27422 resultaten.
Vaderdag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.166 Ja wat zal ik er bij denken
een dag blij om vader te zijn?
zeker weten.. elke dag weer,
wel deze dag is speciaal bedacht
om daar eens bij stil te staan..
al blijft het vandaag
misschien wel vier keer stil
ik zal blijven gedenken mijn eigen vader
hij is er al lang niet meer..…
Vaderdag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
682 Op kleine meisjesvoeten,
in pantoffeltjes gehuld,
gaat zij haar vader groeten
haar hoofdje is vol ongeduld
Speciaal voor deze dag
heeft zij zo haar best gedaan
en met een guitige lach
reikt zij hem een pakje aan
De vader half wakker,
het is pas half zes,
glundert naar zijn rakker,
naar het cadeau van zijn prinses
Alles wat zijn kleine meid…
Voor Vaderdag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 Vader de sterke man in ons leven
bij wie klein en groot te rade gaat
die zijn gezin vol liefde draagt
en zijn eigen zelf, gaat vergeten
vandaag mogen wij hem iets geven
al houdt hij niet van groot ornaat
vader de sterke man in ons leven
bij wie groot en klein te rade gaat
vandaag mag hij de dank beleven
van liefde die men hem toedraagt…
Vaderdag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.171 Lieve vader deze dag is voor jou
Wat ben ik blij dat ik weer in tijd terug kan gaan.
Als ik wist waar je was in tijd, dan kwam ik langs
Helaas moet ik het doen met de herinneringen die er zijn.
Ze staan gebeiteld in mijn brein, alleen er komt geen letter meer bij.
Vader je tijd voor mij die je had ging snel voorbij.…
Vaderdag
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
195 Er vlogen bruine sneetjes, vers gesneden,
en eitjes, sapjes, koffie door de lucht
Wat maakte die croissant een mooie vlucht
Mijn zoontje was zojuist hier uitgegleden
Helaas, ontbijt op bed werd ondertussen
Ontbijt op mij, de muren en het kussen…
Ho ho hopeloos
snelsonnet
3.2 met 11 stemmen
2.543 De Nederlandse man is lang op zoek
Iets leuks, aparts, in goede kleur of maat
Wat de krijger niet meteen verpatsen gaat
Dan wel oproept tot de boer-met-kiespijn-look
Of wat noopt tot wanhoopspakjes in 't gezin
Met de zakdoeken van vaderdag d'r in…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 vaders
hoe ouder ik word
hoe meer ik zie
hoe en wat een vader is
een vriend is hij
met wie je delen kan
jouw succes en jouw twijfel
een raadsman ook
eerlijk en gewoon
die jij vertrouwen kan
een held is hij
die dingen doen kan
die jij onmogelijk acht
een schouder ook
die bij pijn, verdriet of probleem
er gewoon is – voor jou…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Ach, de dood is maar een korte
leemte in de levensloop van de
levende taal, als de geest haar
duivelse masker vallen laat.
De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.
Vanuit die cultuur, de abstractie en
objectiviteit…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop ik
als redacteur zijn
stem en z’n zegen
rust, de tijd verslaat
op het hete aanbeeld
van de waan, daar
gloeit in nachten de
blaasbalg van het
nieuws weer aan.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Ik kijk vooruit naar het vangnet
van de tijd, waarvan ik de mazen
nog moet boeten, in welk dwangmatig
gesponnen geluk ik ben beland, misschien
word ik voor die laatste stap gered.
Illustratie Claudio Dacosta ( Brl )…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Op de blanke toppen van de
duinenrij maakte ze haar
uitzicht en boezem vrij,
de adem van de horizon
borstelt het golvende helm
en bindt het gebronsde haar,
gebleekt door het zout van
eerdere jaren, waaruit haar
meeuwen waren opgestegen.
Zij dingen naar de hand in een
volgende vallei en naar de verste
uithoeken van de zee, zich…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 De twijfelaar zegt, dat ik een
ander fust aan moet slaan met
flexibele duigen, wankelmoedige
ruggengraat door de tijd geringd.
Eikenhout doordrenkt door loog en
listig bier, schaars verlicht door een
spongat waaruit alleen de duivel zich
bezondigd aan het tappen van het zielennat.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik streelde je wakker in een
morgendicht, onderzoek wat
je eerder hebt geloofd en
vervloek de gisting tussen de
engel en de sater, waarin je
z’n minnaar werd in donker licht,
ik verdoof de duivel met een
gelijke waan die rondwaart door
de botte hoornen op het hoofd.
Ik wil niet strijden met
een verwachting, die
de geest verwart…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.
In een ontmoeting met de waarheid,
start een begin…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.
Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Spelend onder een stolp
van glas wat geen glas meer is,
de substantie beperkt en
versterkt het in en uitzicht
van plakjes geschaafde tijd..…
Suikerspin ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
633 Geluk is een meervoudig equivalent
enerzijds gewogen in een
gesponnen web en door een suikerspin
verleid, raakt ik een schuwe droom
niet kwijt waarin ik in haar zoete
wederkerigheid werd gekend.
Anderzijds als het handvat breekt
en het genot in de werkelijkheid
verbleekt, wat kan ik verwachten
in de sluwe ironie van spot
door de schaduw…
Zuurstofrijk ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 Geschuimde regels
op een gedachtezee
in oceanen van
onvoorspelbaarheid
waarin ik tijdloos onderga.
drenkeling naakt zonder
vinnen en schubben,
filter de woorden met
de kieuwen, om het
zuurstofrijke vocabulaire
uitzicht te vernieuwen.
elders, een landschap al
weet ik niet waar dat ligt
als ik het rijmen kan met
de mond en ogen dicht…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 In z’n afgespeelde tijd is nog
niets verloren, blijven levens open en onvoltooid.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.
Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden
die stilletjes verdwijnen in een overdaad
van overmacht en overgaat…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam
het zijn de onbekenden op het erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed.
Mij met beide vlerken beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik zijn gouden kooi open deed,
het is de vogel vrij van naam…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
623 De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.
Wat zij niet weet,
zuurstof als kleur is echt, wat zich
in de eerste aanschijn aan levende
wezens hecht, een speelse kracht…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Alles zien is niets begrijpen, het motto van de schrijver
te wonen in zijn religie, verstuurt de tijd met de post
het ene gedicht verlaat zich weer op een ander,
vergeten gestalten worden door anderen afgelost.…
Als ik morgen....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Wanneer ik morgen je moet verlaten
mijn zoon, word ik weer dat kind,
die allerkleinste jongen die je in je
armen neemt, vervreemdt me niet van
de vurigste wens je om mij in jou te
rijpen als ware een waarachtig mens.
Ontkleedt me van angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het glazen ledikant,
waarin ook jij geboren werd, vertel me…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Lokroep van late vlinders uit het
aardse heem, op transparante vleugels
van glas , vertellen hun intiemste verhalen
aan de moerassen van de waterplas,
door ervaring moe gestreden door
de doornen van de tijd.…