18346 resultaten.
Bleke engel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.504 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
Je streelt mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
779 Oh frisse lentebries
heerlijke prikkelingen
gaan door me heen
als je innig
je weg zoekt
in m’n lijf.
Oh alstublieft
wil je nog vaak
langs komen
want door jou
voel ik van binnen
alles stromen.…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
826 Als een pleister
Kunnen letters woorden vormen,
Die de pijn verzachten,
Al is de wond er niet mee weg.
Met letters die woorden vormen,
Die hele zinnen maken,
Kan je zeggen wat je wil,
Soms schieten woorden tekort….…
Jeugdfoto
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 In fotoboeken zit de jeugd verstopt
zacht en bewegelijk het beeld
stout, arrogant en lief en zoet
Men kijkt en schept een verhaal
dat klopt allang niet meer vanwege
falend geheugen, ouderdom, tijdsbesef
Nog even luchtig kunnen zijn
op een zondag waar geen eind aan komt
alles ingepakt om weg te gaan…
Laat me niet alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.267 Jij maakt mij en ik maak jou, Ademen doe ik door jou mond, doe me dit niet aan, gooi dit niet weg, liefde bestond op de dag dat jij en ik ontstond.
Ver van mij vandaan of niet, vergeet deze woorden niet..
Ik Hou Van Je…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Tussen weiden, mens en cultuur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
481 in stug herhalen
ligt een weidelandschap te blozen
bij zonsopgang
vaak lijkt het "slechts" een droom
wauw, een groot schilderij
(waarin je wordt toegelaten
als een zwerveling)
maar toch in wezen
door de eenvoud en openheid
nauw verwant zijn aan elkaar
om de eigen weg te gaan
op ’t gekreukte groene gras
bij zaaitijd en pluk…
De stad
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.098 De stad een zakdoek
vertrapt bevuild
duiven vreten
bomen vluchten
trams haken luidruchtig
in de groeven van de stad
in de supermarkt de hoeren
op halfverminkte pumps
ochtendmannen
verramsjen de ochtend
kinderen stuiteren weg
de stad een zakdoek
niet opgeraapt
de stad
------------------------
uit: 'Glazen Jas', 2007.…
Gedachtenfloers
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
569 Wanneer gedachtenfloers sombert
onder een verduisterde maan
onrust gedachtenvol waakt
als dreigend nachtelijk onweer
in een almaar wakkere nacht
duren alle kleine uren
langer dan hun werkelijke tijd
is de werkelijkheid van het moment
meestal te ver weg van de realiteit
om als waarheid verder te gaan…
Pasgeboren
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
2.216 Warmte zoekt een weg
door mijn hart
op mijn borst
naar mijn kind,
ons kind!
Ik koester het
glibberig
warme kleine
lichaam
emotie golft
van huid tot huid
de navelstreng
verbindt
tot mijn liefste
trillend ons
verlost.
Ons kind,
vanaf de eerste
ademtocht
intens bemind.…
HET BLIJFT TOCH ROZE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Er zijn veel soorten mensen
in het Latijn waren er de Homo sapiens
en de Homo ludens
in onze moderne tijd laten wij dit weg
dus een gewone homo
nu is er ook de homo seksueel
ach, weet ik veel
een mens is gewoon een mens
dus homo is homo
welke kleur je eraan geeft
het blijft toch roze…
net alsof
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
805 je fluistert
vreemde woorden
in mijn oren
woorden
die vervliegen
over nooit eerder
betreden wegen
je toont
vreemde beelden
zonder schroom
gezien
door onbekende ogen
ik luister
ik kijk
en schrijf
twijfelend
aan de echtheid
van deze droom
de beelden
de woorden
van deze tijd
meisje, wat is er mis
er is geen betekenis
het is…
Geweld verdelging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Als er geen geweld meer rondzwerft
zal de wereld geen gebroken hart meer zijn
met een tranenspoor van verdriet,
want gekruist langs de vele wegen
zal de onweersbui van het betrokken gezicht
geen gedonder meer verstrooien over kale plekken,
dus de laatste overstromingen van emoties
zullen dan verdampen achter de bescheiden zon
en het hoopje…
Weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 In weemoed gespeend van verstand
dompel ik mij onder in gevoelens aan de rand
Stop het weg!
Nee niet dichterbij..
Sluit het af!
Een gevecht in mij.
