8256 resultaten.
Keizersgracht 188
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
685 Niemand
zal hier een traan om laten. Want waarschijnlijk
zal de nieuwste uitgave van het Achterhuis
van deze boom worden gemaakt.…
dichtersleed
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.020 koopjesjagers open
de Slegte, boeken voor een iel bedrag
’t is voor een dichter vaak een hard gelag
als daar je werk, dat iemand ooit wou kopen
als tweedehandsje droevig staat te hopen
op nog een kans (maar nu met meer ontzag)
een boek is als een kind, het doet verdriet
als niemand zich aan jouw geluk wil hechten
die aanblik ... ik moest tegen tranen…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 De zachte tranen,
die jou konden helpen
zijn met de dauw
in damp weer opgegaan.
Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf
maar thans door droogte smoort.…
Kopzorgen
netgedicht
3.3 met 141 stemmen
47.513 Kijk, speciaal voor mij gemaakt
zeg je en ‘n lachje huilt onzeker
in je gezicht dat een tintje bleker
mijn hart vol medelijden raakt
Ik vind ‘m mooi, hij lijkt net echt
vervolg je …op onvaste toon
die druipend van gefaalde hoon
zorgt dat ik tegen m’n tranen vecht
Terwijl je hand zich radeloos strekt
om te voelen aan het donkere haar
prevel…
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament
vol zwart en traan en voel het blanke vel
zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel
tot alles stolt - alleen gemis is permanent.
Alle dingen worden mij te inghe.
Wie geneest de smart van geest en hart ?
Het dicht in moedertaal ? Ben ik een bard ?
Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
(L)even
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.028 een goede vrind
Tevredenheid voor wie er nog in gelooft
Gramschap die de geest verdooft
Liefde en licht
Haat afleesbaar op een donker gezicht
Een nieuwe start of de herhaalde dagelijkse routine
Een after tea of stuurloos door de heroïne
Mensen lopen op de straat
Dat is wat ik zag
Een gewone dag
Zo gaat dat vaak in het leven
Een traan…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 De vlinder fladdert vrolijk
Zijn vleugels groot gespreid
Daar is plots ook de zonneschijn
Die mijn droeve geest verblijd
Twee vingers nam ik ooit
Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze twee ogen hadden, traan en lach,
dat ze geluk in tijd vertragen konden.
Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Mijn zus
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.320 't Belangrijkste was altijd gewoon
je aanwezigheid vlak naast m'n bed,
of m'n tranen afdrogen soms
en in diepe stilte een gebed.
Als ik me wat beter voelde
ging je met me mee naar benee,
samen de rokerskamer in,
ik rookte, en jij rookte gedwongen mee.…
Trage beer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.274 Er was voor mij niet veel te winnen,
mijn tranen liet ik steevast binnen.
Ik was gestorven, ik hield me groot.
Als een trage beer bleef ik lopen,
tot jij kwam... jij brak me open,
Ik zag je staan, een baken in de wind.
Die de goden heeft getart,
een weg zocht naar m'n hart,
die me liet huilen als een kind.…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
Vaarwel mijn lief
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.757 De machines staan op nul,
geen metertje slaat verder uit, als
de tranen onmerkbaar langs haar hele lijf lopen,
zij met trillende
handen de zo geliefde ogen voorgoed sluit.
