15374 resultaten.
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
korte dagen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.194 korte dagen
lage zon
de uren licht
te snel voorbij
te vlug verdwaald
in winter-lange
schaduw
te vaak verloren
in schimmenspel
van nooit vervulde
dromen
en toch
wie durft te dromen
en daarvoor gaat
zal als vanzelf ontdekken
dat zo geluk ontstaat
een gezond, gelukkig
en droomrijk 2006 toegewenst…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…
Verslag van een spannende wedstrijd
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
2.408 Er staat veel op het spel:
de zon is een bokaal
op de bodem van de baai.
De golven storten zich
onvermoeibaar in de strijd,
de vissen kreunen.
Intussen gaat de tijd er
met de fonkelende prijs vandoor.…
Glimmend Goud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 soms een zomerse zon,
warme warmte, blijken van blijheid
dan weer regent het,
eenzame somberheid
de jutter met zijn
potten en hout, zonnig goud
op een eenzame somberheid,
alleen.
hij brouwt vanalles,
uit de zoute zee
hij kent de kleur
en weet de waarde
van het kleine beetje
Glimmend Goud op aarde…
Springtij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
633 De zee kookt,
ik heb het zelf gezien
ver weg aan de einder
gloeit een oranjerode bron
die bruisende schuimkopjes
verwarmt totaan branding
eindelijk weer hot-nieuws
onder de zon.
Eerst een teen, dan
een been voorzichtig,
er zijn muistromingen
en kolken, half in de warme zee
half tussen de groene wolken…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
alleen vol met pijn
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.252 Die tellen niet mee
Weer sluit ik me af
Niks kan me redden
Ik ben alleen
Druppels vallen naar beneden
Geen regen
Maar de pijn die ik steeds door maak
Seizoenen gaan voorbij
Maar de zon is nog steeds
niet doorgebroken
Koud blijft het altijd.…
Onze Vesper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
642 De ochtend, in de schoot van de nacht
Heeft het vuur ontstoken dat de sterren verdrijft
Voor de verbeten zon die deze dag lacht
En ons kloppende hart met liefde beklijft
Aanschouw! Het geluk, de vred’ en de rust
Van de zoete roes die ons nu doordringt
En die onze voorhoofden zachtjes kust
Met het leven waarvan onze liefde drinkt…
Vandaag plant ik viooltjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 gretig begin ik met wroeten
de tuin wordt weer geschoond
elk jaar weer die overmoed
met opgestroopte mouwen
na enkele meters onkruid
daver ik niet meer zo snel
het tempo zakt nu per minuut
de bank lokt in de zon
al kreunt mijn rug, knikt mijn knie
ik hou intens van groen geploeter…
Suites voor Annemieke XXXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 de geur van verfval
's ochtends na een lange nacht
de slaap verkwikt niet
werken en frites
en voor de televisie
wegzakken in bier
het kantelend blad
achter het raam in de zon
kan maar één kant uit
de witte panters
zijn bijna uitgestorven
wilde poezen ook
kijk een unicorn
haar mooie bokkensprongen
maken me hoornig…
Lome uren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.095 We liepen samen op het strand
door branding die zou komen
en zagen in de blauwe lucht
de witte vogels met een zucht
hun vleugels zweven in een vlucht
die zij hadden genomen
De lome uren lagen wij
te turen naar de stromen
tot de zon ons niet meer zag
en ik je aankeek met een lach
en zei -het was een mooie dag
die ik vannacht zal dromen-…
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
Ongecompliceerd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
768 En net toen ik dacht
dat niets mijn rust nog zou verstoren
was er dat grijze monster
en de stilte ging verloren
De vogels vluchtten uit de bomen
en niets was meer dan het leek
alleen de zon bleef brandend staan
op mijn huid zo teer en bleek
En ik keek naar boven in het niets
waar de rust was weergekeerd
geen monsters meer, wel de vogels…
de mooiste show
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 De zon heeft stijl
en persoonlijkheid
zet iedere avond
telkens iets vroeger
dit vredige landschap
in vuur en kleur
ze vertrekt niet ongezien
het feest valt even stil
ze danst haar slotscene
en in haar zog
zuigt ze de kleuren mee
dempt het geluid
laat slechts de bleke maan
als wachter
achter…
Het vleugje herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
785 zie de
hoogste toppen
waar lentegroen
de zomer nog trotseert
weet het gele bruin
in onderlagen waar
het vleugje herfst
al is gepasseerd
voel de draden
van de spinnen die
hun web bespringen
voor een rijke oogst
maar in het loof vind
ik de kleur van zon
ruik nog de prille geur
waar alles mee begon…
Après nous le deluge
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 kruisig de koperen slang
nu maar op de akker
