15018 resultaten.
Van de angst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
627 Metropool voor verbittering
Of dat toch probeert wat er ook gebeurt
In elkaar en brengen, waar hij geen perspectief heeft
Het wordt een oorlog, nu voor de hand
De strakke hand, hij, de enige baas
Dan wordt daar niemand beter van
Zwakke plekken, niet loslaten, doorknippen
Er is een dramatisch gebrek
Zonder eigenschappen geïnspireerd
Dit land…
Alles
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 In het land van de grijze luchten
dwaalt een dwaasheid door de
tijd. Lopen de rivieren van oost
naar west; voert het watervolk
zijn eeuwige strijd.
In het land van de kleine mensen
verschuilt zich een wereld in het
klein. Een minderheid die hem
veranderen wil, weet dat het zijn
tijd nog niet zal zijn.…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Op een morgen droomde ik
Dat ik mezelf geworden was -
Eindelijk was ik geworden
Wie ik heimelijk altijd al
Wilde zijn,
De Japanse steenhouwer
Was immers altijd mijn
Droombeeld geweest, nooit
Had hij mij losgelaten,
En nu waren we samengevallen
Tot één persoon, hij en ik -
We gingen emigreren naar
Een land hier ver vandaan,…
Lief dier
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Gandhi zei dat de beschaving van een land
kan worden afgemeten aan de manier waarop
de mens met dieren omgaat. In dat opzicht
zijn we zo'n beschaafd land niet. Bio-in-
dustrie, plof-kip, nee we weten niet meer
wat er met een dier gebeurt voordat 't op
ons bord ligt.…
Vanuit de lucht groet een vogelvlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Het weidse land oogt daar een altaar zowaar
't voelt niet raar dat passerend monden openvallen.
Rallen, kuifeendjes aalscholver lepelaar en tureluur
elk geeft echt pracht dit uur nu de dag zonnig lacht.…
roetveegmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
537 nu sta ik bij de Nederlandse grens
een liberaal land met schuine daken
mezelf tussen Nederlanders was een wens
met mijn zwarte kleur tussen al die smaken
een liberaal land met schuine daken
ik dacht het is een zeer geslaagd idee
met mijn zwarte kleur tussen al de smaken
de maan door de wolken had wind mee
ik dacht het is een zeer geslaagd…
Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Vanaf de maan en vanuit ruimte
Is het perspectief op de aarde
Heel anders; een overzichts-ef-
fect ontstond; de drang om onze
planeet te beschermen tegen
Personen die welbewust ver-
vuilen; milieuschade overal
Zowel op land, water als in lucht
Sterven echt zeker onze bronnen
Gelukkig, langzaam maar zeker
Worden zowel land, water als lucht…
De puinhoop die hij achterlaat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 Hij laat de zwakste schouders de zwaarste lasten dragen
Hij antwoordt niet op de moeilijkste vragen
Betaal hem genoeg en hij verkoopt zijn ziel
Hij vecht met zijn eigen burgers
en buigt neer voor autoritaire figuren
Nu kijk je naar de puinhoop die hij achterlaat,
met een land verdeeld, met haat, en verraad.…
Ik graveer jouw naam
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.796 Rozen van vertrouwen
heb jij prachtig geschikt
je hebt steentjes van geluk
zacht op mijn ziel gemikt
Met de windvlaag van geduld
liet je mijn angst wegwaaien
het maakte plaats voor rust
om liefde in mijn hart te zaaien
Met de pen van liefde
graveer ik jouw naam
in de roos van mijn hart
heel precies en bekwaam…
Angstgevoel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.336 Een grijs verleden,
vermeden door de rust,
versleten door een kus.
Fascinatie.
Passie is mijn grens.
De angst gaat verder.
Mijn grootste wens,
volmaakt.
Bekoren tot de pracht,
intens, afzonderlijk.
Geen regels, geen lach,
geen wet.
De angst verdwijnt.
Geen loze gewetens.
De angst verdwijnt.
