Alle inzendingen over oogsten

787 resultaten.

Sorteren op:

Schorteldoek

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
het is er nog dat kiekje gevonden in oma’s boezeroen die markante kop met diepe voren de oogst van werk op het land het is er nog de geur van manchester en pijptabak opa niet…
Hanny19 oktober 2010Lees meer >

Snelweg

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 829
Controle oogstte in 't verkeer een danig trieste buit. Bij 'n blaastest blies een oude heer z'n laatste adem uit.…
Aubrey1 februari 2003Lees meer >

winterslaap

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
als we nu niet oogsten zullen we na de storm hongerig ondergronds worden gedwongen nemen we enkel de geur van een verdroomde zomer als herinnering mee…

Nog even geduld

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
van de minuscule zaadjes die ik in de vroege lente zaaide oogst ik nu de eerste vroege klinkers de medeklinkers volgen binnen korte tijd dus nog even geduld…

liefde is

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.368
liefde is de donzen deken die je koestert en verwarmt vederlicht het zachte breken van de ochtend die omarmt waar een oor jouw hartslag oogst is de veerkracht op zijn hoogst…
klaasje17 december 2004Lees meer >

KRINGLOOP

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
nog is het zomer leven zondoorstoofd maar ongemerkt korten al de dagen het leven is al halverwege straks keert het in naar oogst en witte tijd verstillend wachtend op het lengen van de dagen…
Wietske Tinga19 februari 2011Lees meer >

oogsttijd

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
de appeltjes in het gras vielen zoals het spreekwoord al zei 'niet ver van de boom ' toch altijd handig voor degene die ze gaat oogsten... de kruiwagen klaar voor gebruik wacht op inhoud…

rankte de twijg

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
ik proefde je wijn zag de stronken verleden stond op de grond waar je wortelt in heden je pakte de zon in bloedrood verdwijnen rankte de twijg liet bloemen verschijnen je druifde wat bleek maar de zomer was heet je droeg vol dankzij de krenters hun beet geplukt en ontveld wordt de oogst nu geteld ze flessen het vat na de rust…

Silezië

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan. Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag, dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid. Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen? Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan. De grassen wuiven…

Oogsttijd

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.029
de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom met discjockeyachtig kabaal gegrepen door de verzamelde eksters nog voor de eerste vleugelslag. De prachtvol groenglanzende muggen direct aanwezig via hun alarmnummer samen een bewegend lijkkleed stellen het schoonheidsbegrip op de proef. Vanzelf doe je een stap achteruit.…

geurt zoeter dan de herfstnacht

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.171
zal ik je oogsten voor de regen vlaagt en wind de bladeren verjaagt je kleurt nog zomers in de lage zon de late warmte doet je bloeien ieder straaltje is er één zij zullen jou uiteindelijk tot volle wasdom laten groeien je rijpt nog sneller dan ik dacht geurt zoeter dan de herfstnacht naar jou verlangen smaakt zo zacht verleidelijk…
wil melker14 september 2004Lees meer >

Zullen liefde oogsten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 792
heb weer de zon genoten zij en jij halen het beste in me boven in warme koestering bemin ik jou zie de kleuren groeien uit wat het groen ons deed beloven de zachte wind waait geuren aan geboren uit ons samenzijn wij zullen liefde oogsten…
wil melker1 augustus 2007Lees meer >

Die roodkoper lacht

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 840
ik jaag weer in een herfst die roodkoper lacht op het koppel duiven dat mijn druiven heeft gejat het korhoen of fazantenhaan de meerkoet en de vette ganzen die zo gaan ik jaag maar mijn garagedeur wordt niet besmeurd met hang naar adelijkheid van vogels jaag omdat de herfst weer geurt ja visueel omdat de oogst weer zo intens…
wil melker20 augustus 2007Lees meer >

De kersenpluk

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 31.813
De ladder stijgt omhoog in het azuur en gaat meteen al in het groen verloren. Meikersen in je mond en aan je oren en in de emmer, pluk maar, pluk het uur en pluk de dag waarop je van tevoren de zon hebt zien verrijzen en rood vuur uitgieten op het groen van de natuur waartoe je nu ook zelf schijnt te behoren. Het eten is de volgende etappe…
Kees Stip7 augustus 2022Lees meer >

Strooi ik wat herfst

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 759
als jij de bladeren rond laat vliegen strooi ik wat herfst in je haar een schuine zon straalt kale takken er hangt wat valse schaduw daar toch tippen vingers nu al naderende kou het zomerbruin kleurt zacht van wit naar blauw nog geuren laatste vruchten strak het blauw en droogt want onder herfstig loof wacht leven op de lenteluchten…
wil melker27 oktober 2007Lees meer >

WIJSJE

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Dat dit jaar vrucht heeft gedragen Dat ik de plukker eerst zag schudden aan de boom Dat hij de vruchten met zorg raapte Dat hij de ladder tegen de boom zette Z'n mand vulde en een wijsje vloot: Zagen,zagen wiede wiede wagen Het was een stokoud wijsje Uit m'n vroegste jeugd.…
Harry Daudt4 november 2007Lees meer >

voelt de strijd tot in je keel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
jij de trossen plukte met het zonlicht als beloning ranken jeugdig groen stammen roestig van het zonnen ook tussen rotsen vinden wortels nog hun bronnen de wijn is hard en ongenaakbaar je voelt de strijd tot in je keel nadat je haar hebt leren kennen steel je graag een kus teveel ik at je druiven en werd dronken van de wijn ik oogste…
wil melker31 december 2005Lees meer >