buiten de stadspoort
en koop je lendenen vrij
les je dorst met bloed en
stil met brood je honger
nu de zon verduistert
en de maan verdwijnt
maak z'n vel tot schoenen
want lemen voeten glijden weg
zodra je rennend vlucht
nu het water stijgt…
Blauw in witte wolkenogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
666 breide met
vleugjes wind het blauw
in witte wolkenogen
haakte een horizon
in roze rood de
lijnen zacht gebogen
punnikte de
staarten van buien
die hun regen laten
kantte af in
donker uitgevoerd
zigzagde de lange nacht
met alle draden die ik
over had is de zon begroet
voor weer een nieuwe dag…
de hemel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 De stilte van de nacht
de maan die mij toelacht
een vallende ster
hij komt van ver
de zon verdwijnt achter de maan
het begint te regenen
laat de hemel nu een traan
daar boven is het een pracht tafereel
het lijkt wel een podium of een toneel
met de sterren als acteur
de maan is dan de souffleur
en ik ben het publiek
het is prachtig gewoon…
Ons paradijskind
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
792 je bent
ons paradijskind
altijd al geweest
we zien de hemel
in je ogen en je lachen
is het wolken van de wind
je handen spelen met de zon
zonder jaren te beloven
want de tijd kijkt nog niet om
jij maakt de zorgen
die wij hebben lichter
in je stralende weerkaatsen
wij zijn blij met onze
godgegeven plaatsen nu en
naast jou in…
Licht in donkere dagen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.906 Schuchter
wilde je vragen
Om licht
-om 't even zon of maan-
Zelfs met kaarslicht
zou je tevreden zijn
Mist die je omhulde
zo vreselijk zat
Genoeg had je van
regen die op je neerstreek
Kortom: neerslag was ergenis
alleen licht van betekenis
Licht,licht
al was 't maar kaarslicht
in deez donk're dagen.…
God
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.768 Het licht, de zon, de natuur, het gelaat
van de ander, het allerdiepste ik in
de gedachten. Er werd gevonden:
een Speld in een hooiberg.
Vragen, onzekerheden, angsten,
twijfels, irritaties, verdachtmakingen
en bewonderingen bleven bestaan:
wat is de hooiberg en wat is de speld?…
De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
999 Uit de grijnzende golven
duikt een horizon op,
het kompas van de zon
is al manen geleden verdwenen.
Verwilderd strompel ik
over de richels,
verblind door een schuimend licht,
ik spreid mijn armen
en hang in stilte
en absoluut evenwicht.…
Wachten
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
870 Wachten doen we toch een leven lang,
op nieuws, verbetering of engelenzang,
maar wat er allemaal intussen ook gebeurt,
of hoe de zon alweer de dagen kleurt,
we zien het veel te weinig, hollen voort,
alsof het echte nieuws door ons niet wordt gehoord.…
als kleuren verschieten
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
885 kleuren verschieten
als dromen verschralen
zoals de zon
vertraagd gaat zakken
om de schaduw weer
op te halen
niet dat de kou
dan toe zal slaan
of de blik zich verengt
neen,
de uren schrijden voort
dag en nacht raken
weer stilaan vermengd
opdat het leven weer
tot het alledaagse behoort…
Zij appelde en slangde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
732 ben de wereld afgegaan
sandaal en pij
zijn aangeschoten
ik wilde me ontbloten
in adams paradijs
ben er niets
mee opgeschoten
zij appelde en slangde
ving mij met oog en handen
ik viel voor haar wellustig lijf
riep de vader voor wat troost
hij was niet thuis deelde
met zijn zoon het heilig kruis
heb maria aangeroepen zij deed
in blauw…
Waar het ooit eens begon
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.556 Ik moet weer gaan lachen
Dat wordt er gezegd
Niet steeds blijven zeuren
Pas dan ben je echt
De mens die we kennen
Een vrolijk gezicht
We weten je kan het
Dus schrijf een gedicht
Schuif problemen naar achter
Zie de toekomst vol zon
Dan gaan we weer verder
Waar het ooit eens begon…
fluisteringen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.485 In de stilte van de nacht
wordt mijn slaap verstoord
door fluisteringen
van lichaam en geest
in verbondenheid
heel zacht
Dan val ik toch weer
in een diepe slaap
tot aan het ochtendlicht
geen besef van tijd
Totdat ik liefdevol door
de stralen van de zon
wordt wakker gekust
en dringt het langzaam
tot me door
dat ik voor jouw zachte
fluisteringen…
Verwachtte te vliegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
572 Even leek het
een zomernacht
met volle maan
en nieuwe sterren
Maar de grond
was pijnlijk hard
bij elke landing
De sneeuwmeerman
blijkt nachtblind
door de zwarte sneeuw
Zweefde boven zichzelf
maar zag een ander
in het tegenlicht
van de verduisterde zon
Het is weer nacht
in zijn gedachten
met nieuwe maan
en lege sterren…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…