5930 resultaten.
Rode keel
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
680 geëtste lijnen
vervagen in
loodgrijze randen
van verloren tekens
die scherp snijden
in een voortgezette
levensschaduw
uit ogen
schreeuwt de angst
om het maagdelijk zaad
dat zonder een later
zich uitspreidt over lippen
van verloren strijd
waar schaamte loopt
langs het kwaad
van onuitwisbaar lijden…
Onbillijk
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
776 schrei mijn allerlaatste groet
het was veel te vroeg
voor het divergeren van onze wegen
onbillijk de gevoerde strijd
die je uiteindelijk verloor
loop nu leeg en verdwaasd
in de wereld die leven heet
koester onze herinneringen
terwijl het nevelt voor mijn ogen
~* Voor Patty die haar beste vriendin verloor *~…
De Tijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
764 Verloren
de oude tijd
opnieuw geboren
de nieuwe tijd
opnieuw verloren
onverwachts
door warmte gesmolten
door kou gebarsten
weg gelopen
stuk gebroken
je zocht, je vond
een begin, een eind
de cirkel rond
wat rest
de schoonheid van de troost
de tijd.…
Foei!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
875 Zij was een nonchalante meid;
als sloddervos werd zij geboren
en altijd was zij alles kwijt –
nu is zij weer haar man verloren.…
Licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.279 Jouw ogen lachen
licht in verloren gevoel
op weg naar morgen…
Echo
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
666 Door diepe dalen
weerklinkt in jouw stilste lied
een verloren stem.…
Uitgeloofd
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.893 angst maakt zich meester
homo geweerd door EO
de hoop verloren…
15
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 waardoor ik me momenteel zo verloren voel.…
priester tanka
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 geen omhelzer
de priester hij ziet met ons
het duister in
die pijl hij wijst mij aan
hoeveel verloor ik niet…
Dag, licht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
570 Nacht'lijke demonen
verdwenen, verloren
door ontwakend gloren
hun duivels gezicht.…
Een groot verlies
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
664 ’t Was te Kostverloren
Tussen ruisend zomerkoren
Dat ik mijn onschuld ben verloren
En zij haar maagdelijkheid…
strijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.479 ik heb op je gewacht
maar je bent niet gekomen
zoals ik al vermoedde
ben je jouw eigen weg gegaan
ik heb jou gezocht
maar ik heb je niet gevonden
ik heb even gehuild
maar zonder een traan
ik heb gevochten
maar ik heb verloren
en toch......
ga ik de volgende keer
de strijd weer aan…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 zit vast in een gevangenis van pijn
een plaats gevoed door angst en verdriet
waar het goede verdreven is, een braakliggend terrein
alleen in mijn hoofd heerst de stilte nog niet
Onhoorbare kreten galmen eindeloos na
de zon vervaagt, kleuren verbleken
rondom is de diepte, overal waar ik ga
de herinnering is mijn eeuwig litteken
Gezocht en verloren…
Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.406 Ik ben
Godin in 't Land der Blinden
omringt de eeuwige nacht
mij met Demonen
Geesten
van gestolen kinderzielen
heb ik onder mijn hoede
Ik was
de eerste Dochter
uit bloed en klei gevormd
de eerste Zoon gelijk
de strijd bijna verloren
toen ik trappend onderlag
riep ik mijn Vaders Naam
Zal ik
de vleugels
die mij droegen
op mijn vlucht…
Huilend hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.041 Huilend hart
vervuld van smart
uiteen gescheurd
verdrietig verscheurd
Verloren gaande jeugd
uitgevlogen vreugd
weggevlogen kind zijn
mijn hart doet pijn…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.882 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Boulevard of frozen dreams
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.074 Stiller stil
Als de ijsvogels
dromen raken
wordt het stiller stil
met koude handen
ijzende ogen
De clown die lacht
bevroren tranen
zijn schoenen veel te groot
De danseres die huivert
wankel op het slappe koord
Het applaus is mager
als de fluister stil valt
verdwijnt zij
in de mist
Stiller stil
huilt zij
Boulevard of frozen…
Arnhems Goud
