2904 resultaten.
Vroege Herfstochtend
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
818 Het waas zal langzaam gaan verdwijnen.
En dan!....Gaat de zon
weer helder schijnen!…
Wijs haar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Draag haar last van een grijs
verleden, over de drempel zodat
de schemer kan verdwijnen.
Breng haar terug naar het licht
de maan zal voor haar buigen
als ze weer zal dansen in de zon.…
Gebakken aardappelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 In de pan verdwijnen we,
dat is ons lot.…
Subtiel reliëf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 markant
dacht ik de lijnen
van het leven te houwen
maar in de
vlotte slag zag ik
de diepte verdwijnen
probeerde
met subtiel reliëf
contrasten uit te lichten
zij kregen niet
de scherpte die mijn
bestaan deden ontwrichten
na jaren politoeren
ben ik weer trots
op de nu zichtbare contouren…
In je ogen
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
621 Kijk naar het mooie om je heen
dan zal eenzaamheid verdwijnen
kan het leven je weer omarmen.…
Stem op ons!
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
683 Wij laten strakjes jullie zorg verdwijnen!
Wij hebben nog wat luchtbellen verzonnen!
Dus landgenoten, nou niet verder mauwen
Op ons kunt u met groot vertrouwen bouwen!…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 In verdwijnend licht.…
Dagdromer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Waarheen gaat dit leven
met zijn uitgestrekte weiden
van gewassen kledingstukken aan de lijn
in de felle zon
doe je je ogen dicht
en verdwijn je in de hoge wolken
je bent er moeiteloos naar toe geklommen
daar beneden zie je de drommen
mensen van transparant glas.…
Gods lamp ( B. K. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
529 Achter in de kerk
is het licht
immer schijnend:
hoop, steun en vertrouwen
brengend en schenkend
om vreugde en verdriet,
nimmer verdwijnend!
Het rode, warme en sterk gegeven,
heeft op mij een indruk achtergelaten
voor een héél leven.
Ik zal nooít
alleen
worden gelaten, nooit!!…
Hoe voelt het
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 hoe voelt het
als de zon niet meer wil schijnen
zal dat bloemen doen verwelken
en andere zorgen niet verdwijnen
hoe voelt het
als golven niet meer willen rollen
de maan langzaam wordt vermoord
wij te veel met ons laten sollen
hoe voelt het
wanneer mensen er aan onderdoor gaan
daar zij er geen heil meer in zien
heb je daar wel eens bij…
nachtbraaksels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 duisternis
het nachtlicht waakt wel, maar
vergeet te schijnen
snel verdwijnen binnen slaap
een wijde gaap en
dichte ogen mogen geen
verklikker zien
mijn huivering eet angst
mijn hart de mooiste uren
maar wat naar is, duurt het langst
en ik ben bang…
Een sterrenstreep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
721 ik vlaag een
sterrenstreep
naast wat er is geweest
geboren in een
veeg van wolken
kolken wij de maan
zij schreef in schijnen
af en toe verdwijnen maar
haar golven maakten alles waar
je glinstert weer
jouw stille kou mag ik
warmen in onze sterrenarmen…
Ontheemd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
749 Ik kon hem bijna aaien
Ik durfde niet
Hij bijt misschien
Hij stond al in de achtertuin
Hij loerde door de ruiten
Wat moet zo’n man daar buiten
Hij heeft mij vast gezien
Ik sloot de gordijnen
En dacht dat hij
wel zou verdwijnen
in de nacht
Ik heb een vluchteling gezien
Ik kon hem bijna aaien…
De stilte die je achterliet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
911 De stilte die je achterliet
Is oorverdovend
Ik verdwijn in de stilte
En in de verstilling
Kom ik je weer tegen
En dan ineens
Moet ik weer lachen
Om iets grappigs dat je zei
Ook al ben je niet meer hier
Je leeft voort in mij
Dan verbreek ik de stilte
En fluister ik je naam
De wereld zal nooit vergeten
Dat jij ooit hebt bestaan…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Mijn muizenissen laten verdwijnen!…
Potvolblommen!
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
823 Daarbij verdwijnen alle stresshormonen.
Doe 't wel voluit: het moet de moeite lonen,
neem dus de grofste woorden in de mond.
Ik zou dat o zo graag eens willen doen
maar leef heel ongezond: ik heb fatsoen!…
Grensovergang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 2016 jaar na dato
is de weg terug
definitief dicht
wie terugvalt
blijft - achter
wie verdergaat
blijft - hier
2016 jaar na dato
is de grens
definitief dicht
een grenzeloos verdwijnen
voor wie achterblijven wil
een grenzeloos bestaan
voor wie besluit
verder te gaan…
Wat?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 Ik verdwijn helemaal
in alles
in gedachten
Verloren gelopen, verdwaald ...
