Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Vissend op de Noordzee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Als flitsend zilver stort de meeuw de elementen tegemoet en krijsend is zijn schrille kreet, een groet of spot, hoor ik het goed is er verachting in zijn woeste kreet; ben jij de mens die alles weet? Niets ben jij, mens gekluisterd aan het aards bestaan mijn rijk reikt tot de horizon de wind bepaalt waar ik zal gaan. Ik bal mijn vuist en…
Jos de Vink3 augustus 2003Lees meer >

Hangplant buiten

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
Lange ranken in gothische bogen twee spinnen hebben hun webben daarin gehangen ze zijn online en draaien langzaam op hun bolle tere zeilen in het zachte briesje…

Schoonheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Als zware deken hangt geluidloos de nacht wikkelt stille vormen in haar ravenzwarte vacht Myriaden sterren kristallen van licht maken de hemelboog een goddelijk gezicht Het meer bespeelt de volle maan het spiegelbeeld kraakt rimpels in haar zilver als water haar raakt Lopend in de nacht één met zoveel luister mijn blik reikt omhoog…

Lekker weer

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Prima toch! Zo'n warme zomer Alles droog, de planten dood Te moe om je nog te bewegen De benen loom, gevuld met lood Het bed te heet voor alle lusten De dag te lang, de nacht te kort Te warm om echt goed uit te rusten Het lijkt of het nooit anders wordt Zo is er altijd wat te zeuren Het maakt niet uit welk weer het doet Als het straks iets…
Hookie13 augustus 2003Lees meer >

De triestigheid 's avonds

gedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.224
Ontstaat een ritselen en geknaag. Een roetkraai ruimt het stoppelveld. De haagbeuk heeft zich opgemaakt. De tuin ligt als een laken kaal. Op donkere velden brandt het loof. De toren geeft de uren aan en wind bevoelt haar jurk. De rug buigt als een hazelaar. Een hand omsluit een hand, een berm rijst op. Met reeds ontstoken lampen rijdt…
Erik Spinoy15 augustus 2024Lees meer >

Aan de overzijde

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 814
in arendsogen nestelt een onrustige nacht een klauw voor leven eenzaam op wacht begeerte weerspiegelt als in glas overlevend instinct de overkant nabij en verras…

het erven van de dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
zand brandt geel op okermatte vlaktes de hitte loeit in as van vele dagen myriaden zingen hoog een droog geluid vibrerend in de stekels van verdorde distels de laatste tranen blinken in het zout van witte meren, het verdriet is hier al eeuwen oud dit leven lijkt gedoemd te sterven maar het erven van de dood is weer herboren…
wil melker29 augustus 2003Lees meer >

licht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
vogels tillen de bomen op die dansen van hun gezang bladgoud klatert van de van zonnestralen ik hou mijn handen op in de ijle lucht neurie mee en voel me licht…

roerloos

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
het hert staat roerloos peilloos bij het meer dat verstilt de lucht vangt in haar loomte maar schijn bedriegt en in de vlucht struikelt de dood over haar voeten een rimpel en peilloos is het meer weer verlegen als de lucht…

Aan de stilte van de kust

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.204
geboren regenbogen aanschouwen het licht waar hemelszuiver langs de kaders schicht helderblauw onder rood geel vuur het prilste verschijnt op dit aller uur enkel schoonheid kent haar diepste rust aan de stilte van de kust…

September aan zee

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Een late bader op het strand De zee herademt na de zomerdrukte en rolt haar natte loper uit steeds weer, steeds weer... Getijdenmoe, maar nooit aflatend geeft zij gehoor aan eb en vloed onstuimig op het ritme van een eerste najaarsstorm. Een verloren meeuw krijst zich moeizaam een weg naar het ruime sop. De zomer is nu verder weg…

Herfst

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Bladeren vallen van de bomen door de wind beroerd ze vormen een zacht tapijt als ze uiteindelijk zijn gevloerd…

Comeback van de Teer Guichelheil

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Je lacht erom als je het leest Berichtje uit mijn avondkrant Teer Guichelheil, vermiste plant Is weer terug van weggeweest Op ranke steel wuift zij parmant Naar plaggenstekers aan de kant Je lacht erom als je het leest (Waarschijnlijk giechelt zij het meest) Een roze bloem in drassig land Heel Berkenwoude viert weer feest Teer Guichelheil…
Hans Vrolijk7 september 2003Lees meer >

Avond

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Zachte gloed nog net door het openstaande raam, waar het gordijn golft in een vroege herfstbries. Een groene vlieg, van het soort waar ik een hekel aan heb, vliegt telkens opnieuw tegen het raam. Maar zijn vervelend gezoem houdt op, als hij recht in het spinnenweb vliegt, dat ik gisteren vergat te vegen. Loom verschijnt een…
Ditheke9 september 2003Lees meer >

Voorjaar ( Haiku )

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
De sneeuwkoningin schenkt een veelkleurig palet Aan de lentezon…

Vergankelijkheid ( Haiku )

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 901
Het gevallen blad vertelt ons het verhaal van Vergankelijkheid…
Johan Defourny10 september 2003Lees meer >

