15405 resultaten.
Koeien
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.158 Alle dagen sluipen nu
door de regen, of
langs de zon, of in
een dichtbewolkte hemel.
In de stam van een boom je naam gekrast,
In het lied van honderd vogels je naam gehoord.
In de dwarse blik van toevallige koeien
je ogen gezien. Waarom kijken ze me aan?
Weet toch wel dat ik nu zonder je ben
en zo verder moet?…
Spijt
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.792 En is de wind uitgewaaid
en heeft de gedoofde zon er
miljoenen sterren rondgezaaid.
Geluidloos is deze nacht.
Om onbegrijpelijk zacht,
het klinken van je verloren
tranen, je verloren verdriet
te laten horen.
Had ik maar. Had ik maar niet.…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
De vogelverschrikker
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
622 vogelverschrikker
voorgoed verlaten, zijn geheugen is
niet al te best, niet alles is blijven hangen
door al het negatieve, dat hij uit de stad
heeft meegenomen, dat niet dromen
nooit meer kunnen voelen,
het proportionele, unieke, niet herhaalbare handelen
ontkleedt zich in zijn zwijgen
onder het zicht van zijn verstarde ogen
stijgt de zon…
Ogen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
725 Haar ogen die mij aankijken
waar veel in valt te lezen
haar ogen vol met sterren
die glanzen als de zon
haar ogen vol vertrouwen
het voelt toch super goed
haar ogen vol hoop
met altijd nieuwe kracht
haar ogen vol vuur
vol met pure walging
haar ogen vol met woede
waar het einde ligt…
Ver-raad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.645 De zon mag voor eenieder schijnen
toch gun ik het de een meer
dan de ander, net als met regen
ik kijk je aan, en fladder nog niet weg.…
Loslaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Laat nu de dag maar los
de nacht kent haar eigen regels
het raadselachtig herbeleven
van schoonheid, angst en pijn
Maak je hoofd nu maar leeg
de zon geeft alles over aan de maan
draait zich om in haar wolkenbed
tot ze de nieuwe dag begroet
Geef je zelf maar over nu
al zit er blijkbaar veel verborgen angst
maar die lost niet op bij…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
vrij
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.454 Mijn handen in de lucht
Mijn gedachten om me heen
Mijn hart verlangend naar het onbekende
Wat begon met de eerste droom
Begon te glimmen als de zon,
Want mijn vrije gevoel was een feit
Lange zware dagen
Veranderden in zwevende nachten,
Want mijn moment was gekomen
En tijden gingen voorbij
Zwevend voelde ik mij vrij
En mijn vrijheid…
September
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.050 Mijn gedachten nog bij de zomer
Mijn gevoel nog bij de zon
Mijn hart nog bij de stilte
Wat begon met een zacht warm briesje
Begon te veranderen in harde koude wind
Die mij zenuwachtige rillingen gaf
Lichte mooie zomerdagen
Veranderden in twijfelachtige weken
Want alles stond op scherp
De tijden werden anders
Maar de verlangens naar de…
Van herfst...de magie
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.360 Zon tovert tot in de kruin
het blad tot blos
het geel tot goud
Het klatergoud
valt op paden
spelenderwijs
Kinderen maken
-zonder enig gevaar-
een najaarsreis
Door het land
der dwergen-7 zo ze willen-
het pad eeuwenoud
Voert langs paddestoelen
blijft begaanbaar
voor schuifelende kindervoetjes
Schuilen in verwondering
onderdak…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Wat gebleven is.
