12862 resultaten.
HELP MAMA TOCH
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.286 Ik kan het niet meer aanzien,
mijn moeder eet niet meer...
Ik kan het niet verdragen,
haar pijn doet mij ook zeer...
Aan God vraag ik een wonder,
voor Hem is niets te groot...
blaas leven in haar gebeente,
want zij mag nog niet dood...
Zij wil zo graag nog leven,
maar, oh, wat is ze zwak...
de wachttijd duurt zo erg lang
laat haar niet…
Slechts Twee Dagen Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.584 Bij het krieken van de dag
en de slaap nog in de ogen,
hoor ik een gesmoorde snik;
mama zit voorovergebogen...
Ze mocht een
weekendje naar huis,
maar wilde bij mij slapen...
Ze is bedroefd,
dat zie'k meteen,
ik moet haar tranen
op-gaan rapen.
Ze pakt mijn hand en
houdt mij vast
ze weent nu bitt're tranen
het gezwel, het…
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 Haar handen
teder samengevouwen
in volmaakt verdriet
we huilden de nacht in ongeloof
gedwongen te zien
en tasten vergeefs
naar de ongrijpbare pijlers
Het woord verdoezelt
in verborgen taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen…
zonder afscheid en zonder iets...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
3.019 Iemand laten gaan
en vervolgens kwijt zijn
Iedereen staat op z'n kop,
hoe kon dit nou gebeuren!?
Je was ziek, nog niet zo lang,
Je was hier ondersteboven van maar
je wist dat er een grote overlevingskans was,
een positieve uitslag zou je zeggen.
Voor jou was de angst
groter dan het vertrouwen in herstel.
Zonder afscheid zonder…
bang om te sterven..
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.114 Angst
Waarom bang zijn?
Om te vallen
Bij elke stap die je zet.
Waarom bang zijn?
Voor wat komen gaat,
dat nieuwe hoofdstuk in je leven.
Waarom bang zijn?
Om in een gat te vallen,
dat je door angst zelf groter hebt gemaakt.
Waarom bang zijn?
Om de dood tegemoed te gaan,
om de pijn te voelen.
Waarom ben jíj bang?
Bang…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Daar vaag in het licht van het duister zie ik je gezicht,
Bijna opgenomen door de zwarte gloed.
Liefhebben; je weet niet meer hoe het moet.
Moe gedaan en moe gestreden zie ik in je blik,
Het laatste beetje licht vervaagd.
Leven; de dood op zichzelf, prachtig.
Helaas is de combinatie mij te machtig.
Langzaam zie ik dat je gaat,
Langzaam dooft…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 Tussen de dagelijkse muizenissen heeft zich
een woelrat in haar hoofd gevestigd, zo een
die niet meer weg wil, die de taal versplintert
tot onverstaanbare klanken en de wilde blik
in haar ogen verankert, woest om zich heen
slaat, aan haar zinnen knaagt, herinneringen
loswrikt, tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
Tegenstrijdigheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.958 Bij kanker moet je vechten,
vechten om te mogen leven,
bestralingen en chemo's,
hoop wordt je gegeven.
Met tegenzin begin je er aan,
maar heel diep van binnen,
zegt je stemmetje
dat je er niet aan wilt beginnen.…
jongen op een fiets
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.319 er fietst een jongen door het dorp
zijn ratelband botst en klinkt
op de klinkers, tegen de muren
ze stuitert de huizen binnen
samen met het schel gerinkel
van zijn mooie nieuwe bel
zijn hoofd, zijn warrig hoofd
zit vol met miljoenen plannen
over wat hij nog moet doen
of af moet werken, hij is
geen echte deugniet, toch
kent hij elke hoek…
Nachtdienst
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
2.152 “Omdat ons liefdevolle personeel
Geen onverantwoord risico mag lopen
Zijn wij voortaan alleen bij daglicht open”
Zo stond er op een bord bij het bordeel.
“Dus waarde klant, kom morgenvroeg maar weer.
De meisjes hier draaien geen nachtdienst meer.”…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 Dapper gestreden
als ridder te paard
voor haar kind'ren hier op aard.…
Voor oma.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.298 En dat allemaal door die stomme kanker!
