een cliché
"Jij bent de mooiste op de aarde"
is objectief gezien niet waar
"Jij bent van ongekende waarde"
klinkt toch ook een beetje raar
"Jouw lach is als een oase"
vind ik een vage metafoor
"Jij bent mijn hoop in bange…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 Mocht jij
je ongelukkig uitdrukken
een lach waar een traan
meer op zijn plaats is
het is je al vergeven
jij bent een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver…
De stilte van samen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.076 een wereldje vol onbegrepen zaken
dwarrelt nevelig door de straat
alleen het licht van de lantaarnpaal bestaat
het trekt ons aan als wij gaan spelen
samen lachen en steeds harder praten maar
geeft ook schaduw in de stilte van samen
niets is meer zeker in het leven van vandaag
cadeautjes en het feest van sinterklaas
door woorden van vriendjes…
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Maar op de drempel van de deur gekomen,
terwijl de kille wind een slip van zijn gewaad
opwaaien doet en strijkt langs mijn gelaat
zou nog een laatste aarz'len mij doorstromen,
niet om 't verlies van veel vergeefse dromen,
maar om het lachen van een kind op straat.…
Heisa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 lach de duivel in 't gezicht,
vrees de schaduw noch het licht
en bemin het leven.
Nu welaan! alleen de vreugd
kent geen list, vereer de deugd
en durf 't goede wagen;
want wie lustig is, is braaf
en blijft nooit gelijk een slaaf,
't juk der smert verdragen.…
liefde zonder kleren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
564 daar gaat ze…
mooie meid in vol ornaat
een casanova slaat haar gade
zijn gedachten zwellen aan
praten vindt hij overbodig
maar… een knipoog en een brede lach
knipt even met zijn vingers
wordt het een ja of een afwijzende neen…
het kan hem eigenlijk niet veel schelen
hij denkt gewoonweg altijd simpel
wil enkel en alleen maar bootje roeien…
Als stilte de taal der mensen was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Laat stilte niet de taal der mensen zijn, praat, zing, lach, alsjeblieft.…
Waar moet dat heen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Zoekt een passie
hiervoor ruimte met een
optimistische lach.…
Een droom
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.046 Een droom - als maneschijn - in zilvren wade
En breedgewiekt, heeft mij, toen ik verwezen,
In dons gedompeld, in de rust mij baadde,
Met elpen staf een kindekijn gewezen:
Het lachte, en bij die lach, wiens wedergade
Slechts in de zuivre zonne wordt geprezen,
Wolkte als een nevel weg al 't zwarte en kwade,
Dat in mij mort...…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de boulevard
werden wij mensen gewaar
in tal van evenementen
verzadigden zij hun primaire
behoeften en wensen
in de kramp van
hun uitgelaten lach…
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Je lach mis ik nog het meest.
Mijn hart ijzig en bevroren
Jij bent niet dood, maar wel een geest.…
dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 ,
voel ik hevige vonken,
als ik jou zie,
wou ik dat ik even bij je blijven kon,
oh het vuur in mij,
wordt heter en heter,
maar jij bent niet vrij,
nee ik weet wel beter,
maar dromen mag,
dromen doet niemand kwaad,
dromen zo midden op de dag,
als jij daar weer staat,
ja dromen mag,
dromen zomaar over jou,
dromen over jouw mooie lach…
Slanke arcades
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 ik heb stenen gemetseld
slanke arcades gemaakt
verbonden wat aarde
heeft los gelaten
in ons nietig bestaan
met jouw lieve woorden
waste ik mozaïek
de krachtige taal die jij
temperamentvol uitte
mocht ik als specie gebruiken
je lach was als
een beek in mijn tuin
waar tussen rotsen je
ogen de subtropen haar
schitterendste bloemen…
De wolken van mijn gedachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
494 Zodat ik weer keihard kan lachen om een heel slechte grap.
Zodat ik weer kan dansen op mijn favoriete liedje.
Dat ik weer de irritante zus kan zijn.
De zon van mijn gedachten schijnt steeds vaker.
Hopelijk voor meer en meer mensen
die strijden tegen een mentale ziekte.…
Grote schoonmaak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Lachen heeft nog niemand scha berokkend.
