Alle inzendingen over moederschoot

162 resultaten.

Sorteren op:

Kleurden tot patronen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
jij bent van stof hebt ooit jezelf geweven uit genen die je zijn gegeven zij sponnen zich tot draad kleurden tot patronen in veelvuldig delen hun eigen boodschap bracht jou groot van moederschoot tot meerderjarig jouw bestaan is het uniek gebeuren van een leven lang leren tot stof zal jij weer wederkeren…

Op weg naar de horizon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Elk mens is op levensreis, die in de moederschoot begon. Via nu naar straks en later, op weg naar een verre horizon. Eindeloze vergezichten, peilloze wolkenluchten, ongekende mogelijkheden, wachten daar op ons. Vandaag plaats ik een stralend stipje. Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.…

je woont nu in je dromen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.039
het nest was vol met leven en zo druk door herrie ben je naar de rand gevlucht in die stilte gaf je je niet bloot, je hechtte moeilijk, miste warmte uit de moederschoot je woont nu in je dromen met de wereld in je hand het leven is je overkomen ervaring scherpt je verstand je vliegt al zonder vleugels je wortels ben je kwijt…
wil melker22 december 2002Lees meer >

woont nu in je dromen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 707
het nest was vol met leven en zo druk door herrie ben je naar de rand gevlucht in stilte gaf je je niet bloot je hechtte moeilijk miste warmte uit de moederschoot je woont nu in je dromen met de wereld in je hand het leven is je overkomen ervaring scherpt je verstand vliegt al zonder vleugels wortels ben je kwijt eens zul…

De Kolos van Rhodos.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 845
reuze wachter in de nacht die de strijd heeft volbracht als wereldwonder ontsproot de havenpoort als moederschoot toevluchtsoord in woeste baren ontvlucht van duivelse zeegevaren de reus is nu verdwenen vervallen tot een hoop stenen de materie werd langzaam ververst in een andere gedaante geperst nu is de toeristen schare met…
J.J.v.Verre28 januari 2011Lees meer >

Men zoekt...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Men zoekt het leven en misschien ook wel de moederschoot, terwijl de huid prangt om zich heen. En in het hart doet het pijn als bij geen een en zo balanceert men op de grens van zijn en niet zijn. Men zoekt zich zelf, wil weten wie hij is in een wereld die hij nooit echt zal kennen. En of men aan het leven zal wennen..?…

Hommels en lavendelblue

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 666
"alles is liefde" golvend zacht tilt het water jou op in satijnen sluiers veilig vanuit de moederschoot geeft het jou uit handen gedragen in maagdelijk wit in lavendel blue het dijbeen gehuld geleend parelsnoer omhalst je wankelt niet al wordt je gedragen door oude schoenen nooit weggegooid omdat je niet vergeten bent…

In stralend rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
gevoelloos zijn de vingertoppen waar chemie in warmte huist reflexen als gesloten deuren blinden die steeds zwarter kleuren de huid ervaart geen streling meer in liefde speling en geluk verdroogd en schraal gelooid door weer en wind kooit zij in kou haar ziel terug naar de moederschoot waar dood opnieuw geboren wordt in stralend…

Geaardheid?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Kijk, hoe hij vrijelijk ademt, hij voelt zich werkelijk een kei, Niet anders dan los grind waar dimensies minder tellen van sociale vriendschap maar in gemeenschap wordt bemint, los van kleur en vorm geaard, door dezelfde afkomst van lichamelijke erupties uit de moederschoot door een oerkracht in schoonheid zijn gebaard.…
Pama22 april 2019Lees meer >

Het begin en einde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Een onderaardse kamer, aards als het duister van de moederschoot. Het zijn de luchten van geruchtloos leven, kortstondig vlammende wolken, druppend als kaarsvet op ontvankelijke bodem, voor even. Het is de vraag die geen antwoord behoeft, de wekelijkse reis zonder bestemming.…
Iniduo29 december 2012Lees meer >

Tóch...

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
De aarde opent het kille graf van alles wat gestorven leek maar in zaad bewaard, achteraf in moederschoot toch levend bleek. Kou, dood en kilte in de grond waren niet bij machte dat warmte die de hemel zond pijn en lijden niet verzachtte.…

Je naam is

hartenkreet
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.071
In de overlijdensadvertentie stond iets van terug naar de moederschoot het begin van jou uit het grote niets Herinnering blijft en de risico's je wist het wel, het ging altijd over anderen en het raakte jou Veel veranderd is er niet sindsdien de duivel schijt nog op de grote hoop zwakken door de dood het meest omhelsd Jouw naam op vergelend…

Flarden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
in 't lichaam van geliefden zoekt hij een nieuwe moederschoot; het ruisen van haar bloed verstomt ons nooitgeboren kind het zucht: aan mij ontbreekt elk levenslicht ben ik door god verdomd?…

Equinox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
op een kruising van verre wegen, in de ronding van de moederschoot, komen hemel en aarde elkaar tegen met de rechtheid van een schietlood de zon die aan de oostelijke hemel staat is stabiel als een rivier zonder verhang, totdat hij in het westen ondergaat, dan duren dag en nacht even lang het viel mij op zonder tegenbericht, de loefzijde…
Iniduo18 maart 2013Lees meer >

Alphaman

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.300
De alphaman mag van zijn troon Hij zit er al veel te lang Zijn wil voor alles is te groot Grijp de teugels, omarm het bange Het kleine is niet anders De leidsels liegen niet De schaduw van het goede Is niet gevangen Het ligt in de moederschoot De kinderen dragen Hun eigen verlangen Brengen zichzelf waar ze kunnen Verlangen naar grenzen…

Soedan Baby’s

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 618
waar geen sterren of maanlicht doordringt stappen vertwijfelt duizenden naakte kindervoetjes kil angstig als de kreet van de zwarte raaf doorklinkt Dwalend blind tasten zij naar het hen niet gegeven zoeken dat ene wat zij steeds maar weer niet kregen het geluk op een leven zoals zij werden uitgeloot doch werden teruggeworpen in de moederschoot…
Ivan Grud5 augustus 2009Lees meer >

SLEEPING FAWN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen, Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot: 't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen, Als vroeger in de donkere moederschoot. - Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen, Dat iets, uit u geboren, in mij rust, Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen, Op lichte voeten, langs…
P.N. van Eyck30 augustus 2011Lees meer >

ik dwaal soms

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 730
doodse vuren wachten; op welke wenk moet ik letten ik schuif muren voor me uit ben gekleed in ijzeren tralies mijn ogen bereiken doven die mijn stijve lippen van geluid beroven; of is het zo dat ik ongevraagd voor onzichtbaarheid kies * het pad met gevallen loof loopt dood wie vertelde ooit van de moederschoot…

Langszij

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
in het bos wonen geen geesten tijd verstrijkt langs de huid en de wind plukt bladeren met ingetogen hand, zag je ze niet liggen, gevonden voorwerpen verlaten van hun bestaan in de zachte moederschoot helmgras, vochtige aarde in het bos wonen geen mensen maar waaien zij uit, in stilte groeten elkaar nog als lotgenoten vluchtelingen…
Iniduo18 juli 2015Lees meer >

Van begin tot eind

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Vrijen begint al in de babytijd, Op de moederschoot, D'kalverliefde in de pubertijd, Dan in de huwelijksboot, Tot de dood je scheidt, Of met een volgende geliefde, Als je eerder scheidt, Maar tot ’t eind je het bliefde.…

Dat meisje

hartenkreet
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.389
Over haar die niet meer worden wil, eeuwig jong kan blijven en verstrooid over het water nog even drijven blijft, in licht- deeltjes teruggaat naar de zon retour naar de moederschoot het grote niets waar elke ster begon Zij hecht zich vast in woorden tekening van een paard dat te glimlachen lijkt de grote tanden wit en bloot…

Navaho op reis

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 541
een zweethut in hurkzit tuurt hij schommelend naar een rood centrum omgeven door een zwarte cirkel voorstellende de moederschoot plots wordt zijn geest naar binnen gezogen door een smalle ronde tunnel de navelstreng brengt hem terug naar de baarmoeder waar het leven zijn oorsprong begint om zich te mengen onder miljoenen zielen tussen de…

Moment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 838
Misschien, misschien ben ik al halverwege op de de weg terug naar mijn aardse moederschoot.…
Tjoke15 februari 2007Lees meer >

Hart en ziel

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
de zon glimlacht een mooie lentedag vogels kwetteren een lieve lust bloemkopjes duiken op vanuit dorre aarde ijverige miertjes sjouwen zich een bult aan een te vroeg overleden kever ik zit in mijn voortuintje met een boek op schoot mijn gedachten dwalen af naar een gevulde moederschoot waarvan het kindje gisteren haar mama wist te…

Vruchtbaar bloot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
model hand op de schouder vertrouwelijke woorden in het samen zoeken naar compromissen waarin niemand zijn eer zal missen lach en humeur bloeien op waar emoties hand in hand gaan op weg naar het gezamenlijke perspectief jouw ja en niet mijn afwijzing legt aarde vruchtbaar bloot voor de mooiste zaden die wij kregen uit de moederschoot…
wil melker10 november 2019Lees meer >

verwachtingsvol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
in de lijn van verwachting vervagen oude contouren nu nieuw beginnend leven in de moederschoot groeit de hoop leeft naast angst in de onzichtbare littekens uit eerder ervaren verlies van vroeger groeiend loot de eerste zachte schopjes wakkeren stil vertrouwen dat het verlangen herwint een moeder te mogen zijn dan baart de vermoeidheid…

Zaagsporen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.639
Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…
Kees Keizer4 december 2003Lees meer >

herfstdraad

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.069
ik blader door de bomen en lees een bos in rust verblijf ik hier in dromen of droom ik haar die kust verkleur ik rood in stilte de moederschoot ontgroeid… er wacht mij slechts de kilte totdat de bloesem bloeit ik tel het jaar in ringen en schrijf de boom mijn lief draai rond in heksenkringen en wens mijzelf naïef een holte om te schuilen…
Jeroen Swaan18 november 2004Lees meer >

Bij 'Rood huis in het park' van August Macke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Geschilderd in zijn laatste jaar lijkt het huis mij een voorschouw op de bloedige terugkeer naar de rose moederschoot de dood. Een vredig droombeeld, het huis dat staat als een Chinees kamerscherm. August is zich bij nader inzien een eeuwigheid aan het omkleden.…

Vloekende tranen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.774
Broedplaats van liefde en geluk, veilig beschermd in je moederschoot. Bron van nieuw leven, jong en vitaal. Beschermd door jou. Onzichtbaar word je aangevallen, beetje bij beetje groeit het. Het leven wordt langzaam uit je gezogen, je bent op.…