Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.
153 resultaten.
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen 
47.483 Ik wist het, maar had me gezegd
dat je zo vroeg vertrekken zou
in het donker, ik sliep nog.
Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.
Aan jou werd niets gevraagd;
ik heb je uitstel gezien,…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen 36.869 Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit
hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen
grauw als de vergleden en naderende eeuwen
boven nederzettingen, rechthoekig, met
twee ingangen in de lange zijden; middenin
die hoeven één rij dragende palen: dat is wat
wij vonden en dat hun bewoners de as van hun
doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…
Nog raarder dan dat
gedicht
5.0 met 1 stemmen 12.148 Nog raarder dan dat
we niet meer kunnen lachen
praten elkaar aanraken
is dat ik je portret
heb neergezet en dat je
nu al bent veranderd
in verhalen.
Dat je over nog wat jaren
via de prullenmand
bij oud papier belandt
vergeeld, een beau
van oma, geen één
van je opeens extravagante
gepassioneerde onberedeneerde
jongehonderigheden heel.…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.4 met 11 stemmen 10.865 Aarde, hier komt een eenzaam lichaam aan
waarin een koninklijke zon is opgegaan.
Achter de ogen scheen een zomermaand,
het middenrif liep vol zacht avondlicht
en bij de hartstreek rees een tovermaan.
De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong…
Typologie van de drenkeling
gedicht
3.0 met 4 stemmen 6.629 Ze klimmen aan de uitgestoken hand de kant
op, kijken langs je heen; op weg weer, als zij
waren toen ze in dit nat abuis verzeilden. Dank-
bare schimmen die zich sluiten als het water zelf.
Soms brengt de dreg sereen en willoos materiaal
in vreemd geplooide stof. De dood als regisseur
van stilstaand beeld drapeert het water dat
vibreert boven…
Inwoner
gedicht
1.0 met 1 stemmen 6.633 Beschouw hem als je gast,
verzorg hem als was je hemzelf.
Je kamt toch 's morgens nauwgezet je haar
en scheert je zorgvuldig?
Hij woont al lang bij je in,
in alle kamers nog wel.
Vult hoeken, gaten en kasten,
laatjes en plinten zelfs.
Als ik je ook nog eens een keer
een goede raad mag geven:
trek met hem op,
leef met hem mee.
Begint…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen 5.773 Een vrouw van Duitse afkomst
die in Friesland schreeuwen heeft geleerd,
is tegen het begraven met het oog op schijndood.
Zij wil mij een boek in drie delen lenen
waarin staat hoe alles ontstaan is.
In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen 6.308 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het hek,
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.
Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd…
Kadaver
gedicht
3.5 met 4 stemmen 5.532 Een afgedankte autoband
rechtop in het water
blijkt dichterbij te zijn
de rug van een hond,
drijvend in een vloot
van voorbehoedmiddelen
met zijn poten naar beneden,
met de andere boten mee,
langzaam naar de sluis waar hij
wacht, rustig op en neer
zolang het nog niet gaat
in fase met de zee.…
Roofbouw op het ijle
gedicht
4.2 met 4 stemmen 5.284 Nu ik nog ben wil ik de dood beleven
te meer daar hij als waarde niet bestaat,
ik pleeg geen roofbouw op een later staat
waar ik als ziel of schim subtiel zou zweven.
Niet eens een lokkend omgekeerd verleden
is het hiernamaals met zijn eeuwigheid,
die dwaze som van korte stukjes tijd
waaraan wij, mens na mens, ons bloed besteden.…
Graf
gedicht
2.6 met 12 stemmen 8.128 Aan Berta
Bij Gordonsbaai voor de duisternis
heeft ze kinderlijk gegist
waar de leliebloem kon zijn
die haar hart geneest van pijn.
Zoekende raken haar handen
aan het onkruid op de stranden
wordt haar iris zacht en blind
waait haar droom weg op de wind
hurkt ze roerloos vastgerankt
toegedekt door wier en zand.
Vertaling: Gerrit…
Kleurenstudie
gedicht
4.3 met 3 stemmen 7.644 En de zwarte kraai kwam
van over de zeven bergen gevlogen en
bracht een brief in z'n bek:
een zwarte omslag met een zwart
kaartje er in waarop in witte
letters het woord 'zwart'.
Zo donker is de nacht van de dood
en zo wit is onze schrik.
----------------------------------
Uit: 'De gedichten', 1998.…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen 8.541 Vader en ik, wij zijn de luidkeelse
zwijgers. Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.
Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een…
Gemis
gedicht
3.0 met 2 stemmen 9.195 Voor Leo
Het leven heeft je ingehaald
met grote, snelle passen,
nu zit ik eenzaam op de bank en
lig jij in je graf.
De foto op de kast vertelt
dat je toch hebt verloren
het leven haalt ons altijd in
al sinds we zijn geboren.
De wereld draait op kookpunt door
ook verder lijkt er niets veranderd
ik pak de telefoon en hoor
de voicemail…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen 6.921 Vannacht was hier de Dood, maar niet voor mij.
Ik wist hem in mijn slaap en ik ontwaakte.
Ik ried hoe hij de ander daar aanraakte
en hem het zwaar vermoeide hart stil lei.