Stilheid is nu natuurlijk echt niet aan de orde
houd je stuur verplicht stevig vast op de weg
gericht. Zo de wind waait waaien soms rokjes.…
Al scharrelklaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 ik trek morgens
langzaam de wereld aan
laat donker achter mij
kleed me met nieuw licht
dat wat ik heb
biedt zich al aan in
vroege aandachtspunten
bedaard zet ik alles op een rij
heb door frequent vergeten
geleerd mijn tijd goed
af te meten tegen de energie
die ik beschikbaar heb
lach terwijl ik koffie zet
ook zonder hek is de dam…
In eigen schrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 uiterst snel te dupliceren
waar vingers in stijl
handen laten spreken
schiet hun expressie
toch tekort om het
geheel met predicaat
koninklijk te omgeven
jij hebt de bravoure
al op het eerste gezicht
beschreef lichaamstaal
in tal van naslagwerken
want hun genen hebben
dat nooit door gegeven
met liefdevolle ogen en
een warme diepe lach…
Nationale burendag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 het voorbij
Ieder heeft zo zijn eigen leven
daar bemoei je je dan niet mee
maar het is ook weer niet de bedoeling
iets van elkaar weten stelt tevree
Het is goed te weten
dat er iemand is, die je kan vertrouwen
dat er iemand zal zijn bij nood
iemand waar je op kan bouwen
Een buur kent ook gezelligheid
een vriendelijk woord bij eenzaamheid
een lach…
Odysseus bij Calypso
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
557 Je stem, je lach, je flux de bouche
galmden na en klonken door,
gonsden aldoor in mijn oor,
stromend als een warme douche
en in mijn lijf een tinteling
die daags erna nog dieper ging
mijn haar, waar zoete geur in hing
van jouw parfum, betovering
door jou bezeten, in jouw macht
ben ik bedwelmd door jouw demonen,
nevelwaas beneemt mij kracht…
Hartverwarmend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 je lach smeulde
zachtjes rood
in het aanblazen van
plezier gaven lippen
kleine vlammetjes bloot
hier wakkerde
later het vuur van
een zorgenvrij feest
met een opgetogen
heerlijk ontspannen geest
als altijd bewogen
je ogen als aanjagers
van wat er ging komen
in het oplichten van tipjes
uit illustere dromen
vol geestdrift stortte…
Hun allerlaatste trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
659 ik ken ze allemaal
door over te gaan
heb ik tal van
inzichten verworven
eenieder heeft wel
iets in de diepte van
zijn hart verborgen
dat het daglicht
niet mag zien
ondanks hun
volwassenheid zijn
het de kinderen
gods gebleven
maar hun speelse
vroomheid doet
bij mij toch wel
de ogen even open
ik laat ze
nu los met
een lach…
Heerlijke dromerijen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
584 mag ik af en toe
even alleen
gewoon wandelen in
jouw tuin vol herinnering
de eerste zaadjes zien
die we in wedstrijd
hebben weggeblazen
na hun pluizige bloei
omkijken naar
de wereld die we samen
hebben zien groeien tot
de dag van vandaag
soms was ik alleen
maar altijd zag ik jouw
handen hoorde de kleur
van je lach om mij heen…
Vroeg of laat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
717 De eerste keer dat ik die warme lach
van dichtbij in jouw ogen zag
ging er een wereld open.
Ik wist niet wat me nog te wachten stond
en stond genageld aan de grond;
ik kon alleen maar hopen.
De eerste zuigeling in ons gezin
kwam goedgemutst de wereld in;
zo ook haar beide zussen.…
Uithalen en vlagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 uithalen en vlagen
die moord als wapen
kunnen dragen onder
zachte controle te krijgen
daar waar trotseren
de zaken op scherp zet
kunnen wiegen en buigen
in meegaandheid ook van
eerbied voor kracht getuigen
op magistrale wijze
weet jij bruutheid op
een rustige manier te
beteugelen tot een
heerlijke steun in de rug
ik zie de lach…
blijf bij mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 zoals altijd weer
sinds ik jou ken
verslaafd ben ik
verslaafd aan herinnering
van mij met jou
ga bij me liggen
zoals wij samen
de tijd doorbrachten
hier wil ik jou
in mijn armen weer
zoals het was
verslaafd ben ik
verslaafd aan herinnering
van mij met jou
jou weer liefhebben
zoals jij mij deed
door de jaren heen
lachen…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met
tal van andere woorden
bomen ritselen nieuwe ruis
kleur en geur belanden in
totaal verschillende handen
hun vreemdheid
schrikt mij af maar
geruststellend blijft je lach…