Weggedrukt, weer een veilig gevoel
Maar diep van binnen woelt het, koud en koel
Toch de mom weer op van alles leuk, ja het is fijn
maar in de koelheid, bij dat randje, daar wacht de pijn.…
Gewoon bereikbaar
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.153 Er staan files
ten zuiden van mijn stad
langzaam rijdend verkeer
opstoppingen rond het dorp
winkels onbereikbaar
vertragingen op het spoor
vluchten geannuleerd
stapvoets door de polder
boten uit de vaart
veerpont gestremd
omleidingen
en uitkomen op een doodlopende weg
maar mijn hart is
gewoon bereikbaar…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
In maagdelijk wit
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
733 als nachten
zwarter worden
door gebrek aan licht
dwarrelt sneeuw
in maagdelijk wit
haar donzen deken
brengt kerst
met ster en goddelijk kind
een stralend welbehagen
knalt nieuwjaar
het uitbundig zwart
in alle kleuren weg
de langste nacht
is afgelegd het licht
lengt nu de dagen…
Recycling
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.439 Ruimt eens op dat kastje van verleden
Trekt open die laden met hartzeer
Veegt het weg uit alle hoekjes
Het is voorbij het is niet meer
Gedragen verdriet is goed
Altijd weer wellende tranen niet
Dempt deze met mooie herinneringen
Leeft nu in het heden niet zoals je het liet
Recycle het kastje…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
Vergaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 de kleur vervaagt dankzij
tegenlicht dat hem tegemoet treedt
een gedrongen gestalte dringt
zich op aan geest der tijd
volgezogen met levenselixer
vervolgt het figuur zijn weg
hem berooid achterlatend
reikend naar het schijnsel
dat zich laat overschaduwen
door duisternis waaraan
hij zich gewillig overgeeft
kust Moeder Aarde hem liefdevol…
Kampvuur op de Evenaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
878 Op deze manier valt te begrijpen
vonken op een paardendeken
zachtheid in ruwe wol verpakt
Sterren allemaal geteld, daarna
constellaties bepaald
Natuurlijk ook de toekomst voorspeld
met mogelijke waarschijnlijkheden
Niet beter weten, maar een roetvlek
op je wang weg gekust en de route
naar een kloppend hart gevonden…
Madeliefje Madeliefje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.246 met je mooie kleertjes aan
lig je roerloos in een kistje
want je bent op weg gegaan
was jouw zijn hier veel te kort
schijnt jouw zon voor altijd
in ons midden waar jij hoort
doen wij jou uitgeleide op eigen wijs
voorgoed in ons hart gesloten
wensen we jou een goede reis…
Je stem is luisteren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 jij laat
stilte spreken geeft in
lichaamstaal de woorden aan
met ogen
lettergrepen door mimiek
kan een gesprek ontstaan
jij schoudert
onverzettelijkheid
recht je rug in afstand nemen
open handen
altijd klaar om
warmte weg te geven
je stem
is luisteren een dialoog
in liefde fluisteren…
Vrijheid en vrede
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Kolkende waterstromen
transformeren zich in mensen
die eensgezind opzoek zijn
naar vrijheid
via de besefweg bemerken
dat ze gekneveld worden
in eeuwen terug
alleen nog ja durven zeggen
doch ja en nee kan hun dood zijn
op weg naar vrijheid
is geen utopie
misschien breekt de hemel open
laat vrede exploderen
zingend en dansend!…
SPOREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Ik wil effe
sporen met je
je ontmoeten
praten en luisteren
en als we
wissels tegenkomen
dan zetten we
ze om of niet
dan staan
we even stil
bij elkaar
op die plaats
op dat moment
van ons reisleven
om te bezien
om te bespreken
of we samen
of ieder alleen
z'n eigen weg
vervolgt!!
voel je voor
die wisselwerking??…
Sommige stiltes zijn niet mooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Sommige stiltes zijn niet mooi,
je valt aan een paniek ten prooi
Je hersens werken op volle toeren
om 't gesprek verder te kunnen voeren
Welk onderwerp snijd ik nu weer aan,
oh help, ik wou dat ik weg kon gaan
zodat die ander mij niet meer kan kwellen
door geen enkele vraag aan mij te stellen…
Debat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Geacht Publiek, vandaag in dit theater:
De kaalslagshow van Rutte’s kabinet
Weg dat toneel, dat elitair ballet
Het PGB, de Zorg, de psychiater
Het volk krijgt wat het wil, dat is vooral
De Toppers en Jan Smit en Mióézikal !…
V e r m i s t
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
525 de klok tikt de minuten weg
toch nimmer zo gestaag
als sinds die dag
dat jij in opging in de mist
het 'tot zo' veranderde
van uren in dagen
van weken in maanden
de stilte oorverdovend
onbegrip verzandde in verdriet
een onmenselijk diep gemis
blijven vragen onbeantwoord
het waar om een open eind…
dicsmare
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
660 zij gaf het me
en hij
golven die zacht opstaan
en zo de weg veranderen
hun dromen, gekust
en uit het krijt gehaald
als pianogolven
wild boven de branding
hoe zij poëzie spraken, gesalonneerd
in elkaars hoofd en tot in de kleinste hoek
aan de horizon
zij gaf het me
en hij
en ik zag wat ik bewaren wilde;
hun vonken in een vuurtoren…