Gespannen keek ik in de duisternis
en luisterde naar waar hij was gelegen.
Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.
De kamerdeur…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen 11.074 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
Telefoon
gedicht
5.0 met 3 stemmen 8.953 Iemand is een verre stem
in een doos niet meer, een sterke hand
niet meer of een te strak gestrikte
schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is
een niet verwijderde gemiste oproep
nog misschien, een ingeslikt signaal
dat trilt van een bericht, iemand is
zo te zien zo uit je telefoon,
je kunt bellen wat je wilt
of me nog meer vertellen
--…
Nadat haar man begraven was
gedicht
3.3 met 3 stemmen 8.673 nadat haar man begraven was
liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit
hem opgraven
en trok hem een ander zondags pak aan
‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder
‘ik zou niets liever willen dan
daar bij die hoop grond te gaan graven
net zolang totdat ik bij je vader ben
tot bij waar hij is en hem
aan zijn schouders optil
die onontkoombare…
Elegie
gedicht
3.8 met 4 stemmen 7.254 Hij had hobby's, eigenaardigheden, fascinaties.
Zo zachtzinnig was hij, fijngevoelig, hij had pianovingers.
Als hij zijn handen balde, waren zijn vuisten klein.
De onbemande auto heeft hem ingehaald.
Het kwam onverwacht, al is het altijd te vroeg.
Niemand gaat te laat. Wij zullen ons aan herinneringen
moeten vergrijpen, zoals je masturbeert…
In Memoriam Marcel Bulckaert
gedicht
4.9 met 56 stemmen 8.383 Ons bereikte het bericht dat een regelmatige inzender van gedichten op onze site helaas is overleden.
Aan zijn nagedachtenis wijden we vandaag een gedicht van hem dat hij vorig jaar op onze site publiceerde.
Wij geven zijn familieleden en vrienden onze gevoelens van medeleven mee.
------------------------------------------------
zen
ik…
Verscheiden
gedicht
4.0 met 6 stemmen 8.223 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd.
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.
Verweer dat bij de open kist verstomt…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7.806 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
40
gedicht
5.0 met 2 stemmen 10.884 Wat zal ik zien
mijn laatste ogenblik op aarde?
Het gezicht van mijn geliefde?
Wat zal ik horen?
De fluistering van haar stem?
De laatste tik van de monitor?
Wat zal ik horen en zien?
De lippen van de verpleegster?
Het kuchje van de dokter?
Horen en zien zullen me vergaan
als de rukwind van de dood
me van mijn adem berooft.
En mijn…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen 7.697 Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.
Wees dapper, ja…
Einde
gedicht
3.5 met 2 stemmen 11.682 Hij lijkt vast minder erg -
die lief bijeengebrachte
hoop spaanders van mijn gedachten -
op mij dan een berg.
Waar zal die laaiende gestalte
van mij dan uit bestaan
en waar kwam die al te late
eerste vonk vandaan?
------------------------------------
uit: 'De mooiste gedichten', 2015.…
EPIGRAM*)
gedicht
4.0 met 4 stemmen 8.016 Als je dood bent op een dag
blijven de lampen rustig in hun fittingen
en ook de wc kan je gewoon doortrekken.
Wel voorzichtig want
het vlottertje werkte al niet goed.
Alles doet het nog: bijvoorbeeld
de overdrijvende wolkenvelden
en de matige tot krachtige tijdelijk harde
tot zeer harde wind uit uiteenlopende richtingen.
-----------------…
Bedroefd
gedicht
3.2 met 4 stemmen 7.994 Mijn geest leeft met de handen boven water
die zoeken omderwille van het licht
dat aan zijn hoofd onthouden wordt.
Soms duikt hij even op, kijkt naar zijn handen
en glimlacht om die bezigheid;
dan zuigt de klei over zijn kruintje dicht.
------------------------------------------
uit: 'Overkomst dringend gewenst', 2012.…
HIJ HAD GEEN TALENT
gedicht
3.8 met 4 stemmen 6.973 Hij had geen talent voor tragiek,
verdonkeremaande rampspoed
bij het leven, meanderde
door een landschap tot aan
een toevallige stad
waar hij plotseling zag:
hier kom ik vandaan.
Af en toe viel hem in
dat hij misschien wel bestond.
Ook zag hij een vrouw
van wie het bestaan
met geen pen
te ontkennen.
Ze paarden en hadden geluk.
Toen…
Zonder begeerte, zonder hoop
gedicht
4.7 met 6 stemmen 9.090 Zonder begeerte, zonder hoop
op beloning, ook niet uit angst voor straf,
de roekeloze, de meedogenloze schoonheid
te fixeren waarin leegte zich meedeelt,
zich uitspreekt in het bestaande.
Laat de god die zich in mij verborgen houdt
mij willen aanhoren, mij laten uitspreken,
voor hij mij met stomheid slaat en mij
doodt waar ik bij…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen 17.281 Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.
Wij tastten in het duister naar elkaar,
een oogwenk dat wij ons onsterflijk waanden,
en zijn niet dan elkanders nabestaanden;
het bed is ons niet nader dan de baar.…
Bezig met laden