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.667 Wat gebleven is,
de klank van je woorden,
je stem
Beelden vol van zon,
jij en ik, warme zee,
het zand
Lieve beloftes
gefluisterd in een oor,
je blik
Twee cappuccino,
twee keer dubbel suiker,
een terras
Herinneringen,
streling, voelbare huid,
een kus
Je eerste letter,
je woorden op papier,
gemis…
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
Paasvakantie
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
964 de toeristen lopen weer rond
als witte vissen langs de kade
ze kieuwademhalen het mooie weer
ze laten de lentewarmte spreken
tot hun moegewinterde gezichten
ze lopen met zwemvogelvoeten
tot aan de waterlijn
waar ze zeedrinken met hun ogen
want boven de zee
anders dan in de grijze steden
boven de zee staat het licht
van een goddelijke zon…
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…
VADER
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.050 Het later stadium van zijn ontstaan
zal de symbolen doen begrijpen
die overgoten door de godendrank
het inzicht zo verscherpen doet
dat dan balans hervonden wordt
met als gevolg, het samengaan
tot aan de dood
de energie der zon
de voortbewegingskracht der wind
een piramidaal gegeven zijn
de vork der strijd verdwijnen zal
in eeuwig leven…
De tuin van het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
706 De zon is er nog niet
op deze vroege lente ochtend.
Maar vanmiddag zal hij
de meisjes vrolijk dansend
in het zonnetjes zetten
in deze mooie tuin.
De roze bloesem zal dan
de mysteries vertellen
van de tuin van het hart.…
De nacho cheese voeten
netgedicht
4.9 met 205 stemmen
967 De muziek staat aan en luid,
We genieten van de zon tezamen.
Ik heb geen last van je nacho cheese voeten,
Nee, ik geniet van de rust op de zolderkamer.
De muziek staat aan, het is heerlijk,
De plek waar wij elkaar, elke dag weer, ontmoeten.…
Zomerse kijk
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
773 zicht op zon
laat triestheid verglijden
wekt nieuw verlangen
uit de grond van mijn hart
vrolijkheid slaat een tropische overmaat
en ik voel mij volkomen
gedicht voor winterse wroeging, woede en haat
herken in pijn en blijdschap
gekartelde randen van dit zijn
scherper afgetekend dan in regentijd
zie ik zomers de feiten
en schijn…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Duizend vlindervleugelbogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 met wind
breng je het bladstil loof
tot suizelend bewegen
jouw stralen zon
lichten de schaduw op
en warmen donker leven
je ogen lachen
uit de diepte
van je open hart
de rode mond
vraagt zacht
of jij me kussen mag
ik heb je hand gepakt
wij zijn gaan lopen onder
duizend vlindervleugelbogen…
Het blauw bazuint
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
476 in de opmaat
hoor je kabbelende
tonen van de zee
het blauw bazuint
in weidsheid rond
trompetten schetteren de zon
violen spelen
rullend zand pauken
zinderen het hete strand
in koperrood
golft de finale aan
met witte echokuiven
dan draag ik je naar zee
het zomerse orkest speelt
stil de avondkoelte mee…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
klaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
941 kort maar krachtig
deze vakantie
een les
geen stress
god bless
dit leven
het is tijd
om aan de slag te gaan
denk aan momenten onder de maan
gelachen en gedronken
een toost op de bliksem en donder
de regen en de zon
het is tijd om te werken
overdenken
en besef dat de tijd ons toezingt
klink klank klaar
goed gezind
bemind…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
WAAR DE OASE LOKT
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
707 Moordend heet
het brandend zand
alles is geel
de wind blaast bergen
een pad ontbreekt
onze leidsman de zon
water onze vijand
slepen voort met onze gedachten
geel wordt toch groen
teruggeworpen op ons zelf
ontstaan zielenspinsels,
die wegvliegen naar verre oorden
waar de oase lokt
FATA MORGANA…
Ik ben vandaag gelukkig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 Dus ben ‘k vandaag gelukkig, omdat de zon er staat,
maar ook omdat geluk iets is, waar iedereen over praat.
Want als ik nou zou zeggen, dat ik verdrietig ben,
is er helemaal niemand, die me troosten “ken”
Behalve ikzelf!…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...…
Luisteren (slot)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
721 het is nog vroeg
in het seizoen, de wintersneeuw
al ver, maar nog in zicht voor
gretige vakantiegangers
staalblauw de lucht, verrassend
hartverwarmend stilt de zon
zacht als de beek mijn zenuwen
de buitenlucht maakt vrij
ik ga languit
mijn oren staan nu helemaal open
laat de muziek via de MP3
als puur geluk naar binnen komen…