3966 resultaten.
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Vogelkerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 De vogels rondom onze tuin,
worden nu niet overstemd.
Ze fluiten, piepen en koeren.
Ze voelen hier de lente al.
Nooit is het rondom ons huis,
zo prachtig mooi geweest.
Ik geniet vandaag in onze tuin.
Vogels beleven vogelkerst.
De vrede is neergedaald.
De vogels vieren feest.…
Piekeren
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.271 Vergeet je problemen
gooi je sombere gedachten weg
als oud afval
als onkruid
uit een verwilderde tuin…
Aprilletje zoet (tanka)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Koning winter slaapt
onder zijn witte laken
eenzaam in de tuin
maar de morgenstond kust hem
en hij smelt in haar armen…
VROLIJK
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
744 het weer is zomers
de vogels zingen luidkeels
mensen zijn vrolijk
(foto gemaakt in eigen tuin)…
Zonder meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 Bosanemonen
kwamen wonen in mijn tuin
zomaar zonder meer
't was wel even wennen
aan dat ongewoon vertoon…
Kakelbont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Veelkleurig de tuin
of is het eerder kakelbont
blauw geel wit en rood
oranje voert het woord…
Onverschrokken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Met een mereloog
onverschrokken zo te zien
schat hij mijn tuin in
't lijdt geen twijfel
hij wil er komen wonen
bovendien…
circus en dierentuin in één
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 twee meesjes aan een vetbolletje
capriolen in balans en kleurenpracht
wie taant er nog naar een circus
of een tuin met gekooide dieren…
Klimaatopwarmingstanka
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 De beuk in de tuin
verliest zijn laatste blaren
al in augustus.
De zon brandt ongenadig
de seizoenen overhoop.…
MIJN CONIFEER LEYLANDI
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.892 vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi
zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien
hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi
ach, hooguit als het stormde dan misschien
Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi
en smeet zijn bruine afval op mijn kruin
dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi
de uitgedroogde rotzooi in de tuin…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 Welja, dat ene pad
dat heel de tuin bestrijkt: het rondje
binnendoor. Diagonale bielzen
hogen hier en daar wat op. En dat is dat.
Wat heb je met me voor dat wij hier gaan?
Een achtertuin van zes bij acht, een spoor
van slakken, minder dan een blokje om.
Jij zegt: ‘Dit is het binnenpad.’…
Lach eens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.539 Laat je ergernis
het mooie weer
niet bederven
en lach eens
naar de zon
die groen
laat groeien
laat die bui
nou maar varen
die in je
gedachten zit
en lach eens
naar de mol
die je tuin omspit…
hof van eden in 10x15
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
796 zo heb ik het gedroomd
deze boog van rozen
potten in bloei
stoelen waarin niets
dan verwachting zetelt
die lege tafel
laat het zo zijn
o koning van mijn tuin
dat alleen
aller zachtste krachten
aller lichtste elfen
hier teder schikken…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 mij leren inzien
mijn leven hier is nog niet af
jij sterkt mij in mijn verdriet
jij laat voor mij weer vogels zingen
dus elke dag zoek ik je even op
in de tuin van mijn herinneringen…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Het is hier groen, het rimpelende water, de bomen en de banken
en een stengel met een kleine paarse bloem. Hij weet het niet
zeker. Thuis heeft hij een witte zwaan in de keuken van porselein.
Rozen van pastic in een rode vaas, een blauwe bloem
op zijn beker, de koffie is altijd warm. En kringen
op het tafelkleed. Soms komt Nora binnen. Ze is wit…
tuingedachte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
715 Als een klamme deken hangt de warmte
over de tuin. Ik veeg een druppel zweet
van mijn bovenlip, verwijder een wesp
uit het lege glas en vraag me af
hoe de toestand in Darfur is
met al zijn hittebestendige onmacht.…
Bizzeme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
818 De grutvadder waandelt mî de klenne jonge dur d’n hof.
De grutvadder kiekt nor z’n gruuntes,
de ertjes en de slaojen de svojje.
En hoew of de kelver ‘r bij ston.
De jonge kiekt ok en hij prakkeziert ‘r ovver
wa-t-ie opa’s nog mèr ken vroage.
