12390 resultaten.
Kop voor keel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 Steile wanden en vismogelijkheid
Twee voorwaarden van de ijsvogel
Met een in de steile wand slim-gegraven
nestgang
voor vervolg van kleur
Met lichtbruin-oranje gevederde buik
witte hals en scherpgepunte snavel
is het beestje, opvallend, verdwenen van Rode Lijst
Als echt één van de mooiste vogels die
werkelijk zeer fascinerend, door zowel…
Democraten
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
632 Het volk snapt in het algemeen geen snars
van ‘t reilen en het zeilen van de natie.
Een referendum is een aberratie;
in ‘t gunstigste geval een malle farce.
Het plebs faciliteren mee te praten?
Heel onverstandig volgens democraten.…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Frans in China
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
391 Haar vingers flexibel, haar handen vitaal,
ja, zij was lenig, kon goed converseren
- gebaren van armen, druk gesticuleren -
en speelde het spel mee, maar dan nonverbaal
met enthousiasme kon zij compenseren
wat in den vreemde niet snel valt te leren…
Survivor Stef Blok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
385 Kordaat en kaal, gewapend tot de tanden
Kreeg hij de opdracht om als franc-tireur
Het vege lijf te redden bij malheur
Aan de oranjeleeuw der lage landen
Zijn naam is klein, hij draagt een wapenrok
Ziehier de man van staal. Zijn naam? Stef Blok.…
Verlies en winst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wanneer we onszelf verliezen,
wat verliezen we dan precies?
Verliezen we dan ons leven?
Gaan we dan smartelijk,
op sterven na,
dood?
Wie zijn die vaders eigenlijk,
die ons nog steeds vertellen,
wie we waren, wie we zijn?
Waren we ooit in eigendom,
van onze eigen moeder,
die ons angstig baarde?
Werden we in bezit genomen,
door de lust…
Zonnewind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn adem mijn lichaam
uit en in, open, de zon
ontvangen en uitstralen
helend zoals een heilige
heel is in de waarheid
van zijn ervaring
een geheelde geest
in een gezond lichaam
warm en verwarmend
Aanbod
van stromende energie
die zelf de weg weet
en geen doel heeft
alleen
alleen maar wil stromen
van jou naar mij
en van mij…
Opschuiven in de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
170 We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend
door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond
een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast
Een paar passen verderop
stort een grijper hopen
aarde in de bermkuilen
waar hun naasten…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond. Soms vluchtig
En ze kijken verder, gaan terug
om een andere kamer te bezoeken
en meer te zien van alles
dat hier verzameld is
in honderden etalages
met verwijzingen
naar…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.
Terwijl zijn kussen klaagde, steen en been
ging zijn hoofd nergens heen
gedachten bleven steeds maar malen
hoog boven de vlierbesbomen
tussen vluchtige wolken, zonder dromen.…
Kruipen in de huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Op de grens van
Zin en waanzin
Is de gekte
In mij gekropen,
Onherkenbare gedaanten
Met mij onbekende namen
Nemen bezit van die
Ik was, ben, en zijn zal
- Mijn naam is legioen, -
Resoneert in de krochten
Van mijn brein, woorden van
Een acteur die moeiteloos
Van rol verandert om
De mens te kunnen spelen
Die kennelijk ook in…
Meester Vreeze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Meester Vreeze
sluipt naar
binnen, hijst het
doek en gaat
beginnen. Hij
speelt met schimmen
op een scherm.
Een stripverhaal
in duizend delen,
schaduwen die mij
bespelen, tot ik
het niet meer kan
velen en onzinnig
beef en gil. Hij
kruipt onder al
mijn leden en
grijnst meer dan
tevreden. Het
doek daalt weer
naar beneden. Tot
de een…
€ 3000 per dag
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
614 Op daadkracht krijgt Dick Benschop veel kritiek
Die hangjas spint als CEO goed garen
Maar is bij crisis doodleuk aan het varen
En Schiphol zwoegt met een verzwakte wiek
Vliegt Dick eruit, of zit hij op de wip?
Geen meelij, állang binnen is zijn schip…
Aan zijn stutten
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
701 Nooit zou hij meer in zee gaan met Mark Rutte
Dat klonk heel stoer want hij was uiterst stellig
Maar toen, bij Remkes, werd het toch gezellig
Nu trekt hij onverwachts zelf aan zijn stutten
Ik vond hem soms een iets te koude kikker
En ben oprecht benieuwd naar Mirjam Bikker…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
O, hogere macht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
169 O, hogere macht
aan de Groningse burelen
- of zitten jullie je
gewoon thuis te vervelen?
Zijn jullie in staat
aan te geven
why oh why, ofwel waarom
sommige van onze netgedichtenleden
zo daar zijn
Joseline en Maxim
niet langer dezelfde vrijheden
toegekend hebben gekregen
als ik
en de boevenbende uit het struikgewas?
Hoezo kunnen…