Wachten op die iemand
Hij die mij er uit haalt
Dan even alles weer weten..
Dan even zoveel voelen..
Nooit lang,
want wij kunnen niet stil blijven staan…
Mijn Leie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Haar lokken deinen om in de wind te verdwijnen.
Zij beroert iedereen als ze lonkend voorbij glijdt.
De cirkels op haar glanzend lichaam
duwen zacht tegen de Leieboorden.
Zij is het kloppend hart van onze Stad.
Zonder stroming is ze als een spiegel zo glad.…
Sluiers
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
474 Dag van treurige sluiers
toen de ochtend verontrustend
opstartte
je aanstaarde met wazig
betraande netvliezen
vasthoudend aan een beeld
dat droomwanen deed verlammen
alsof het donker
niet meer op kon houden
en alles in de diepte
liet verdwijnen
terwijl je in jouw bed
lag te woelen…
een snavel pindakaas
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
629 er is weer pindakaas
ik heb de pot zelf
geplaatst in de houder
en prompt was daar
't roodborstje dat de
primeur had als eerste
zijn slag te slaan
en met de snavel vol
te verdwijnen in de
besneeuwde haag om
het door te vetellen
zo was ik toch maar mooi
getuige van 't feit dat
geluk dikwijls niet meer
is dan een hap pindakaas…
interlude
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 momenteel droomt hier regenwater
dat vocht proeft op betraande huid
aldus te verwijlen, tot ontluistering
te verhuizen naar gewoonte, te
schuilen in stil geboomte om zodra
het einde aan slaap dagzoomt en
adem een wolk in luchtledig tekent
weer in gedachte te verdwijnen…
De wegdromer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 Ze vertelt hoe ze vergeten is,
waar ze naartoe moest, en
hoe de horizon is gekomen,
en zich weer heeft laten verdwijnen.
Ze vertelt toen ze dacht,
dat ze een engel was, en
waarheen ze ging vliegen
zich niet meer kon herinneren.…
Vergeven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Mea culpa
Het is waar
We maken fouten
Geen levenslang we
Blijven praten
Geen eenrichtingsverkeer
O heer
We laten wat mensen zalven
De aarde zal draaien
Vissen blijven paaien
En alles zal ooit verdwijnen
Gelukkig nieuwjaar…
Haal de zon in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 Waar liefde is zal haat verdwijnen.
Krijgt het leven een nieuwe start.
Want onder de zon ben ik geboren.
Vond ik mijn eerste levenskracht.
Heb ik mijn onschuld verloren
aan de liefde die nimmer wacht.…
Ik ben hier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Zijn
net als anderen
Verdwijn
zeiden ze toch?
Klier
vonden ze mij
Blij
hoe ik ben
Vrij
net zoals wij
Herken
je mij nog van vroeger
Ren
je nog steeds weg
Weg
van alles wat er is gebeurd
Pech
was er te vaak
Snel
was je alweer weg
Vaarwel
is wat wij toen zeiden…
Monddood
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
430 Plotseling ontmoet
haar tong
scherpe ruwe puntige rotsen
in haar mond
geen afspraak gemaakt
zelf
leerde zij haar zwijgen
gevoelloosheid
verplaatsen
nietszeggend haar stilte
beschermen
tegen
het opnieuw verdwijnen
vasthoudende
zonderling deze ruimte
als open mond
ertussen
te voelen…
Reflectie in de spiegel der wijsheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
337 Jaren vliegen voorbij
met de snelheid van een straaljager,
waarin wijsheid
de tand der tijd
laat ontspannen
en stralen
Fases in het leven
laten de spanning van de boog ontspannen;
door de mildheid van onze verrekijker,
en het verdwijnen
van onze jeugdige verlangen naar acceptatie.…
KWIJT RAKEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 alles kunnen we verliezen
alles raken we ooit kwijt
maar alles weten
we te bevriezen
in gedachten
een kleine troost
voor de ergste spijt
en zij die zijn verloren
wachten ons op in
de donkere nachten
fluisteren dan hun
onwaarschijnlijke verhalen
over het verdwenen zijn
met smachten in menig
luisterend geestesoor…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar
ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon .
En ik blijf verder zwalpen.
Stuurloos in de golven van
schaamte en ongevoelde pijn.…