177375 resultaten.
Uitvinding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 Het was nadat Laurens Janszoon Coster
Een rotte vis verslond
Dat hij- historisch ogenblik -
De broekdrukkunst uitvond.
De pijn van verlies koesteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
571 Wanneer pijn voelbaar is,
aanwezig zeg maar
wanneer pijn zichtbaar is
te zien zeg maar,
wanneer pijn onhoudbaar is,
niet meer te onderdrukken zeg maar,
dan is de pijn aan de winnende hand
en dus de grote winnaar.
Wanneer pijn net als verlies
ondraaglijk lijden wordt
is elk lijnt...
Niet ZIJ maar JIJ
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Het zal je nimmer lukken,
een ander te veranderen.
Je oogst meer geluk
wanneer je zelf de verandering bent!
De dagen van ons leven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 De dagen van ons leven
zijn als een symfonie
waarin we de tonen
van liefde en verdriet
als akkoorden weven
En is ons lied volbracht
geven we het weer door
aan ons nageslacht
die hun eigen symfonie
zullen schrijven
en zo zal de cirkel
van het leven
altijd blijven
moeder liefde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
710 Ik mis mijn moeder zo
alle dagen ben ik ziek
en denk ik aan mama
ik houd zo van haar
een keer per week komt ze op bezoek
dan heb ik de leuke dag van de week
en kan ik met haar praten en even weg
ik ben heel alleen en moet huilen
ik weet zelf niet waarom
ziek in je hoofd
maar als mijn moede...
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Je zoekt
je hele leven
je hele leven
lang
Vaak ben je
bang
bang voor
het boze?
Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
...
Javaanse jongens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Die nooit ouder werden
Jong als de dag van toen
Beeld van verlangen
Naar later,
Naar nu,
Tijd die stolde,
Beweging die tot
Stilstand kwam -
En dan word ik
Zonder ze op te merken
Wakker geschud door
Een zacht tikje op mijn
Schouder, op mijn rug,
Ze zijn er nog,
Ze zijn ...
Kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Het zijn het zwart en het wit
die doen voelen wat tussen
de oren zit. Zij kleuren het
bewijs dat de ogen soms
niet combineren met het hart.
Het is het rood dat doet voelen
wat in de geest gloeit. Het
verkleurt het groen van de hoop
soms tot het gal groen van de smart.
Het zijn het bl...
Literaire wegen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
591 Onlangs werd mij verteld,
dat mijn prozawerk
'De fictieve brieven van Arthur Rimbaud'
op een Amerikaanse verkoopsite voor
maar liefst 44 dollars werd aangeboden.
Dat is zeg maar ruim honderd gulden.
Goed, het is dan niet zo'n astronomisch
hoog bedrag als voor een Van Gogh op
een theedo...
Kinderen naast god
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
517 wij delen het geheim
de juiste afstemming
van golflengte om
even bij elkaar te zijn
een lach ontdekt
de dubbele bodem
van woorden die
wij argeloos horen
bouwen zo een eigen
wereld op van dromen
sprookjes en legenden die
wij nog van vroeger kennen
wij zijn kinderen naast god
sp...
Zijlstra’s analyse
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
734 De vluchteling die huis en haard verlaat
Om oogleden te laten corrigeren
En zijn gebit te laten renoveren
Voor rekening van onze welvaartsstaat
Ziedaar de vrij genante Schwalbe
Van doorgeslagen fractieleider Halbe
Nawoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.285 Hij had beloofd te komen spoken en hij kwam
doorzichtig als verwacht en zonder buik.
Hij liep niet in de weg, geen kijk toch uit
geen zou je dat wel doen, hij zag haar aan
en dekte haar gedachten langzaam toe
toen ze in bed lag, lispelde nog: leef
het is gedoe, maar geef jezelf je jaren
...
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Gebogen hangt het perenhout,
bevallig, onder ‘t menigvoud
gedrag, dat hem bewonderen laat
alom, en op de bomen staat.
Zo druiven, in malkaâr geklist,
bij grote en dikke krabben is ‘t,
dat top en takken, scheefgelaân,
bezwijkend, van de peren staan.
Hoe schone, als ‘t lieve zonnel...
huilen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Soms wil ik stiekem huilen,
dan zegt mijn binnenste ik
. . . . blijf lachen.
