35704 resultaten.
Warchild
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.106 zetten
maar de betonnen, oude rijweg
helpt haar niet mee, of de wetten
hebben niet meer hun eigen zeg
een moment kijkt ze naar achter,
maar ziet links noch rechts
geen leven van God, in het gras
een slijpend watervalletje slechts
en zacht knielt ze neer
bij de dagen van haar verdriet
ze strekt haar handen uit naar
een te ver…
de tijd
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.323 waar is het einde
waar is het einde van de tijd
is er een klok
met teruglopende kracht
ver opgewonden
of van korte duur
waar begint en eindigt dit avontuur
is de tijd een tijdbom die af moet gaan
kun je hem stilzetten
de draden doorknippen
of moet je het gewoon laten gaan
heb je lang de tijd
of is het van korte duur
waar begint en…
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht
poëzie
3.5 met 86 stemmen
33.482 Ik heb u lief, als dromen in de nacht,
Die, na een eind'loos heil van éne stond,
Bij de eerste schemering voor immer vloôn:
Als morgen-rood en bleke sterren-pracht,
Iets liefs, dat men verloor en niet meer vond,
Als alles, wat héél ver is en héél schoon.…
De langste nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.327 m’n kop
Pompt de zuurstof, non-stop
voedt mijn gedachten, twijfels, angsten
Deze nachten zijn de langste
Als alle opties, ideeën, keuzes, kansen,
Gemist, benut, zo rij aan rij langs dansen,
Is er trots, getemperd door twijfel, onzekerheid,
Het razen in mijn hoofd, gaat nog sneller dan de tijd
Op de helft van mijn leven, of ben ik er mijlen ver…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor te gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 De storm die is gaan luwen
heeft mijn schip verbrijzeld
Zwaar gewond lig ik gegijzeld
op wrakhout in de open zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend…
DE SPREEUW
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
819 ‘ik ben dichter, beste fluiter
dus een even rare snuiter
daar ik als een zonderling
langs de straten deuntjes zing
en, ver weg van de natuur
deelneem aan patat-cultuur’
waarop hij mijn geoffreerde
stuk patat grif accepteerde
en daarmee tot mijn verdriet
haastig het terras verliet
ook mijn zomerdroom verdween
‘k nam mijn fiets en…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan je voet verwarmd
Of gewoon je geest gedronken
uit een sprankelende bron
Heb je er je hart geschonken
aan een engel op de zon
Of gewoon lekker gezeten
met een roker in je hand
alles kun je daar vergeten
in dat onbekende land
Zoek niet ver…
Weet je nog
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.409 weet je nog
jij en ik tussen
slapen en ontwaken,
we schuilden in elkaar,
een bron van tedere liefdesdaden
we ontvouwden onze stem
duizend woorden achterlatend
weet je nog
in de hoek van de kamer
jij en ik,
buiten de regen
de wind hield plotseling op,
jouw gedachten bewust vermeden
onze voetstappen in de wereld,
onze woorden ver…
ons droompaleis
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.350 straks komt er een dag
dat wij hand in hand
ons droomeiland
kunnen betreden
alles achter ons laten
zodat wij ons paleisje
met verse liefde
kunnen bekleden
dan kunnen we samen
naar de sterren kijken
vanaf een romantisch
beschenen balkon
zodat er intense rust
in ons lichaam heerst
veroorzaakt door
de prachtige horizon
twee…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.
Een held is hij. Hij heeft het kwaad bestreden.
Hij legt devoot en met zichzelf tevreden
het zware deksel op de put terug.
-----------------------------------
uit:'Een vrouw bezoeken', 1985.…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 Nog even het late journaal
en de sloten controleren
dan heerlijk gaan slapen
onder een donsdek van veren.
De dag is weer voorbij
en de nacht begint
nog even samen kijken
naar het lief slapend kind.
Dankbaarheid voor deze dag
wat U ons hebt gegeven
vouwen wij onze handen Heer
voor dit mooie jonge leven.…
NOEM GERUST MIJN NAAM.
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.619 Het zijn dingen die ooit zullen komen
eens, heel ver in het verschiet
waar we liever niet aan denken
maar eraan ontkomen, dat kunnen we niet.…
Doorsnee woning
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
5.612 Geen slachtoffer viel, ver van `t bed; onbekend.
Hier rust geen illusie wiens voorspoed bekeerde.
Dit verblijf werd geveld buiten spillen van bloed.
