12648 resultaten.
Vissend op de Noordzee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
901 Als flitsend zilver stort de meeuw
de elementen tegemoet
en krijsend is zijn schrille kreet,
een groet of spot,
hoor ik het goed
is er verachting in zijn woeste kreet;
ben jij de mens die alles weet?
Niets ben jij, mens
gekluisterd aan het aards bestaan
mijn rijk reikt tot de horizon
de wind bepaalt waar ik zal gaan.
Ik bal mijn vuist en…
Hangplant buiten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
808 Lange ranken
in gothische bogen
twee spinnen
hebben hun webben
daarin gehangen
ze zijn online
en draaien langzaam
op hun bolle tere zeilen
in het zachte briesje…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Als zware deken
hangt geluidloos de nacht
wikkelt stille vormen
in haar ravenzwarte vacht
Myriaden sterren
kristallen van licht
maken de hemelboog
een goddelijk gezicht
Het meer bespeelt de volle maan
het spiegelbeeld kraakt
rimpels in haar zilver
als water haar raakt
Lopend in de nacht
één met zoveel luister
mijn blik reikt omhoog…
Lekker weer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Prima toch! Zo'n warme zomer
Alles droog, de planten dood
Te moe om je nog te bewegen
De benen loom, gevuld met lood
Het bed te heet voor alle lusten
De dag te lang, de nacht te kort
Te warm om echt goed uit te rusten
Het lijkt of het nooit anders wordt
Zo is er altijd wat te zeuren
Het maakt niet uit welk weer het doet
Als het straks iets…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 Ontstaat een ritselen en geknaag.
Een roetkraai ruimt het stoppelveld.
De haagbeuk heeft zich opgemaakt.
De tuin ligt als een laken
kaal.
Op donkere velden brandt het loof.
De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt…
Aan de overzijde
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
814 in arendsogen
nestelt
een onrustige nacht
een klauw
voor leven
eenzaam op wacht
begeerte
weerspiegelt
als in glas
overlevend instinct
de overkant nabij
en verras…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 zand brandt geel
op okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren…
licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 vogels tillen de bomen op
die dansen van hun gezang
bladgoud klatert van
de van zonnestralen
ik hou mijn handen op
in de ijle lucht
neurie mee
en voel me licht…
roerloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 het hert staat roerloos
peilloos bij het meer
dat verstilt de lucht
vangt in haar loomte
maar schijn bedriegt
en in de vlucht
struikelt de dood
over haar voeten
een rimpel
en peilloos is
het meer
weer
verlegen als de lucht…
Aan de stilte van de kust
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.204 geboren regenbogen
aanschouwen het licht
waar hemelszuiver
langs de kaders schicht
helderblauw onder
rood geel vuur
het prilste verschijnt
op dit aller uur
enkel schoonheid
kent haar diepste rust
aan de stilte
van de kust…
September aan zee
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
804 Een late bader op het strand
De zee herademt na de zomerdrukte
en rolt haar natte loper uit
steeds weer, steeds weer...
Getijdenmoe, maar nooit aflatend
geeft zij gehoor
aan eb en vloed
onstuimig op het ritme
van een eerste najaarsstorm.
Een verloren meeuw
krijst zich moeizaam
een weg
naar het ruime sop.
De zomer is nu
verder weg…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.214 Bladeren vallen van de bomen
door de wind beroerd
ze vormen een zacht tapijt
als ze uiteindelijk zijn gevloerd…
Comeback van de Teer Guichelheil
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Je lacht erom als je het leest
Berichtje uit mijn avondkrant
Teer Guichelheil, vermiste plant
Is weer terug van weggeweest
Op ranke steel wuift zij parmant
Naar plaggenstekers aan de kant
Je lacht erom als je het leest
(Waarschijnlijk giechelt zij het meest)
Een roze bloem in drassig land
Heel Berkenwoude viert weer feest
Teer Guichelheil…
Avond
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.347 Zachte gloed nog net
door het openstaande raam,
waar het gordijn
golft in een vroege
herfstbries.
