inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Levende lavendel

De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.

Wat zij niet weet,
zuurstof als kleur is echt, wat zich
in de eerste aanschijn aan levende
wezens hecht, een speelse kracht
die kleuren wegkaapt uit De Provence
voor de luie voeten van een profane zon
die lankmoedig op haar wacht.

De zin van rouw,
de ranken van de stadsmuur gerukt,
verdwenen als stil silhouet
op een altaar van pulserend licht,
alsof er voor het laatst een bruin
getinte engel is gezien,
zijn de rijpste druiven geplukt,
op de flanken van een herfstgedicht.

... Uit de bundel: Er bestaat geen verlies van tijd. ...


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: Pama, 12 sep. 2013


Geplaatst in de categorie: landschap

5,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 190

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
kerima ellouise
Datum:
14 sep. 2013
inderdaad mooi...het vraagt ook om herlezen om al die beelden op te vangen...knap!
Naam:
Adeleyd
Datum:
13 sep. 2013
Wat is dit mooi! Je ruikt haast de lavendel.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)