1711 resultaten.
Bittere ernst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 mijn lot
was onbeschreven
geen vel papier
enkel wat gegevens
van mijn ouders hier
een wereld
die eerst lachte
maar later werd
het bittere ernst in
veel te veel verwachten
ik heb de jaren
zien verslijten
in een drukke baan
een voor een gingen zo
ambities naar de maan
nu heb ik mijn lot
in eigen hand genomen
beschreven wat er is…
Tussen drommen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Tussen drommen mensen
Baan ik mij een pad
Onbekend, onbetekenend
Onderweg naar een doel
Een doel dat ik zelf nog niet ken
Maar de drommen stuwen
En het enige
Waar ik mij zorgen om maak
Is dat ik niet onder de voet wordt gelopen
Zo stroom ik mee
Met die drommen
En denk dat ik toch
Mijn eigen weegs ga
Misschien bereik ik toch ooit
Mijn…
De laatste zonnestraal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 in de baan
van de laatste zonnestraal
dansen de stofdeeltjes
hun dodendans
nog zijn ze zichtbaar
voelen ze de warmte
de kilte nog even
ver weg
dan komt de kou
steeds dichterbij
de zon verdwijnt
de stofdeeltjes
zijn weer onzichtbaar
ze verlangen terug naar
de zichtbare acceptatie
van hun zijn
tot ze moeten vluchten…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
Rookgordijn
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
866 De horeca krijgt lucht in Nederland
Men mag er vooralsnog toch blijven roken
Hoe anti-rokers ook lopen te stoken
Voorlopig is de branche weer uit de brand
En wat Den Haag ook ooit heeft toegezegd
Thans wordt er weer een rookgordijn gelegd
--------------------------------------------
...Vanwege het dreigende verlies van 40.000 banen…
Changement de décor
gedicht
4.1 met 49 stemmen
17.878 Zodra de dag als een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
Jan
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
1.721 het werken zit hem in het bloed
woorden verspilt hij er niet aan
afbreken en opbouwen is een baan
die zonder zeuren gebeuren moet
de restauratie van het kerkelijk goed
vergt handenvol werk dat altijd spontaan
en met heel veel plezier wordt gedaan
zonder te struikelen over een loonvoet
maar niets van dit alles had hij kunnen doen
zonder…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 En die tederheid
was niet vergaan,
toen wij elkaar nu twintig jaren
later lieten cirkelen
in elkanders baan.…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 zonder sneeuw lijken op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van een stel dolgedraaide zwaluwen
een wereld in de ban…
kerstgedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.460 door hoogdravende gedachten
zoals van ouds
aan de noodzaak
tot spreiding van hogere waarden
zoals eerbied en nederigheid
voor onze meerdere op aarde
of aan de prioriteit
voor ruimtelijke ordening
van zwervers en mohammedanen
vermits ze zich tijdig bekeren
tot verlichting en lijdelijkheid
vooral geen pot verteren
maar uitsloven in banen…
Als ik naar je kijk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.072 Als ik naar je kijk,
zie ik weer je tranen,
zie ik hoe ze langzaam,
zich een weg over je banen.
Als ik naar je kijk,
zie ik weer je woede,
ook al wil je dat niet,
ben je nog zo op je hoede.
Als ik naar je kijk,
zie ik weer je pijn,
je staat alleen, maar weet
dat ik er voor jou wil zijn.…
Zoenvaste streken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
664 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaarstinten
zo meng ik zomer en jou
met langzame halen…
De chemotrein
netgedicht
4.7 met 47 stemmen
1.531 Door aders denderen chemometro's
over rode en blauwe banen, station naar station
pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend
schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit
vallende haren, tintelend brandende huid
Lachen met ingehouden tranen
elke stap is een te veel
elke minuut een uur
elk uur een jaar
Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…
Zon der
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 zonder pas zal ik gaan
rond de aarde
in haar baan
onherkenbaar
onbesproken
herondekt samen met slag
en snaar
vol moed
heeft ontmoet
lichtjes
in de lucht
als parels vallen
in hun vlucht
omhoog als terpetine dat verdamt
zij heeft mijn hart
verlamd
o lam
o lam
o tijger in de nacht
nachtwoud
ik huil om het zilver
maar kreeg
goud…
Olympisch baanverlies
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
616 Sven Kramer schaatste regelrecht naar goud
Want hij ging enkel maar voor eerste prijzen
Totdat zijn coach besloot erop te wijzen
Hoe ’t met de wissel zat, doch dit bleek fout
Natuurlijk heeft ie ’t niet expres gedaan
Al gunt Sven hem nu ook een and’re baan
….Een verkeerde aanwijzing van zijn coach kostte Sven Kramer een gouden medaille…
Redt Joop het?