Wij oogstten volrijp

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 858
hoorde je kleuren voelde fluweelzacht ogen gesloten hoe je geuren zich over me bogen je penseelde het groen van de lente hyacinthe naar mij krokuste blauw en de sneeuw smolt erbij streelde het doek en zomerde zacht in zonrijke dagen met een loomheid die de tijd deed vertragen wij oogstten volrijp herfstten ons leven droogden…

Wisseling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
weelderige zomer roept broeder herfst met kleuren van haar lichtend kleed hij komt met zijn roestbruin seizoen bomen gaan gloeien in goud en rood nevel glinstert op grijze webben het gistend vergaan wasemt kruidig het lied van de herfst blaast majeur met wisseling naar een stil mineur oogst wordt in schuren geborgen…
Marion Spronk8 september 2008Lees meer >

Een goed pruimenjaar

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 18.025
Achter in de fruitwei de gistende geur van duizend rottende pruimen zonder eters. Bordje ophangen, twee gulden per kilo. Niemand. Eén gulden per kilo. Niemand. Gratis. Niemand. Omdat het zo zonde is zet je jezelf eraan tot de stop uit de bodem springt het schip zingt in een poseleinen pot. Zonde. Rottende pruimen zijn een schande…

Brieven aan Plinius I* )

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.354
Ik zeg je Plinius, het is september. de dichters keren in 't getij. vruchten rijpen aan de warme muren, vergeet dat niet: het zijn de laatste uren van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren. het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht. september weet wat dierbaarheid betekent…

Bloei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Hij ploegde met man en macht Handen zaaiden concepten Onder de hete zon Een lovend woord gaf zeggingskracht Toen het over bloeien repte Wist hij dat hij het kon Hopend op een oogst vol pracht Velden vol verlepten Tot hij opnieuw begon…

Kiemgoed

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 484
De grootheid ligt in woorden, helder opgeschreven, als tekst uitgesproken, wat zich eerder liet zaaien in ongebroken aarde, zich in gelijkenis te laten oogsten, ergens tussen het kiemgoed en opgebloeide eigenwaarde.…
pama9 augustus 2009Lees meer >

Kiemgoed

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 517
De grootheid, ligt in woorden, helder geschreven, als tekst uitgesproken, wat zich eerder liet zaaien in ongebroken aarde om zich in gelijkenis te laten oogsten, ergens tussen het kiemgoed en opgebloeide eigenwaarde. Uit bundel: "Onbedorven kiemgoed".…
pama9 augustus 2009Lees meer >

Ary's tuin

gedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.562
Het leuke van een tuin is dat je hem voortdurend snoeien moet, of snoeien, noem het oogsten, of wat je zoal met snijbloemen doet, snijden, in een vaas zetten, de stelen, in knop waar men de bloem in ziet, of bloem, noem het poëzie, of gewoon verhaal, want wie niet waagt die knoeit, wie schrijft die snijdt, wie snijdt die bloeit. ----…

In haar laatbloei

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
je zomert zacht tot rijke oogst na volle lentebloei de vruchten rank en groen veranderend in rood na rijpingsgroei je toont het vuur van zon in blossen op je huid maar achteraan hangt toch mijn lievelingsfruit een strijdster die pas langzaam lijkt te kleuren de schaduwpeer die in haar laatbloei het lekkerste zal geuren…

Dankdag

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.214
Dank U wel HEER Dat de oogst weer overvloedig was Bieten, granen, groenten en ook fruit We kunnen weer een heel jaar vooruit Het komt zowel mens als dier van pas. Dank U wel HEER Voor de arbeid die we mochten verrichten Voor het onderhoud van ons bestaan Ondanks de crisis die we ondergaan Die handel en bedrijven doen ontwrichten.…
Fedde Nicolai20 september 2010Lees meer >

Vaarwel in het heden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
alleen maar zijn weg kan belopen met mededogen gebroken in behoefte aan ongrijpbaarheid kijkt je de dood van het spel recht in de ogen met de droesem uit zijn laatste glas verhuis ik naar een witgekalkte kas betaal daar diep bewogen het gelag raak ik de ogen van het leven nooit meer kwijt en knip dertien centimeter van mijn haren af oogsten…

Te Hoop

gedicht
2.4 met 84 stemmen aantal keer bekeken 23.157
Wij zijn te hoop gegooid wij liggen bleek en bloot en onmiskenbaar dood langs smalle, stille wegen. Van wortels afgesneden, het loof dat leven was en stem van wind en regen is op de akkers stom gebleven. Wij zijn gerooid en afgelegd en nagekeken op gebreken. De grond die onze moeder was is dood gewicht gebleken. Wij liggen op een bietenvaalt…

ZONNESTRALEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Ik zeg U, mijn gekwelde dagen, Laát krankheid aan het lichaam knagen, Onder de stralen van de pijn Wordt ook een oogst van brood en wijn Door Uw gekloofde grond gedragen.…