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.837 In de palm van mijn hand
schitterde slechts een enkele nacht
het zeldzaamste stukje
Arnhems Goud
uniek en kostbaar
betoverend breekbaar
magische glans
ik struikelde bij de laatste dans
en liet het vallen in de Rijn
berooid en wazig van de wijn
ontwaakte ik vanmorgen
had ik het in mijn zak gestoken
was de magie niet zo
abrubt verbroken…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 zo verloren dat ik daarna
huilend aan de noodrem trok
en zo dronken we die avond
bij jouw thuis toch nog een slok…
Magerman
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 hij dacht niet aan oeverloos water
toen hij de zee zag
verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout
druipend van taan en olie
af en aan spraken vissen met open mond
over volle netten
zilte kaken, koraal en dronken land
een windvlaag strijkt door zijn haar
Caramba! Isabella
even is daar het weten van dat,
wat hij ooit heeft liefgehad…
WOORDEN IN HET ZWART
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.064 Zonnestralen dansten haar door ‘t haar
lentekriebels zochten naarstig haar hart
Evenwel maar nauwelijks verstaanbaar
fluisterde ze woorden in ‘t diepe zwart
Lentegeuren, ze prikkelden haar neus
als verstoord reageerde ze wat verward
Hij had haar net geplaatst voor de keus
door zijn brief met woorden in ’t zwart
Voorjaarsbriesjes speelden…
DICHTGESMETEN DEUR
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
808 Nu jij de deur zo ruw dichtsmeet en
ik derhalve alleen moet verder gaan
Heb ik nu wel gedronken en gegeten
van jou. Ik laat je wel, zonder traan
Nu echter die woede is gaan luwen
ga ik jou toch alsmaar meer missen
Trots ik dat gevoel wilde wegduwen
zie ik om naar al onze belevenissen
Nu ik ’s nachts alleen in ‘t bed rust
sluipt het eenzaam…
Ooit nog goed te maken?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Dromen deed ik
Vannacht dat ik
Oeverloos - en
Vooral vergeefs -
Mijn weg probeede
Te vinden in
De doolhof van
Mijn verloren tijd -
Nimmer zeker of
Ik deze ooit
Nog zinvol goed
Kan maken…
ZEVEN TRANEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
851 Zeven tranen uit een oog
en nog zeven uit ‘t ander
Hebben van mij, die boog
voor jou als tegenstander
aangezien je mij bedroog
Zeven tranen op een kin
en nog zeven op de hand
Iedere smoes bleek onzin
uit alles sprak weerstand
even sterk als de weerzin
Zeven tranen uit een hart
plus nog zeven uit de ziel
Is je innerlijk dan zo hard
dat…
ALS JE EENZAAM BENT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Als je eenzaam bent, vannacht
fluister dan zachtjes door ‘t stil
Je hoort mij dan wellicht zacht
zeggen dat ik je weer terug wil
Als je je eenzaam voelt o schat
fluister dan zachtjes uit ’t raam
Tegen ‘t stil en fluister dan dat
je verdrietig bent plus eenzaam
Als ‘t eenzaam voelt, mijn lief
fluister dan stil tegen de wind
Dat je spijt…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 elke herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 De hemel huilde.. hij had verdriet
en tja, hij huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel weende, al heel die dag
ik kon dat in mijn innerlijk horen…
Scherven van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Toch blijven tranen stromen
als de bron
het hart gekwetst
bloedend
is opgedroogd
De ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
Want bitter
is de eenzaamheid
De liefde die er was
zal nooit meer zijn
Ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
Cannes
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.694 In een woestijn van zon, dicht langs de zee
staan de platanen in een brede allee;
dorstige herten, plotseling betoverd
en in hun ren naar ’t water star gebleven,
het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd,
het wit gewei breed opgeheven.
Langs lopend, te gezond, te naakt
en door een lichte wijn in een soort droom bewegend,
besef ik plotseling…
schoenen van weleer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 zo'n eerste paar schoenen
waarin destijds de eerste
meters zijn getrokken
kunnen je veel vertellen
over de verloren tijd
ach ja die tijd van weleer
toen wij zo onbevangen
aan het begin stonden van de
reis naar het morgenland…