Het oog van de orkaan

gedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.532
Zo zondag dat de wind hier niet over de pier blaast noch in 't park de hond dolt is het mij te moede en zulke taal ook drukt mij uit als tube's laatste, allerlaatste... Op straat stappen of ze mij halen: geen jeugd, geen jacht, komt u maar mee! maar nee, is het roerloze extase: een stille gang, tikken zeg niks! Hier rust lawaai van woede…
Rob Schouten24 december 2023Lees meer >

Ochtenden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Een tuinpad in de ochtend, de zon heeft nog maar nauwelijks een gezicht en is gekleed in nevel, de ragfijne druppels nemen intrek in mijn haren. Het grind dat knerpt onder mijn voeten fluistert zachtjes van de nieuwe dag, zachtjes want de wereld slaapt nog.…
H. Ruiter11 september 2003Lees meer >

Herfst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 854
Als de dagen worden guur gaat de klok van de natuur ons later wekken in de morgen houdt het daglicht lang verborgen... De charme van het late wekken als het duister gaat vertrekken laat ons even in een zwijgzaamheid en verwelkomt dan de helderheid...…
anna m.13 september 2003Lees meer >

Op een recht, zwart kousenbeen

gedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.437
Op een recht, zwart kousenbeen dunne rokjes opgeheven, dansend in de vroege regen en de tuin voor zich alleen, staan twee jonge appelbomen, 't witte bloed omhoog gestegen, vlinder-hoofden wijd omgeven door hun allereerste dromen.…
M. Vasalis18 september 2003Lees meer >

Geweld op zee

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
Het geluid van de donder, jaagt de zeelui naar het vooronder. De bliksem ontwijkend, reikhalzend kijkend, Naar dat geweld van de zee. De golven slaan genadeloos neer. Hun stemmen gedragen door de wind, die zijn bestemming niet vind. Verbroken is het radiocontakt, de mast gebroken en geknakt. Geweld op zee,een scheepje in nood, zij vechten…
moeke18 september 2003Lees meer >

ontworteld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
Als ik langs de velden ga en me inleef in het gras ervaar ik de aarde zoals het leven was Ik mis de bossen en de bramen ik verlang zo naar een zee van liefde voor de wereld omhels mij, neem mij mee 't gegronde groen van bomen de geur van hout en van het gras ik wilde dat het eeuwig was en dat ik alles hier nu had ik ben gevangen…
saralee21 september 2003Lees meer >

VOORUITZICHT

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 982
Ik weet het herfst nog voor het vallen van de blaren het grijs van grauwe ganzen in regen vluchtig afgepunt de zee die zich in druppels zaait op kleur van lappendekens fluisteringen tussen dreven hoor door kalende kruinen schuurt de wind zijn kille adem ongehinderd wint hij veld op de stilte van de warme dagen het tiktakt op de…

Avondzonsondergang

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 920
Ik ben - nog meer dan van strand en van golvenzee, waar ik al zolang on- stuimig van houd – helemaal weg van de avondzonsondergang, met al zijn warmte van geel en van goud.…
klaasje22 september 2003Lees meer >

Deining

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ze stropt het zeewier tot een strik, verzwelgt en opnieuw verguld in een zilte omslag rustig kabbelend in de schoot van haar moeder verdrijft ze de zoete wind en hervindt zich steeds…

Waar bleef wel de meetkund'ge

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.985
Waar bleef wel de meetkund'ge, die begon, Zijn gouden werkstuk ginds te construeren? Hij liet een paar reusacht'ge tekenveren Achteloos liggen op de horizon. Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren, Neergezet, scherp, met heldergeel crayon Op effen vlak van blauwig grijs carton, Staat in het oost de nacht te mediteren. En langzaam, langzaam…
J.A. dèr Mouw27 september 2003Lees meer >

Druppelvangers

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 705
Iets groots – tenminste zo lijkt het – dreigt, groeit, leeft langs de randen van een schaduwzone. Sommigen ruiken het, gevoel van wrijving, trilling – donkere handen reeds tot vuisten gebundeld – dan een schot in de tijd, kristalhelderheid vult een leegte, jagend en zo windklaps… Enkel de stille getuigen roeren zich met genoegen…

Erf

gedicht
2.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.033
Pokdalig erf. De pomp, de dissel en de molm. Om de vlier de muggentros, van energie het nabeeld in de roestende coulissen. Oud is de zomer. Het oog over het rietland en het ongewisse, te traag voor iets anders dan stof. Rimpeling van water in de donkere, mosgroene vonten van de avond. ----------------------- Uit: Tirade 362, 1996…

Nog even

hartenkreet
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Gevat in groen en rozerood, sta je daar, oogverblindend boeiend, in een moment van stilte, beschermd door wat schaduw van de bomen, nog even te genieten.…
Trytrix1 oktober 2003Lees meer >

De weg

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 789
Dankbaar om wat is en was keert de weg zich lenig om, tussen unieke oude bomen langs de boorden van het gras. In zijn oneindig aangelegde tuin maakt hij je te gast waar een groene vinger de hand heeft in gehad. houdt hij steeds de aarde vast.…
Trytrix1 oktober 2003Lees meer >