8246 resultaten.
Ouders
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.182 Langzaam zie je hun
vergeetachtigheid
toenemen
en in gedachten
heb je een stille
traan.
Moedeloos moet je het
ervaren.
Het ergste
is, je kunt er zelf zo
weinig mee,
alleen er voor ze zijn.
Als kind probeer je je
gevoelens niet te laten
zien,
want ze hebben het al moeilijk
genoeg.…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 samen
veel bergen en dalen gelopen
door sneeuwstormen en smerig weer
zo goed ook als bij stralende zon
we maakten grapjes en we lachten
deelden onze gedachten of niet
we vochten met en scholden elkaar
tot wij in elkaars armen thuis kwamen
we joegen de stuipen op elkaars lijf
lachten en haalden herinneringen op
tot met onze ogen vol tranen…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit na de start,
begon niet alleen met vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, heel dicht:
het lot heeft ons dat wreed afgenomen.…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.
Ook als de zon overdag volop schijnt
ben ik immer in een schaduw gehuld,
koud afwachtend tot èlk licht verdwijnt.…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde
het korenblonde meisje weet
de vuige Duitse ploerten pijnlijk
in haar hoofd, in haar borst
zij werd mijn Grootje
nooit zonder tranen…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Vreedzaam bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Ik voel niet dagelijks meer verdriet of tranen
al is het wel een feit dat mijn hart stevig slaat.
Ik ben al weer rijk van geest de rust zelve.…
Elke Dag ...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
457 elke dag
een gedichtje
een frisse kijk
een nieuw gezichtje
een andere blik
ter introspectie
en zelfreflectie
een switch een klik
elke dag een gedichtje
voor jou of mij
een lach of traan
het verlicht je
als je je gedachten er over laat gaan
over wie of wat of waar we zijn
over al die dagelijkse dingen
een klein gedichtje soms zo…
In het avondrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
628 het laatste licht
van de kortste dag
fonkelde op jouw gezicht
je hebt de tranen
laten gaan na een
jaar moeizaam sparen
gelegenheden genoeg
maar emoties laten
zich nu niet meer bedaren
de liefste dingen
zijn ons afgenomen door
op afstand te coronen
alles wat van waarde is
wordt nu door het
negeren opzettelijk gemist
ik heb je…
De vrouw, de moeder en het ‘Erbarme Dich’
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Ik knikte, voelde geen medelijden,
geen tranen, geen geween
Ik voelde vooral geluk
en sprak zo zoet als lief ter afsluiting
“Veel genoegen!”…
MEI - TRADITIE
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
853 Tussen lach en tussen tranen
uit dank of om een gunst
iets te behouden of te vragen
bracht haar bezorgde geest tot rust.
Tussen moeder en tussen kind
een mei-traditie trouw gebleven
en bij het goed bewaarde beeldje
komt mijn moeder weer tot leven.…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander
dat jouw moeder een weerbarstige
vrouw was ze wilde niet doodgaan
de stille man zei: tranen…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ze was er niet
En toch weer wel
Ze was er voor mij
Ze was erbij
MAXIMA
Ik zag haar zingen
Ik zag haar dansen
Ik voelde haar traan
Ik ervoer haar schoonheid
MAXIMA
Ik zag haar inzet
Ik hoorde haar inzet
Zo zuiver, zoet en zonnig
MAXIMA
Ik voelde geen kou meer
Ik voelde warmte door merg en been
Ik voelde volle Argentijnse…
Rondje
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
489 De nacht is van ons
Als we het rondje lopen
Onder volle maan
Verscholen onder
Een mist van lage nevel
Kwispel jij ons pad
Kat sluipt achteraan
Eenden kwaken eindeloos
Regendruppel valt
Dan nog een druppel
Recht onder mijn oog, een traan
Rolt over mijn wang
Bomen als bakens
Molshopen geven reliëf
Aan donkergoen gras…
Met spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 zal geven
ter herinnering
aan ons leven
op deze planeet
in een pas laat
gekomen besef
hebben wij te hooi
en te gras onze
beelden verzameld
op afroep of in
genieten pas later
nu even geen klassiekers
en wereldwonderen
die zijn geïnventariseerd
nu zijn het aarde en
mens in groot en klein
leven die de revue
passeren met alle tranen…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 dode meeneemt
de gedachte
waarvoor je achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt
de achtergebleven
woorden van de herder
die vergeten zijn
poëzie is een magische bezem
die in het boek der tranen…
nachtwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 schromende ziel
die in beelden en symbolen vertaalt
wat mijn brein wakker tot zich neemt
als sterren hun verhalen fluisteren
omarm ik de raadsels die het leven weeft
ontvouwen zich mijn diepste gedachten
die mij de draden in kennis ontwarren
in het donkere diep reist zo de geest
langs over elkaar rollende emoties
in gulle lach of droeve traan…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 Geen tranen. Geen gezeik.
Gewoon weg, paf, gedaan.
En jij blijft achter
met misschien een kater en een lege koekendoos,
maar ook met de gedachte:
die klootzak was gelukkig.
En ik ook een beetje…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren
golvende haren
zijn verwoestende pracht
laat mij nu vluchten
dwalen
of liever worden bedolven
onder een rots
vereeuwigd in mijn rivier van tranen…
Voor jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
230 /
Aan de tranen kon ik niets doen
Ze kwamen van andermans onbegrip
en wanneer ik eerlijk was terwijl
alle kinderen zonder blikken of blozen logen
Dat schijnt zo te horen, of privé te zijn…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Ik wil je opnieuw wakker maken
voor muziek van diep verdriet
voor onze tranen.
Nooit meer verzeilen in je levensdrang
jou nooit meer uit het oog verliezen
een bed violen op je graf
jouw oneindige koelte
Je hand onzichtbaar op mijn hoofd
het droeve aanhoudende koeren van duiven
Ik wil je opnieuw wakker maken.…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Nadat ze ’s avonds de gordijnen sloot
zag zij zichzelf in de spiegel even aan
Haar ogen, door ‘t lange schreien rood
volgden de natte sporen van haar traan
Een diepe zucht verliet toen haar keel
eindelijk mocht ze even..zichzelf zijn
Eindelijk stopte eventjes ‘t spel toneel
en kon ze even alleen zijn met de pijn
Een blik in de spiegel toonde…
Morgen ben je jarig
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.964 Morgen zal de zon door jou schijnen
en zullen de tranen om jou verdwijnen
als de engelen je zieltje zullen dragen
en jij spelen zal in liefdevolle dagen.
Samen met al die engeltjes daar boven
zal jouw hartlichtje nooit meer doven
Morgen vieren wij jouw allergrootste feest
met je halfbroer, halfzus en ik zij aan zij.…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Tranen welden vaak op deze dagen stom geslagen
uit mijn binnenste, uit ik ogentroost uit onvermogen.
Donkere machten hebben mijn gedachten niet gewonnen.
Op het kuchen en het hijgen van verkouden mensen na
trekken pure gedachten over dit nu opgeklaarde gezicht,
vermengen zich een lach en een traan om weer te staan.…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…