11284 resultaten.
Ik leef
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 Ik ben een geest in mijn gedachten
Ben gevangen in mijn doen
Ik wil niemand meer tot last zijn
Laat me waaien in de wind
Ik wil niet mee met mijn gedachten
Laat me los zijn, maak me vrij
Tijd en geld is overbodig
Ik wil leven wie ik ben
Ik wil weten wie ik ben
Ik wil weten wat ik wil
En wat ik kan
En wie ik ben
Geef mij mijn evenwicht…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie nu geen huis heeft
er geen zal krijgen zal je brieven
schrijven en dwalen door de lanen
waar bladeren van verlangen
en gemis met de wind…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
hypomaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 ik zie mezelf in het spreken van de wind
mijn ondertoon is zilt en grijs
’t maakt niet uit wat een ander van me vindt
‘k voel me thuis met mezelf als vrind
ik merk dat ik niet ben
en ‘k vraag me af of ik ooit iemand heb gekend
mezelf ter vondeling leg in de avond
die me kwelt en zo benauwt
ik ben het gezicht van velen, doch
mijn ogen zijn…
EPIGRAM*)
gedicht
4.0 met 4 stemmen
8.075 Alles doet het nog: bijvoorbeeld
de overdrijvende wolkenvelden
en de matige tot krachtige tijdelijk harde
tot zeer harde wind uit uiteenlopende richtingen.
-----------------------------------------
uit: 'Lekker dood in eigen land', 2011.
*)Epigram: kort gedicht waarin kernachtig iets, spottend-grappig, wordt uitgedrukt.…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
Uitgestaren?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 kille wind huisvest tussen haren
van ongeschoren vel en geblazen blaren
zijn de ogen, starend naar het weinige
aan alles hier ontbreekt ’t geinige
er liggen slechts restjes op de hoogste tak
de veren gebonden in een knapzak
bovenin het vertakte hout
gemaakt uit het ambacht aloud
en nu loopt de Koude Turk
van de getto tot aan…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van lente, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Lieve Jip
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
782 Lieve Jip
Jij hebt mij kilometers laten lopen, door weer en wind
hoeveel tennisballen heb je versleten niet te tellen
Je was kampioen ballen vangen miste nooit
ze hebben genoten de flatbewoners
Ontzettend trouw en lief was je en je had ook nog humor
dan gaan de jaren tellen 14 jaar je was op
Nu blijft de vensterbank leeg, het is stil in huis…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 lentelied
als het gras mij groet
voel ik dat het moet
liggen met mijn lief
die mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere jas
over je huid
zit
en zich beweegt zoals het leven
zich in het kwaad van de storm in de wind…
Messcherpe zinnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 een koude wind
schraalt woorden
die hun betekenis
al hebben verloren
door je ijzige stem
dwars door alles
snijden jouw
messcherpe zinnen
fileren genadeloos
overgebleven emoties
ik ben geen
partij voor jou
in confrontatie gaat
mijn harmoniemodel
volledig ten onder
kijk je dan aan
laat alles gelaten
over mij gaan
wacht tot het…
Kind van de rekening
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 hun woonoord
hun domein bij weer
bij wind, hun onderdak
Dagen rijgen
zich aaneen tot weken
zonder uitzicht
........'n gapend wak
dat het daglicht
niet verdragen kan
geen troost biedt of bood
..........in een omarmen
De straat...…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.
De omtrek van jouw profiel
gaat met golven als een sluier
die mijn horizon grenzeloos tot dichtbij kan verkleinen.…
Duinpan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
567 Er was een duinpan
en wij waren er
er was wind
geluid van golven
wapperend helm,
zand overal was er
ontstaan uit
schelpen, steentjes, korrels mineralen,
miljarden, biljoenen,
er waren wolkjes
en natuurlijk waren er vogels
we dronken zuurstof
er viel zonlicht op onze huid
warmte was er waardoor we naakt
wij de enige mensen.…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
soms is één leven niet genoeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 grijs waaien winden
tochtig de dag
onder zware wolken
gaat de dood gebukt
morgen - denkt zij
morgen
zoveel morgens
trekken voorbij
niets
en toch... die hoop
altijd weer die hoop
er komt een dag
waarop lente
de lucht zal vullen
met zachtheid
maar op dit uur
is het huis kaal
staan ruiten gebroken
in hoge lege kamers…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 de wilgen, de velden, het water,
de zon en de wind - zoals toen.…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid.
Dood als verbeelding.…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 ik wilde hoogte
was altijd gericht
op onontbeerlijk licht
heb talloze keren
mijn stam gerecht
tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast…
zomer en winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 zoals seizoenen gaan en komen
beleven wij plezier en pijn
de zomer wordt ons wreed ontnomen
de winter zingt een nieuw refrein
de kunst is onverstoord te blijven
in ons genot en in ons lijden
de onrust uit ons hart te drijven
in alle vier de jaargetijden
zoals een kaarsvlam rustig brandt
indien geen wind haar kan beroeren
zo houden wij…
Je artistieke hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 jij plukt bloemen
lacht hun kleur wiegt
samen vrijheid op het land
zet de wind naar
je artistieke hand met
adembenemende gebaren
jij daagt uit in
een snaaks toegeven
verschalkt ondeugend de buit
iedere trede op
jouw trap van geluk is
een blijde weg naar de hemel
nog steeds zien wij in
de zon van elkaars blik
het warme licht van…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Oud en nieuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 Vrolijk
springend in de wind. De wieken
van de molen draaien boven het
ontluisterd kind dat zichzelf niet
meer terug vindt. Klokken laten
haar hart niet meer bonzen.
Steeds meer roekelozen en bozen
sluipen door de donkere straten
voorbij slapende in dozen.
Wie zal niet blozen bij het zien van
dit verval.…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…