24252 resultaten.
Conny Mus
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.617 Een dodelijke sfeer,
naast een oorlog te staan,
altijd zag je hem op ’t Journaal
met een microfoon
de zaken verslaan,
bommen die loeiden
ongelofelijke knallen,
hij liet er zijn humeur
niet onder vergallen.
Alles voor ’t nieuws.
Gierende geluiden,oorlogsgebieden,
knallende geweren,
of alles ooit nog ten
goede zou keren,…
Een dag van nood en vis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
745 paardenhoeven kletteren op de stenen
water valt met bakken
op de aangespoelde lading
bijeengesjord met lijkentouw
onder zeil in jute zakken
ergens wordt een klok geluid
uit nooddruft slaat hij zijn slag
de jutter, hij fluit
zet een zuidwester op, voor hem
is het zo’n dag van brood en vis
zijn bedreven oog
zeeft de vloedlijn op bot en…
drama in de straat
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
612 het is ongehoord
buurman heeft zijn vrouw
dodelijk vermoord
zijn hond sloeg aan
ik weet niet hoe het werd gedaan
misschien wel met een degenhouw
ik hoorde nog woef, woef, woef
daarna heel scherp pief, paf, poef
hond en buurman dood, echt heel droef…
Als je moeder sterft
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.808 Als je moeder sterft
Dan sterf je niet een beetje
Dan sterf je helemaal
Je wordt opnieuw geboren
Maar nu zonder haar
Je moet weer leren lopen
Maar niet meer aan haar hand
Je moet weer leren leven
Zonder moeder aan jouw kant
Als je moeder sterft
Dan sterf je met haar mee
Alleen jij wordt hergeboren
Nu alleen
En nooit meer twee…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 Door zijn albasten leden
Groeien verse scheuten dood.
Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid.…
Steen
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.022 Tranen zijn vertrokken
jij ben gegaan
en mij
hier alleen
laten staan
het leven gaat door
maar het mijne is voorbij
gegaan
het leven heeft zin
zolang je de letters ziet
maar schat kom terug
want zonder jou leef
ik niet
ben ik een steen
zonder zorg en gebrek maar
leef ik niet echt
tot mijn spijt
ben ik je toch kwijt
je woorden
je…
tijd
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
647 slijt groeven
rimpelt jaren
doodt leven
slaat hard
tot stil…
Dat in de verte turen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
496 je bent
de weg wat kwijt
in deze laatste uren
een woord je hand
de oogopslag
dat in de verte turen
de ferme stappen
zijn vergeten net als
drinken en het eten
verbazing en verwondering
als je weer even bij ons komt
in herkenning om je mond
we weten
dat je los moet laten
om alleen te gaan
maar met
onze handen vast
kun jij die…
Uit de duizend talen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
755 het was niet
jouw muziek die felrood
doorkwam uit de achtergrond
zij lichtte op
uit een palet met
onbekende vergezichten
geroezemoes van stemmen
uit de duizend talen die
eonenlang al uitgestorven zijn
de mengelmoes van
angst en haat vergaard in
onbestemde kleuren van de dood
jouw muziek gaf hoop
maar verloor de strijd van
het…
Met gebroken ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 je hebt het blad
nooit voor de mond gehouden
het dwarrelt naar de grond
uit vingers die
onmachtig zijn om
alles in de hand te houden
jij hebt altijd
de rug gerecht
maar nu lig je gestrekt
laat gods water
over akkers lopen in een
afscheid met gebroken ogen
toch zal uit as
jouw feniks weer herrijzen om
levend in herinnering te…
Eindigt ook de goot
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 gele vogels
blauwe luchten
vluchten in een
pandemonium van geluid
de hoogste tonen
ijlen zo voorbij
wij modderen in de
middelmoot van leven en of dood
waar as en graven
in de diepste
regionen klagen
eindigt ook de goot
ik paletteer en orkestreer
de chaos in mijn kop
daar vliegt de gele vogel
zich ooit in het blauw kapot…
WEES
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.393 wees droevig met lichte mate als ik dood ben
wees dankbaar voor dat ik er even mocht zijn
wees dapper in je leven wat nog gegeven is
wees dat, wat wij in wezen allemaal zijn…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
Als de zon schijnt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.634 Als straks de zon gaat schijnen
en de schaduwzijden verdringt
Zal mij geen smart verdwijnen
omdat ‘t mij nog altijd omringt