Het moest simpel zwichten voor wijken voor goed,
onroerend te weten. Dat dit mij nauwelijks deerde
wordt zichtbaar als je achter `t puin gekomen bent.…
Vleugellam ....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.523 Ik leerde jou vliegen
op de vleugels van de tijd
fladderend in den beginne
getooid met mooie veren
vloog jij rond in het leven
zonder te bezeren
raakte immer weer
verwonde pennen kwijt
luchtstromen namen je mee
soms gepaard met strijd
telkens verder om toch
weer terug te keren
dalend en stijgend
van en naar hogere sferen
af en toe…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 Dat ik nooit dat bittere brok kon eten,
Van stil te zijn en héél ver weg te gaan.
Eén hoop slechts, één, één enkel zoet vermenen,
Eén weten, maar ik kàn het niet geloven...…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
Bedrogen woorden van liefde
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.916 mooie woorden door jouw geschreven
klinken als een nachtegaal die oorstrelend zingt
met de liefdesklanken die elke letter omringt
ben ik als een veer in de lucht gaan zweven
heerlijke dromen die leken uit te komen
vervlogen in de hemel als bliksemlicht
die binnen enkele seconden verdwenen uit zicht
waardoor mijn hart vol met geluk is ontnomen…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte
Een leven ver…
Snolleke
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.134 Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer
En loopt zij langs de bar nu voor de achtste keer
Ogen in het duister kijken haar smachtend aan,
Zij weet dat zij haar volgen waar zij ook zal gaan
Zij praalt en paradeert met borsten ver vooruit
En als zij vrolijk lacht, dan doet zij dit zeer luid
Beschilderd als een krijger rest haar weer één…
Be The Ocean
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.987 zonnestralen als mokerslagen
zwoel zuigt zij onbehagen
het zachte zeezand op mijn huid
brandt mijn netvlies vol vragen
die ik wegspoel met water
dat jouw ogen weergeeft
jouw 'waterwazigogen'
waarin jij vloeibaar verder leeft
ver weg van hier
onder mijn huid
waar jij telkens weer
boven water komt.…
De schilder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.111 ‘Geen verf komt er bij mij nog in
Geen streek meer op het doek
Naar wat ik eindelijk heb bereikt
Zijn zo velen nog op zoek’
‘Ik ga heel ver in één soort kunst
De kunst van weg te laten
Helaas brengt het geen donder op
Want niemand heeft het in de gaten’…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Was ik maar vertrokken toen 't kon
naar 'n ver land met sneeuw en ijs
schrijven in 'n houten huis aan zee
tussen soulmates om mee te praten.
Had ik niet geleden, van niets geweten
slijt nu m'n levensavond in 't land
dat historische eigenheid verkwanselt.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.183 Herinnering
De bange woorden struikelen soms zachtjes uit je mond
- mistig verward in heden of een ver verleden -
Dan glinstert weer de glimlach van geluk, een stil verbond
en dierbare herinnering van kort of lang geleden.…
herkauwers zonder decorum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.049 apart al door hun geknaag
zijn tevens bijzonder als copofraag
niet dat ze al hun keutels opeten
puur alleen de half zachten
nat aangemaakt tijdens nachten
herkauwen doen ze dus wel wis en waarachtig
dat maakt de koe echt heus niet tot konijn
houdt de één het binnen op voor de schijn
de ander vreet vies met lak aan decorum
half verteersel vers…
Een stad
poëzie
3.4 met 8 stemmen
3.747 winkel-licht naar buiten slaat,
Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat,
Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste zijn;
Maar op een brug van al de stad slechts 't grote,
Weg-dovende verloop met stippel-lichten
Der donkre single' al verder weg ziet wenden :
Zo zie ik om mij de dicht-bij bekenden
Zo licht, met de begrepene gezichten,
En ver…
Weer terug...
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.750 Je zat bij me
in de klas
zo'n dertig jaar geleden,
we waren kinderen
van wat is en was:
een blij en ver verleden...
Had ik het niet door
was blind misschien
wie of je was
ik had je nooit
van dichtbij gezien
en droeg niet je tas...…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.080 De afstand wordt steeds groter
Onze wegen steeds verder uiteen
Een silhouet ergens ver benee
Langzaam ga je verder heen
Jouw pad gaat door dalen
Door stilte en natuur
Het mijne over bergen
Door steden, dans en vuur
Symboliek van twee individuen
Een tweeling bij elkaar
Maar alleen zo verschillend
Het pad omhoog soms zwaar
Met opgeheven…
de wandeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.975 in een strakke trui
en dito broek
loopt zij mee in het groen
ze heeft een rode blos
en wapperend haar
met een blik in haar ogen
gericht op ver mededogen
nee, ze is hier duidelijk;
een spanning, sterk aanwezig
ik voel me soms een dier
zeker in het groen
ach, je kent mij
ik zou nimmer wat doen
ze is een lopend voet-stuk
en kletst al…