2057 resultaten.
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Ik vergeet mijn verkoudheid
en staar pure bewondering uit
over het uitzicht dat dit moment
te bieden heeft.
Nu mag ik sterven
in de ogenschouw van mijn winter.…
Rode Tranen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.448 Een engel, stil, haar hoofd gebogen
Puur en zuiver in haar zijn
Zwarte doeken, rode tranen
Ze voelt een diep intense pijn
Huilen is haar stille antwoord
Op haar lijden en verdriet
Ze wil graag dansen, zingen, leven
Ze wil wel maar ze kan het niet
De Duivel uit haar diepste wezen
Troost haar in haar diepste pijn
Daar waar God haar heeft…
Wilde roos in gesprek met de wind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.152 Streel mij teder in de morgen
wieg mij zachtjes op jouw kracht
ik zal mij hunkerend ontvouwen
na een maanheldere nacht
in de morgendauw ontwaak ik
fier mijn hoofdje naar de zon
dronken van de nieuw kansen
zou ik bloeien zolang ik kon
mijn hart staat open naar de wereld
schoonheid is zo klein en puur
wie het ziet mag het beminnen
hou…
Anglicismen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Puur Nederlands bestaat niet meer.
De anglicismen dringen door.
’t Is iets waar ik me vaak aan stoor:
ontkomt geen mens aan die invloedssfeer?
Men heeft het over specials, floodlights, spotlights.
En deadlines, headlines, baselines en de lunchtime.
En kid en shit en teamspirit en acid.
Maar anyway, ik hoop wel op een limit.…
Gezond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
842 de geur van kokosolie lokt
jouw werklust dichterbij
ik hou van zachte handen
en ben vandaag gastvrij
de zomerzin is blond en lang
met sterk gespierde strofen
druppels jongleren in het rond
voordat ze ruggespraak beloven
jij geeft mij puur natuur
geen zonnebankverschoten
karikatuur maar louter
door ware zon overgoten
literatuur…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
Altijd weer die ogen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
888 het waren je ogen
gekarakteriseerd door hun
volheid en intensiteit
een mengsel van pure arabica
en een vleugje robusta van de
beste kwaliteit
die mij huiswaarts deden keren
met een peperduur espresso-
apparaat dat ik niet van plan
was om te kopen
elke keer als ik nu zo’n
capsule ga verwerken
zie ik ze weer vóór me
je ogen
maar dan…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 ik raakte
engelenhanden aan
geen vingers
zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog…
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 de treden kraakten nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
JOUW GOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Pure versmelting
met goddelijke kosmos,
de lieve ander.
Niemand heeft groter
liefde dan die opgaat in
ander, elk ander.…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Kanker, geen scheldwoord maar toch...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.059 Het woord kanker zou in geen enkel verband
met de mens mogen worden gebracht,
sprak zij in pure overmacht.
Kanker is echter bijna het gesprek van de dag,
alhoewel dat niet zo wezen mag.
In geen enkel gesprek wat wij tegenwoordig voeren,
is het woord kanker afwezig en toch
hebben we niet het gevoel te schelden.…
Een meervoud van karaten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
816 soms draagt een
vinger heel de hand
zij schitterde
in ring jouw diamant
kaatste in facetten
liefde die jij nooit
in woorden kon vertalen
las de kleur uit je verhalen
je briljante niet
in setting maar
straalde puur natuur in
een meervoud van karaten
kan jouw glans
nooit meer verlaten
alleen voor mij ben jij
voorlopig nog te…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
Schichtig schemeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
247 Hoe kan zij schichtig schemeren
met pure liefde die zo doorzichtig is
dat taboes worden doorbroken
generalisaties worden voorkomen
door een milde natuur die zo geliefd is
dat minderheden worden geaccepteerd
hoe kan zij levensgroot zichzelf zijn
met deze liefde die emotioneel is
in de mystieke lust van het avondwoud
door de man die in haar…
DE WERELD ROND OVER 80 TREDEN IN ROTTERDAM
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
815 sang
Gerda Krediet
photoshoter pur sang
daar kan geen
amaryllis tegenop!…
VERBORGEN VLINDERS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 VERBORGEN VLINDERS
daar dartelt ze zo’n
onschuldige pure
witte vlinder
en even verderop
nog een en nog een
ze verjagen enigszins
mijn vele zorgen
ach vlinders in heb
ze zo lang gemist
dan kom jij en
klapt in je handen
en ze verdwijnen
naar een plek waar
ik ze even niet meer
zie maar wat maakt
het uit want ik voel
waar ze zijn…
poëzie is net een circus
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
974 balancerend
bibberend op de springplank
publiek in vervoering
jonglerende woordkunstenaars
verdringende zinnen
op wippende schommels
geacht publiek en
de toeschouwers krommen
snijdende ringen
jongleurs swingen
de clown een ware virtuoos
grootsvermakend de massa
goochelaars met vlinderende handen
in pure…
dansen
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.495 ik danste onder de sterren
en zag dat je keek naar mij
ik voelde een warmte van binnen
mijn hart was licht en heel blij
ik hoorde muziek in mijn oren
en wist, het is bladergeruis
en onder die hemel van sterren
voelde ik me helemaal thuis
ik keek naar de rust in je ogen
en wist, 't is zo puur wat ik zie
ik danste met jou op een afstand…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
Vlinders in een donkere nacht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.173 gesloten
sterren stralen aan de hemel
een maan die lacht
dromend over jou
en het gevoel is zacht
mijn ogen zijn gesloten
het is een donkere nacht
vlinders voel ik mijn buik
dromend over jou
en over hoeveel ik van je hou
mijn ogen zijn gesloten
en slaap mijn verre reizen
fladderend in de natuur
dromend over jou
en onze liefde voelt zo puur…
meisje
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
6.084 Je bent zo mooi en zo puur en zacht.
Lieveling je bent onze bijzondere kracht…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…