2249 resultaten.
Oma
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.093 Hoe stil is het ontwaken
de wereld wit en ongerept
traag komt mijn geest tot leven
treuzelend kom ik uit mijn bed.
Gedachteloos wil ik zweven
in luiheid en in rust
zo wil ik de dag beleven
tot de maan de avond kust.…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 Onder mijn voeten
knerpt de sneeuw
en boven mijn hoofd
hoor ik vleugels
ganzen wieken
traag in groepen
de zon schijnt
zie alle vleugels met pennen
een vrije vlucht in alle kleuren
en de gouden gloed
dwars door hun lijf en veren.
zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
Geen sprankeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 wij spreken
maar de woorden
fladderen in het rond
rusten nu eens
in de ene dan weer
in de andere mond
er is geen sprankeling
nooit stokt het oeverloos
geneuzel dat onze tijd verbeuzelt
ik kijk haar aan
voel trage stromen
informatie langs mij gaan
ben doodgebloed
in de niet aflatende vloed
van wetenswaardigheden
heb haar verlaten…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
VLIEGREIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Traag daalt het vliegtuig,
volgt de vuurrode einder,
avondgloed, die dooft...…
Een eindeloos dispuut
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
481 ik ken ze vaag
hoor hun stemmen
in een eindeloos dispuut
de een is traag
nauwelijks verstaanbaar
maar lacht te vaak
de ander een baas
regelmatig afwezig
in slaap of druk bezig
op de achtergrond
kreten van bijval
gejoel in een warboel
ik heb het lijf
zij zijn mijn geest
een leven als beest
horen nergens bij
zijn nooit vrij…
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
Come on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 ik bitch en storm
kom om vraag
bron staat droog
mijn geest traag
ik kras en worm
wurm arremoe
punch pro domino
oratio pro sudoku
hoe gum ik weg
elke lach bekras
elke eed elke start
wurm als een worm?
come on!…
Ochtendnevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 boven het veld
tot aan de gevel
hangt laag
de ochtendnevel
als ik vaag
voor me prevel
vandaag
ga je snevelen
de zon is nog laag
maar straks lepelt ze
gestaag bij beetjes
haar warmte
over de nevel
die bevelt traag
kan daar niet tegen
raakt beneveld
verdampt
verdwijnt
terwijl de zon prevelt
van laag
steeds hoger
in de hemel
schijnt…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
Zondagse uren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de pijn die jij mij toedichtte
stuur ik per omgaande retour
toen jouw ego boven kwam drijven
herkende ik het ons zijn niet meer
nog altijd word ik wakker
met een zwaar hoofd
vol met wat als, maar toch
zondagse uren slijten traag
krantenpagina's slaan zichzelf om
voel de pijn van de wereld
en dompel me onder in muziek
die speciaal voor…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Het snelle laat het trage voor, het blijvende:
de mooie wimpers en de bulten en de last.
---------------------------------
uit: Wuif de mussen uit', 2006.…
Polijstte zacht oneffenheden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
732 laag voor laag
de ondergrond
bleef traag
wilde niet witten
schuurde
tot het bot
polijstte zacht
oneffenheden
toch donkert
het verleden
breekt wit door
alle kwetsbaarheden
ik heb je
nerf ontdekt
en schaaf het
oude hout snel weg
je vlamt in weer
geboren worden
jouw kleur zal ieder
nu opnieuw bekoren…
Haar tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
48 De Westminsterklok
breedarmig
op een marmeren schouw
uren schuiven verder
op houten ellebogen
over gerimpelde handen valt middaglicht
een whodunit op haar schoot
Agatha Christie
Hercule Poirot
traag slaat ze de bladzijden om
licht schuift van dag naar schemer
zij schuift mee
met de wijzers van de klok
en soms, heel soms
is ze er nog.…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
‘Pour toi mon amour’
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Traag nadert de nacht
de wereld wordt stil
een wolk streelt de hemelboog
zacht kleurend als gouden einder
de opkomende maan
strooit zoete herinneringen
aan het zelfgetimmerde bankje
tussen zomerbloemen
en mijn verlangen zucht
naar het lied ‘pour toi mon amour’
dat je voor me speelde op je gitaar
nog rakend
als een gevoelige snaar…
Beroering?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 Jouw vraag maakte
mij sprakeloos, een
geworpen steen,
beroering als een windvlaag
verzuchting in de struiken
ritselden traag door de
nerven van de bladeren
tintelingen onhoorbaar
slechts rillingen
in kloppende aderen
streek door merg en been
bracht reuring in het water,
stilte was ons allereerste woord
antwoorden komen later…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
Amira
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 door het cyberbos waart deze vroegte
een verwaaide droom
met ochtendhonger onder de arm
komt de dag op stoom
boterhammen mee, tegen
een galmende maag
wat verloren ging, ging opeens, het
geheugen is echter traag
voor ontwaken is het al laat, hier
scheiden meerdere wegen
aleen jouw naam bleef
-kom ik je ooit nog ergens tegen?…
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
drupt parels van de bomen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
992 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant van…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
Zicht op najaar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.996 Verlaten hangt het oude steigertje
tegen de oever
terwijl de milde trage najaarsrivier
het afkoelende water
tegen haar kuiten fluistert
het getij keert droef; er
ruist een regen in het riet
die voor nu en later
de zomer van de dagen sproeit
in de geel verkleurende verte loeit
nog éénmaal een laatste koe
het vertrapte gras en ook de zomer…
In procenten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
633 Het percentage
in de vroege morgen
honderd
het saust sinds ik de dag ervaar
de regen gutst in goten
kolkt naar omlaag
spoelt de riolen schoon
ik keer mij traag
en leg mij op het andere oor
hoor hoe een kans bestaat
dat het weer droog wordt
schat die op honderd
als een zon die valt
als ik een borrel neem
ijskoud
schat ik hem…
Duizend doden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zo
word ik wakker
op de kade van een diepe gracht
met daarin
in trage stroom
het bloed van duizend doden.…
Saldo Vitae
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.348 Met een sleutel
duwt hij traag
de huig opzij
en verdwijnt in
het keelgat van
zijn woning.…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…