Een groene vlieg,
van het soort
waar ik een hekel
aan heb, vliegt
telkens opnieuw tegen
het raam.
Maar zijn vervelend
gezoem houdt op,
als hij recht in het
spinnenweb vliegt, dat
ik gisteren vergat
te vegen.
Loom verschijnt een…
Voorjaar ( Haiku )
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
808 De sneeuwkoningin
schenkt een veelkleurig palet
Aan de lentezon…
Vergankelijkheid ( Haiku )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
901 Het gevallen blad
vertelt ons het verhaal van
Vergankelijkheid…
Het oog van de orkaan
gedicht
3.8 met 29 stemmen
11.532 Zo zondag dat de wind hier niet
over de pier blaast noch in 't park
de hond dolt is het mij te moede
en zulke taal ook drukt mij uit
als tube's laatste, allerlaatste...
Op straat stappen of ze mij halen:
geen jeugd, geen jacht, komt u maar mee!
maar nee, is het roerloze extase:
een stille gang, tikken zeg niks!
Hier rust lawaai van woede…
Ochtenden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
747 Een tuinpad in de ochtend, de zon heeft nog maar
nauwelijks een gezicht en is gekleed in nevel, de
ragfijne druppels nemen intrek in mijn haren. Het
grind dat knerpt onder mijn voeten fluistert
zachtjes van de nieuwe dag, zachtjes want
de wereld slaapt nog.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 Als de dagen worden guur
gaat de klok van de natuur
ons later wekken in de morgen
houdt het daglicht lang verborgen...
De charme van het late wekken
als het duister gaat vertrekken
laat ons even in een zwijgzaamheid
en verwelkomt dan de helderheid...…
Op een recht, zwart kousenbeen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
10.437 Op een recht, zwart kousenbeen
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhoog gestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun allereerste dromen.…
Geweld op zee
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 Het geluid van de donder,
jaagt de zeelui naar het vooronder.
De bliksem ontwijkend,
reikhalzend kijkend,
Naar dat geweld van de zee.
De golven slaan genadeloos neer.
Hun stemmen gedragen door de wind,
die zijn bestemming niet vind.
Verbroken is het radiocontakt,
de mast gebroken en geknakt.
Geweld op zee,een scheepje in nood,
zij vechten…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 Als ik langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Avondzonsondergang
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
920 Ik ben - nog meer dan van
strand en van golvenzee,
waar ik al zolang on-
stuimig van houd –
helemaal weg van de
avondzonsondergang,
met al zijn warmte van
geel en van goud.…
Deining
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ze stropt het zeewier
tot een strik,
verzwelgt en opnieuw
verguld in een zilte omslag
rustig kabbelend
in de schoot
van haar moeder
verdrijft ze
de zoete wind
en hervindt
zich steeds…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 Waar bleef wel de meetkund'ge, die begon,
Zijn gouden werkstuk ginds te construeren?
Hij liet een paar reusacht'ge tekenveren
Achteloos liggen op de horizon.
Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren,
Neergezet, scherp, met heldergeel crayon
Op effen vlak van blauwig grijs carton,
Staat in het oost de nacht te mediteren.
En langzaam, langzaam…
Druppelvangers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 Iets groots – tenminste zo lijkt het –
dreigt, groeit, leeft langs de
randen van een schaduwzone.
Sommigen ruiken het, gevoel van
wrijving, trilling – donkere handen
reeds tot vuisten gebundeld – dan
een schot in de tijd, kristalhelderheid
vult een leegte, jagend en zo windklaps…
Enkel de stille getuigen roeren zich
met genoegen…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996…
Nog even
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
1.603 Gevat in groen en rozerood,
sta je daar, oogverblindend boeiend,
in een moment van stilte,
beschermd door wat schaduw van de bomen,
nog even te genieten.…
De weg
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
789 Dankbaar om wat is en was
keert de weg zich lenig om,
tussen unieke oude bomen
langs de boorden van het gras.
In zijn oneindig aangelegde tuin
maakt hij je te gast
waar een groene vinger de hand heeft in gehad.
houdt hij steeds de aarde vast.…