Enkele reis
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
593 Toen zou zij een reis naar de zon
niet om het één of het ander
maar gewoon omdat zij het kon
zij had zich vleugels aangemeten
iedereen sprak tot haar
dat zij het vooral zelf moest weten
zij was eigenwijs
en heeft de reis naar haar zon ondernomen
niemand heeft ooit meer vernomen
van h...
Gebundeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Besteed door licht dat mijn schaduw verwarmde
mijn enige zielsverwant in donkere tijden
jouw silhouet die nooit op de zaak vooruit loopt
maar mij wel door het duister kan leiden.
Het is geen sprong dat ik besteed bij volle maan
om jou te roepen met opgeheven hoofd
maar alleen de zonson...
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winte...
scheurtjes en barstjes doen breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van d...
We vechten om vast te houden, we vechten om los te laten
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.630 Één van de moeilijkste lessen in het leven is loslaten, of het nou schuld is, verraad, woede, liefde of verlies.
Verandering is nooit makkelijk, we vechten om vast te houden en we vechten om loslaten.
Het is één van de moeilijkste dingen in het leven, wanneer moet je vechten, wanneer moet je o...
Ontheemd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 Ik heb een vluchteling gezien.
Ik kon hem bijna aaien
Ik durfde niet
Hij bijt misschien
Hij stond al in de achtertuin
Hij loerde door de ruiten
Wat moet zo’n man daar buiten
Hij heeft mij vast gezien
Ik sloot de gordijnen
En dacht dat hij
wel zou verdwijnen
in de nacht
Ik heb een ...
gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 onder steile
zandkleurige haartjes
zie ik je tederheid jongetje
in glanzende ogen
als van een gazelle
voorzichtig tast je
ademloos bijna
vermoeid zo vermoeid
naar houvast
nog altijd heb ik je
lief jongetje jongetje
met de gazelle ogen
roerloos woon je
rust je slaap je
in mi...
Ode aan Den Bosch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 op de kop af
2 weken geleden
liepen wij nog
door Heraklion
vandaag 2 weken
na dato lopen wij
in Den Bosch langs
de St. Jan en nemen
en passant een foto
van een engel
met een gsm
ook leuk...
Diep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 nog altijd
achtervolgt water
het water van de zee
mij
in de uren
van de nacht
waarin de slaap
mij
niet vinden kan
dobberend tussen
hoop en vrees
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de ...
Verzinnebeelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Symbool voor slechts het einde
in overtreffende trap nieuw begin
het volk ging voorwaarts, maar niet
iedereen proefde toen de vruchten
Gestudeerden blijven hangen in
een tijd die hen niet kwijt wil
maar toch is deze Nieuwe Tijd
voor best veel van hen, echt een
eeuwige strijd
Dit mooi mo...
Grensganger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vluchten over grenzen heen
Het eigen huis verlaten
Op weg naar een ander,
Nieuwer, thuis -
Misschien volkomen leeg,
Of anders veel te vol
Nergens meer veilig
Nergens meer thuis -
Vogels vliegen in
Eeuwig ritme over,
De lucht is onaangedaan
En kleurt hemelsblauw
Uitgevlogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
698 Een buurtbewoner
van twee vogelhuizen verderop
als vondeling onder het raam
ze wou waarschijnlijk
zonder te tikken binnen komen
één geluk
haar borstje was altijd al rood
Zeemeermin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het geluk bracht mij naar
de zee. Het bracht met het
zout van de golven ook het
zoet met zich mee. Ik hoorde
reeds van verre het minnelijk
gezang van die vrouw vis uit
de zee. Zij dreef op onstuimige
golven en nam mij op haar staart
mee.
Het geluk bracht mij naar de zee.
Het bracht...
Foetushouding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 Je ligt daar zo mooi mam
bij de geboorte van je dood
je nam al zo weinig plek in
dat maakte je barmhartig groot
je ligt daar zo mooi mam
samengevouwen, beschermd
als in mijn prille begin
God dank U voor de serene rust
niets dat mij hier afstoot
je ligt daar zo mooi mam
bij de...
Stille Kracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708
Zachtjes loop ik op mijn tenen
alles is sereen
Ik kijk om me heen heel stil
verklaren kan ik niet
Maar het maakt me woordloos
stille kracht die mij
De kracht geeft om het negatieve
te negeren