Vaarwel mijn liefste.…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer op het veld
de hoofdrol in die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Afscheidsreceptie
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
3.524 Neen, geen tranen,
hier zou blijdschap moeten leven
omdat het in zo`n draaiboek staat
zonder paraplu’s en zwarte mantels
onder regie in eigen stijl
wordt Moët & Chardon met zwaard onthoofd
bruisend als het leven sterft een lach
onderwijl speelt de coverband “Let it be” .…
De vlag halfstok
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 seconde
veranderde voor velen
de wereld in een hel
de dood kwam aangestoven
middels een zwarte bolide
maakte een einde aan vijf levens
verbijsterd keken we toe
onmacht ongeloof vele gewonden
aangeslagen koningin en haar familie
Nederland in rep en roer
oranje werd zwart
de vlag halfstok en zo velen
in diepe rouw
wat moeten er een tranen…
De vlag halfstok
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
522 seconde
veranderde voor velen
de wereld in een hel
de dood kwam aangestoven
middels een zwarte bolide
maakte een einde aan vijf levens
verbijsterd keken we toe
onmacht ongeloof vele gewonden
aangeslagen koningin en haar familie
Nederland in rep en roer
oranje werd zwart
de vlag halfstok en zo velen
in diepe rouw
wat moeten er een tranen…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 Ik zag een meisje
Zittend op straat
En zie hoe een traan
Haar oog verlaat
En ik kan het zien
Haar huilende ogen
Ze zullen nooit
Voorgoed opdrogen
En ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Wieg me in de stilte
Onarm me in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het…
Dood eenvoudig rood
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.815 wat ik je zeggen wilde
wat wij delen
een lach een traan
geboorte verjaardagen
vakanties, dagjes uit
het einde van mijn relatie
ziekte dood
alles is in de loop der jaren
door ons gedeeld
in vriendschap met liefde
jij leeft mee, ik leef mee
je was er, je bent er
dan met een mailtje
dan met een brief
of een klein presentje…
staand bij je graf
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.250 Staand bij je graf
denk ik na over
het mysterie van de dood
jouw leven was nog niet af
herinneringen komen boven
als ik de film afdraai
in m'n hoofd
van jouw sterven
vullen tranen m'n ogen
die even m'n zijn verdooft
staand bij je graf
de bomen kaal voor de zevende keer
tijd vliegt voorbij
maar het gemis is
er telkens weer
want je…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is nauwelijks ontloken
wanneer een schaduw van de hemel glijdt
die biddende een leven heeft besproken
een doodskreet klinkt in onverwachte strijd
het vredig heidebeeld wordt ruw verbroken
terwijl het gloren kille tranen…
Achter je laten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Ze stond bij het graf en boog
was met de dood oog in oog
er was niets anders meer
gekruisigd was haar Heer
hoe kan ze nu nog leven
wie nu nog uitzicht geven
In haar ziel brand er een traan
wat hebben ze Hem aangedaan
waarom huil je klinkt het dan
omdat het echt niet anders kan
Het lege graf brengt nieuw gezicht
het is nu vol met engelen…
Levenslang afgestemd
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.269 ongelijke passen naast elkaar
liever niets opvallend
niets dat aandacht trekt
of ontkoppelt
zwijgend tussendoor
met weinig woorden
zijn zij van zichzelf
ontdaan
voordat zij de eer
naar zich toe trokken
wederzijds
te krijgen dat zij niet wilde
acteerkracht:
het huwelijk was gearrangeerd
glimlachend aangedaan
met een valse traan…
- De ware wereld -
netgedicht
4.1 met 59 stemmen
641 Filosofie in eindigheid,
woorden in tranen.
Confrontatie met dood.
Verzet tegen hedendaagse
aangrijpende dingen.
De ware wereld, de dans
ontsprongen, een kiezen
dag voor dag weer.
De deugdzamen en de
vromen, ze troosten,
ze falen..
vinden GOD niet in
hun dwalen.
Hoop,
een vreugdefeest
voor die zwijgt,
wie luistert.…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 In haar wervelden
de muzikale klanken
omhoog
alsof ze opgetild werd
gedragen naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar…
Verholen?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Uit de
zure regen van hand –
gespitte graven waaruit
de ochtenden zich laven
tot het morgen gloren,
worden nieuwe tranen
geboren, leggen zon en
maan een schaduw
over een geleefd gezicht,
lucht en water verhangen
zich aan nevelringen, de
mens wikt en schikt zich in
een aantoonbaar gewicht,
naar de maat van al die
overbodige…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Wees gerust: we zijn
verstrengelde lianen, stemmige snaren
voor een duet van tranen in de wind.
Maar onder je huid vindt een kind
nog altijd de fraaiste juwelen.
Waar zullen we blijven, tot we elkaar
eindelijk bereiken in een droom van twee?
Kom eens hier en luister naar mijn liefde
onder de mantel van jouw naaktheid.…