Als straks de nacht gaat vallen
en ‘t donker zich om mij kleeft
Kijk ik met pijn in het heelal en
merk ik dat jij daar ergens leeft
Als straks lichtjes gaan doven
en de hemel kleurt vlug blauw
Zie ik in het blauw,…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 Zachte kleur zwijgt voor even
wijl haar kistje wordt vervoerd
‘t Abrupt einde aan haar leven
‘t bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen…
Leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Het leven
is meer waard dan je denkt
Vaak moet men eerst voelen
om dat te begrijpen
en voelen is verdriet
Maar opeens geniet je van alle kleine dingen
ben je dankbaar voor wat de wereld je heeft gegeven
leef je niet voor morgen
maar voor vandaag
Het leven is een bijzonder geschenk
voor de één lang en gelukkig
voor de ander is er helaas…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Zonder jou
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.243 Ik vind het zo moeilijk, volwassen te worden
Ik vind het zo moeilijk, aan de toekomst te denken
Ik vind het zo moeilijk, anderen liefde te schenken
Het is allemaal zo moeilijk, zonder jou
Ik vind het zo moeilijk, helder te denken
Ik vind het zo moeilijk, weer vrolijk te zijn
Ik vind het zo moeilijk, want het doet zoveel pijn
Het is allemaal…
Onverwerkte liefde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
487 Soms zie ik jouw doodsgezicht
in een spiegel vol verwijten
herneem ik de intense stilte
in een ademloos gevoelig hart
voel ik de tijd
die ons alleen laat
in onbeantwoord vragen
ben ik jouw ziel in dood
zijn blijven dragen.…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Papa, ik mis je niet meer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.446 Vandaag is er een jubileum
Want papa is al even dood
Al 12,5 jaar
Tien jaar geleden geloofde ik het niet
Nu besef ik het
Het is waar
En nu pas zie ik in
Wat hij werkelijk is
Geen goede vader
Een leugenaar, een egoïst
Dat is wat jij was, pap
En dat zul je altijd zijn
Je beseft namelijk niet
Wat je mij hebt aangedaan
Zo ontzettend veel…
Gebogen is je rug
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
621 je ogen
pakken ons niet meer
en dat doet zeer
jij die vroeger
meester was in
spreken zonder woorden
schouders
iets naar voren
gebogen is je rug
je wilt nog gaan
maar je onzekerheid
geeft geen bereik
jouw wereld is
een eiland in
de drukte van bestaan
hoe lang
kun jij de oversteek
naar ons nog aan
wil melker
10/10/2010…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Het is morgen voor zijn Vrouw,
Hij leeft den dag,
De avond strijkt voor het Kind,
Wanneer de tijd variabel is,
Het Kind is stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Halloweennacht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.693 Reuzenmensen tussen doodskopskeletten
gaan slijmend en kwijlend kevers pletten:
venijnig, met bloeddoorlopen ogen,
doods en kil, zonder mededogen.
Ritme van het donkere oerinstinct,
offer van het luguber moment, onbemind.…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
Handen aan het bed
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 er waren
handen aan het bed
kussens recht gelegd
zag ze
in verschonen
mij lieten ze dromen
een glas
werd neergezet
het ander meegenomen
ze kwamen
en ze gingen weer
in dagelijkse sleur
mij kenden ze niet
want ik was ziek
mijn naam stond op de deur…
de eerste keer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 ik voelde je, oprecht
verdronken in ogen en
slaapwaaierende lokken
ik overspoelde jouw huid
in daverend geluid
kleef aan, zwaan
en dons mij
zachtjes naar de dood…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 Meneer Jeronimo waakt bij oom Juan. Ooms adem stokt zo nu en dan en komt weer reutelend als een oude auto op gang. Zijn ogen blijven gesloten. Jeronimo ziet grimassen op dat uitgeteerde gezicht voorbijtrekken. Heeft hij pijn, droomt hij? In arren moede zingt hij maar een psalm uit Juans refotijd toen hij nog Jan heette: zelfs vindt de mus een huis…
Door twee lagen lak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 op het doek staan
de kanttekeningen van jaren
geschetst in zwart wit
dagelijks leven heeft
de lijnen vorm gegeven
in het verstrijken van tijd
van pastel tot in de
donkerste kleuren spreekt
het emotionele gebeuren
pas als de dood arriveert
wordt het doek door
twee lagen lak gefixeerd…