En wa zin dè, Opa?
Dè zin zwarte bizzeme, jonge.
En ze zin rowd, Opa?
Dè kumt dè ze nog gruujn zin…
draagvlak
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
498 we drinken onze thee
de tuin aangeharkt
tot nader order wonen
we binnen kaders
in huiselijke kring om
zoals gebruikelijk
in samenspraak
ons hebben en houwen
uit te dragen…
Rumex
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.223 vandaag ben ik zuur:
ik heb de tuin verwaarloosd
en menig buur verwijt mij
die rommel - in mijn kop althans
er moet geschoffeld en geschopt
een beetje plukken helpt niet
tegen diepe penwortels
in de tuin van mijn jeugd
werden madeliefjes onthoofd
ten bate van de grasmat
in een omkering der zaak
trek ik veertig jaar later
het gras…
bij een omslag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.132 voor Tjitske Voet
de wereld binnen handbereik
in je eigen achtertuin
met de perkament gevleugelden
als doorgaande reizigers
zoals vlinders die met
chronische hang naar nectar
even zijn neergestreken
op een bloeiende struik...
zo tracht jij met nooit
aflatende ijver telkens
het onaantastbare tastbaar
te maken in geschreven woord…
3 epigrammen
netgedicht
4.7 met 89 stemmen
4.466 1
de groei ginds in de tuin der lusten
gaat mij ver boven het verstand
alles groeit er zoveel sneller
dan de kool hier op het land
2
een bril is meestal met twee glazen
hoewel ik blijf mij steeds verbazen
dat zo'n ding met slechts één gat
zoveel bezitters heeft gehad
3
ik ril mijn god wat is het koud
en ik voel me zo omstreden
dan…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
Het jaar doet raar
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.173 In januari sprong mijn hart op
lente, binnen een maand
was die voorbij; sneeuwklokjes
einde maart moesten mij troosten
april nu wil grijs en kil, de tuin en
ik vragen ons af: wat brengt mei?…
Langzame opwarmer
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
857 Ieder jaar is anders.
Nu ben ik zelfs het
voorjaar vóór. Ha!
Had je maar eerder
moeten beginnen!
Brandnetels beheers
ik, zelfs bomen kan ik
voorkomen, paarse
hemabollen rollebollen
tussen lieve vrouwe -
Zal ik voortaan wat
meer in de pas, wacht
even, straks smeed ik
nog sonnetten, nee
het moet niet gekker…
De mollenman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.392 De mollenman, de mollenman
Bel hem maar op
Hij komt er zo an
Hij kruipt over gras met een luisterend oor
Hij tikt en hij klopt en hij ruikt aan het spoor
Het duurt soms maar even of hij heeft Mol al door
Voorwaar, dit talent komt zelden nog voor
Met klemmen en ijzers, met zilveren tangen
Mollenman is met gereedschap behangen
Nooit was…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 En bij het rijzen van de scheemring lag
hij in het gras naar de avondlucht te turen;
een afgrond leek de tuin, berghoog de muren,
zwart van klimop met stoffig spinnenrag;
het leek een put, waarin de lichte dag
op ’t donker dreef, vol schimmige figuren;
enkle geluiden van de naaste buren
plonsden als steentjes d’rin: een naam, - een lach.…
CHRYSANTEN IN DE OOSTELIJKE TUIN
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.104 Leed en teleurstelling van al mijn jaren
Kwamen met mij in de eenzame tuin hier samen.
In ’t midden van een perk sta ik lang stil,
De zonneschijn is dun, de wind snerpt kil,
De bloemen zijn verrot en uitgeroeid,
De volle zomerbomen uitgebloeid;
Alleen een tengere, bleekzuchtige chrysant
Staat, door de wind vergeten, aan de kant.…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…
KRUINKNIKKEND
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
680 De groene kruinen
knikken ja
Het mag ook wel
tenslotte is lente zomer
En ik ben
de rondwandelende dromer
Die ogen tekort
komt
Bloeiwijzen opsomt
van de planten
in m'n bloementuin
De groene kruinen
knikken ja
en dat
bij geen zuchtje wind.…