De woede vergeten.…
Stilte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
861 Waar kaarslicht de duisternis kruist
herwinnen gedachten terrein
gefluister van stemmen
en kruiken gevuld met rosé
hoor dat gelach
en gebulder van stem
vluchtend zijn harten
vol gevoel en van streek
niets kan worden
zoals het ooit is geweest
tijd schrijdt voort
en vertrouwen wordt herpakt
toch blijft de angst
voor het verbreken van de rust…
Streekroman
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.675 warm
Fatima
moet zuchten
het jeukt zo
zwarte doek
om haar brein
ze wil vrij
blij en los
maar het moet
van Allah
het is warm
Gerdina
moet zuchten
het plakt zo
zwarte kous
om haar been
ze wil bruin
bloot en zon
maar het moet
van haar God
het is warm
ook Esther
moet zuchten
het kleeft zo
zwart bloed
aan haar hand
ze wil rust…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
Beelden
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.779 Geen rust,
geen pauze,
laat ze maar weer komen,
een dagelijkse lust,
van beelden die,
mijn gedachten binnenstromen.
Alleen ik weet,
waar ze voor staan,
ze voeden mijn leven,
nooit op dieet,
komen en gaan,
de beelden,
over mijn bestaan...…
Woede ...
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.831 Ik wil gewoon rust
niet denken, niet doen
terug naar wat ?
misschien terug naar toen ?…
tijgerlief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.139 al haar rondheid nodigt uit
tot zitgemak tot blijven
en dat zij weg kan gaan
of rusten tegen mijn schouder
aan, zacht en warm
is denken achteraf
elke dag probeert zij
opnieuw mij te verlaten
vind ik haar terug soms
in het uur van de hond
gromt zij mij aan
met opgetrokken lippen
zij bijt en ik verdrink
in haar open mond…
een herfst te ver
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
1.239 als door de wind gedragen
fluisteren bladeren rust
vele kleuren staan op
en dansen in lieve lust
zoete vruchten hangen
aan je lippen zo rood
de pit is slechts hard
de rest is zacht vlees
een schillenboer komt
langs de geopende deur
en pakt het emmertje op
met daarin de harde pit…
deze keer
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
7.214 Een beeld, een papiertje en een schaap,
is alles wat ik nu nog heb
maar meer zal het worden en worden zal het meer
want deze keer zal ik niet rusten tot ik alle vruchten raap
van het fenomeen dat liefde heet, laatste keer!?…
ververs
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.005 verwarrende gedachten
verstoren zijn versteende rust
vermeerderen gespaarde krachten
verhogen zijn beleefde lust
vergroten de intense vreugd
verfraaien een gefluisterd woord
verdringen zijn vergeten jeugd
verslappen het gespannen koord
verbazen jan en alleman
vergeef hem alstublieft
verzeker u dat het echt kan ...
... verdraaid, hij…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
vleugels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.612 geef me vleugels om te zweven
even maar, om weg te zijn
om de vrijheid te beleven
even te ontvluchten; werkelijkheid en pijn
ik wil even leeg zijn en ervaren
wat de rust van vrede is, daar
dromen beleven die er nooit waren
laat het me proeven, even maar
ik wil de zonnestralen raken,
de regen voelen op mijn huid
tot de regenboog zich als een…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Glas
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.004 Nooit was ik bang
voor de mooie stilte
Leegte rondom mij
gevuld met rust
Maar vandaag brengt
ze enkel vreemde kilte
Verdwenen de engel
Ogen niet gesust
Wie ooit een gast
in mijn huis was
jaagt mij nu
in vreemd gebied
Al waar ik in geloofde
verandert in glas
en maakt krassen
waar niemand ze ziet…
Nieuw leven
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
4.142 met haar handen op haar buikje
net wat ronder dan voorheen
voelde zij daar iets bewegen
diep van binnen, naar het scheen
nu zo’n wondertje gaat groeien
dient het zich voorzichtig aan
even moest ze rusten
ze had een lange dag te gaan
telkens als zij leven voelt
is er dat intens verlangen
dan pinkelt plots een traantje
over haar bijna-moederwangen…
In windstilte kringelt rook
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
770 zag jouw sigaret
een puntje op balkon
zij lichtte zonder zon
wist dat jij
de rust genoot
van eindelijk alleen
in windstilte
kringelt rook in
zacht weer herbeleven
van alle mensen
om je heen zo ga je
naar een nieuw stuk leven
doof je sigaret
ik wacht op je in het
nieuwe kuiltje van je bed…
Spiritueel verlangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
866 Het oneindige verlangen
Rust is geen gegeven
Door belevenissen bevangen
De eenwording is het streven
Zoveel meer dan alleen het leven
Een gegeven zonder rangen
Een wereld zonder belangen
Onvoorwaardelijk blijven geven
Een verloren strijd
Een gevecht zonder eind
De waarheid die men mijdt
Gedrag steeds ondermijnd
Tot elke compromis bereid…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
beukenboom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.031 de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt…