162 resultaten.
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
Op weg naar de horizon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Elk mens is op levensreis,
die in de moederschoot begon.
Via nu naar straks en later,
op weg naar een verre horizon.
Eindeloze vergezichten,
peilloze wolkenluchten,
ongekende mogelijkheden,
wachten daar op ons.
Vandaag plaats ik een stralend stipje.
Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.…
je woont nu in je dromen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.039 het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht
in die stilte gaf je
je niet bloot, je hechtte
moeilijk, miste warmte
uit de moederschoot
je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand
je vliegt al zonder vleugels
je wortels ben je kwijt…
woont nu in je dromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
707 het nest was vol
met leven en zo druk
door herrie ben je
naar de rand gevlucht
in stilte gaf je
je niet bloot je hechtte
moeilijk miste warmte
uit de moederschoot
je woont nu in je dromen
met de wereld in je hand
het leven is je overkomen
ervaring scherpt je verstand
vliegt al zonder vleugels
wortels ben je kwijt
eens zul…
De Kolos van Rhodos.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
845 reuze wachter in de nacht
die de strijd heeft volbracht
als wereldwonder ontsproot
de havenpoort als moederschoot
toevluchtsoord in woeste baren
ontvlucht van duivelse zeegevaren
de reus is nu verdwenen
vervallen tot een hoop stenen
de materie werd langzaam ververst
in een andere gedaante geperst
nu is de toeristen schare
met…
Men zoekt...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Men zoekt het leven en misschien ook wel
de moederschoot, terwijl de huid prangt
om zich heen.
En in het hart doet het pijn als bij geen
een en zo balanceert men op de grens van
zijn en niet zijn.
Men zoekt zich zelf, wil weten wie hij is
in een wereld die hij nooit echt zal kennen.
En of men aan het leven zal wennen..?…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Geaardheid?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 Kijk, hoe
hij vrijelijk ademt, hij
voelt zich werkelijk een kei,
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
van sociale vriendschap maar
in gemeenschap wordt bemint,
los van kleur en vorm geaard,
door dezelfde afkomst van
lichamelijke erupties uit de
moederschoot door een oerkracht
in schoonheid zijn gebaard.…
Het begin en einde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Een onderaardse kamer,
aards als het duister van de moederschoot.
Het zijn de luchten van geruchtloos leven,
kortstondig vlammende wolken,
druppend als kaarsvet
op ontvankelijke bodem, voor even.
Het is de vraag die geen antwoord behoeft,
de wekelijkse reis zonder bestemming.…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 De aarde opent het kille graf
van alles wat gestorven leek
maar in zaad bewaard, achteraf
in moederschoot toch levend bleek.
Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
Je naam is
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
3.071 In de overlijdensadvertentie stond
iets van terug naar de moederschoot
het begin van jou uit het grote niets
Herinnering blijft en de risico's
je wist het wel, het ging altijd
over anderen en het raakte jou
Veel veranderd is er niet sindsdien
de duivel schijt nog op de grote hoop
zwakken door de dood het meest omhelsd
Jouw naam op vergelend…
Flarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 in 't lichaam
van geliefden zoekt hij een nieuwe
moederschoot; het ruisen van haar
bloed verstomt ons nooitgeboren kind
het zucht: aan mij ontbreekt elk levenslicht
ben ik door god verdomd?…
Equinox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 op een kruising van verre wegen,
in de ronding van de moederschoot,
komen hemel en aarde elkaar tegen
met de rechtheid van een schietlood
de zon die aan de oostelijke hemel staat
is stabiel als een rivier zonder verhang,
totdat hij in het westen ondergaat,
dan duren dag en nacht even lang
het viel mij op zonder tegenbericht,
de loefzijde…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
Soedan Baby’s
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
618 waar geen sterren of maanlicht doordringt
stappen vertwijfelt duizenden naakte kindervoetjes
kil angstig als de kreet van de zwarte raaf doorklinkt
Dwalend blind tasten zij naar het hen niet gegeven
zoeken dat ene wat zij steeds maar weer niet kregen
het geluk op een leven zoals zij werden uitgeloot
doch werden teruggeworpen in de moederschoot…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid kies
*
het pad met
gevallen loof
loopt dood
wie vertelde ooit
van de moederschoot…
Langszij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 in het bos wonen geen geesten
tijd verstrijkt langs de huid
en de wind plukt bladeren met
ingetogen hand, zag je ze niet
liggen, gevonden voorwerpen
verlaten van hun bestaan
in de zachte moederschoot
helmgras, vochtige aarde
in het bos wonen geen mensen
maar waaien zij uit, in stilte
groeten elkaar nog als lotgenoten
vluchtelingen…
Van begin tot eind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
399 Vrijen begint al in de babytijd,
Op de moederschoot,
D'kalverliefde in de pubertijd,
Dan in de huwelijksboot,
Tot de dood je scheidt,
Of met een volgende geliefde,
Als je eerder scheidt,
Maar tot ’t eind je het bliefde.…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot…
Navaho op reis
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
541 een zweethut in hurkzit tuurt hij schommelend
naar een rood centrum omgeven door een zwarte cirkel
voorstellende de moederschoot
plots wordt zijn geest naar binnen gezogen
door een smalle ronde tunnel
de navelstreng brengt hem terug naar de baarmoeder
waar het leven zijn oorsprong begint
om zich te mengen onder miljoenen zielen tussen de…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
838 Misschien, misschien
ben ik al halverwege
op de de weg terug naar
mijn aardse moederschoot.…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Vruchtbaar bloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 model
hand op de schouder
vertrouwelijke woorden
in het samen zoeken naar
compromissen waarin
niemand zijn eer zal missen
lach en humeur
bloeien op waar emoties
hand in hand gaan
op weg naar het
gezamenlijke perspectief
jouw ja en niet
mijn afwijzing legt aarde
vruchtbaar bloot voor
de mooiste zaden die wij
kregen uit de moederschoot…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Zaagsporen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.639 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.
August is zich bij nader inzien
een eeuwigheid aan het omkleden.…
Vloekende tranen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.774 Broedplaats van liefde en geluk,
veilig beschermd in je moederschoot.
Bron van nieuw leven, jong en vitaal.
Beschermd door jou.
Onzichtbaar word je aangevallen,
beetje bij beetje groeit het.
Het leven wordt langzaam
uit je gezogen, je bent op.…