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
474 Joop verfde zijn schuurdak in twee kleuren
Voor hen die uren in de file staan
Onderweg naar hun godvergeten baan
Hij wil zo hun werkdag iets opfleuren
Hij kreeg toen de gemeente op zijn dak
Maar heeft aan het vonnis toch echt tabak
...Joop van Ooijen moet de tekst 'Jezus redt' van zijn dak verwijderen omdat deze in strijd zou zijn met de…
Paul de dode octopus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
899 Arme Paul
Iedereen was in de ban van Paul
de octopus
iedereen dacht
dat het goed zou komen, niet dus,
’t arme beest
dusdanig geschrokken van tien- nul,
hij ’t heel slim bekeek,
legde ’t loodje
vanwaar ie nou naar beneden keek,
kan verlies
er niet zoveel meer toe doen,
want boven
zijn we allemaal kampioen!…
Raam bij nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De einder
Is onderweg naar jou
Jij die denkt aan de vorm
De inhoud van niets
Dat nog op een'gerlei
Wijze er iets toe doet
Wat dit betreft beheerst
De leegte ons iets
Dat zij bedroefd om mij
Haar mooi' lach doet klinken
Daar versteende tranen
Als kogels hun weg
Banen door het verschil
Tussen ons; jou en mij
*Mijn geliefde…
Klaagzang
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
2.474 Ik ban ze uit
De zielepoten
Weg ermee
Wat sneu wil zijn
Word eens wakker
Krijg eens kloten
Stop met zeuren over pijn
Hou op met janken, zeiken, klagen
Ga er nou eens wat aan doen
Je begint nu langzaam door te zagen
Dat gejammer over nu en toen
Het is genoeg nu
Word volwassen
Je zuigt me leeg
Ja, keer op keer
Ik stop ermee
Val mij niet…
Het groot orkest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 hij laat
jou zacht
de snaren toucheren
met vingers
in de juiste greep
hun lengte vibreren
zo op de juiste toon
speel jij je partij
in het groot orkest
hij zwaait en wenkt
geeft de pauken nu ruim baan
laat geen instrument ten onder gaan
na een lange symfonie
kijkt hij mij gespannen aan
ik mag de laatste toon op mijn triangel…
Adriaan Viruly vliegt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 In de blauwe lucht zie ik een rafelige baan.
Is het een oude Douglas?
Is de Raaf weer op weg naar Batavia gegaan?
Zingt Adriaan Viruly nog steeds zijn lied?
Nee, dat is onmogelijk.
Begraven vliegers vliegen niet.
Maar voor mij is Adriaan nooit begraven.
Wanneer ik naar Bristol vlieg vliegt hij.
Dromen doe ik al vanaf mijn kinderjaren.…
Buiten de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 voorbij gelopen
Zo ongenadig hard voorbij gelopen
Door alle grenzen heen
Mezelf uit het oog verloren
En ook jou, en ook jullie
Zie ik niet meer,
Heb het contact verbroken
Zonder het zelf te beseffen -
Heb alle records verbroken,
Score niet meer waarneembaar
In de tijd, ik heb buiten mijzelf gerekend,
Ben terecht gekomen in een baan…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 ik, kind met hart en ziel
Dat genoot van alles om mij heen -
Kalveren, kippen en ons paard
Dat mij zonder met zijn ogen te knipperen
Begreep, zoals ik woordeloos hem begreep
Die voelde dat ik van hem hield;
Toen ik groter werd, en langzaam aan
Volwassen, gingen andere dingen tellen:
Cijfers, rapport, examenlijst,
Een titel en een baan…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Kijk nummer vier,
raakt in de ban,
Een jongeman,
een jongeman!
Die ook zijn ogen,
na wat zwerven,
niet van haar af-
houden kan.
Geen vrouw kan in haar schaduw staan.
Wij staren haar betoverd aan.
Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
Roerloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 sta je daar
in een raamloze kamer
naarstig opzoek
naar iets
dat niet te vinden lijkt
koortsachtig schuifelend
ondanks benen van lood
gaan handen op de
tast naar een punt
van herkenning
in een ijl stukje licht
is het silouet van
net zichtbaar
de weg erheen
oogt onmogelijk
als door klimop
omsingeld baan
je je een weg
om te kunnen…
Kevers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Strompelende kevers banen
Zich een weg door de
Starende leegte.
Verpletterende pootjes
Vinden ieder hun weg en
Verpulveren de leegte.
Eensgezind zijn zij over
De gedrevenheid achter hun
Doelloosheid.
Het begon met "laten we
Gaan lopen."
"Ja, laten we dat doen".…
Gewoonweg....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Gewoonweg
zitten
zitten op 'n bankje
in de zon
Genieten
van het schijnsel
op de huid
de nog witte huid
En alleen
het geluid
van na - zomerse stilte
op een plein
Je mag er zijn
daar in de stilte
van het plein
waarop de zon
haar baan trekt
weet,hoe de dag
begon
met 'n scheutje
morgenzon
en zitten
gewoonweg zitten
zitten…
Een nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Huizen slaan traag hun bittere ogen op
En sterren vallen doodsbleek uit hun banen.
Terwijl de zwijgende schildwachten,
Nachtdroom en dagdroom, haastig
Elkaar hun plaatsen afstaan,
Legt het vuurpeloton van de twaalf
Nieuwe uren bedaard op mij aan.…