Als ik verdrietig ben denk ik:
Ze heeft nu geen pijn meer.
Nu is ze gelukkig.
Maar u moest niet dood zijn.
Ik wou u zo graag beter leren kennen.
Ook al was ik nog zo klein,
ik begreep heel goed: oma is er niet meer.
Ik had nog zo veel vragen.
Nog zoveel dromen.…
Cancer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.380 Gebonden als zij waren
Doorstond hun liefde vele gevaren
Grenzeloos vechten nooit opgeven
Trotseerden zij de roerige jaren
Maar dan die ene ziekelijke storm
Welke voortwoekerde in al zijn facetten
Rukten hen onomkeerbaar uiteen
Zijn reis ten einde liet hij haar alleen
© schrijver Ivan Grud…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…
ongelijke strijd
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.474 Je zei ‘waarom mij niet?’
op mijn vertwijfelde
‘waarom overkomt dit jou?’
Je kruk tikte als een
klok op de stoep in
plaats van de voetstap
van je linkerbeen dat al
was gevallen in jouw
ongelijke strijd tegen
ongeremde celgroei…
ongelijke strijd (2)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.282 Nu na al die jaren
nog steeds pratend
met jou tijdens
maandelijks bezoek,
wroetend in je aarde
Fluisterwoorden stijgen
God mag weten waar
Herinnering als lood
maar voelend liefde
sterker dan de dood…
ongelijke strijd (3 , slot)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
847 Lezend op haar steen
‘Geven is ontvangen’
wat zij deed na jouw
lijdensweg zelf te zijn
gegaan tot na haar
einde om weer bij
haar jongste kind
te zijn. Verdriet
tot as verteerd -
moederlijk verlangen…
Zonnebank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
726 twee vingers waren altijd bruingekleurd
het teken van de daagse trek in shag
het leven vond ik toen nog niet zo gek
al heb ik steeds mijn bleke huid betreurd
komaan dacht ik, er zijn toch zonnebanken
ik hoef niet naar zo’n duur vakantieland
zo hou ik mooi de kosten in de hand
en zie er veel gezonder uit als blanke
ik wist wel dat je kanker…
Uit de zon
snelsonnet
3.4 met 19 stemmen
1.449 Ooit lag ik bij gebrek aan zonneschijn
Onder de zonnebank, niet in de tuin.
Maar nu bak ik ze echt niet meer zo bruin,
Want zonnebanken schijnen slecht te zijn.
Eerst ging het met de geldbanken niet goed,
Maar nu gaat ook de zonnebank bankroet.…
Ziekte van mijn tante
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.173 Waarom mijn tante?
Waarom die van mij?
Dat is gemeen.
Hoe gaat dat nou verder?
Ik weet het niet.
Wat gaat er nu gebeuren?
Alles is nog onduidelijk,
De toekomst is nog onzeker,
Wil ik het wel weten?
Of wil ik dat heel stiekem niet,
Laat ik alles op mij afkomen
Of luister ik mijn ouders af,
in het zoveelste telefoongesprek,
Iedereen in…
De dagen gaan veel te snel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 De dagen gaan veel te snel
Net als de wolken aan de lucht
Ik zoek dekking en laat een zucht
Naar buiten gevlucht klopt tijd wel.
Het lijkt vreemd een weerloosheidprediking
De dag een ding om je op en in te begeven
Alles uit leven te verweven oogt om het even
Met beide handen langs je zij zonder aantijging.
En toch de juiste balans een…
P.S.A
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
665 Grauw is de neergelaten sluier
Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult
Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden
Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden
Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt
Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt
Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief
En is men…
Vloekende tranen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.774 Broedplaats van liefde en geluk,
veilig beschermd in je moederschoot.
Bron van nieuw leven, jong en vitaal.
Beschermd door jou.
Onzichtbaar word je aangevallen,
beetje bij beetje groeit het.
Het leven wordt langzaam
uit je gezogen, je bent op.
Dan komt het moment
dat de dood, je ergste vijand,
zich ontpopt als een vriend,
waarnaar je…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 voetnoot:
Een maand lang , december j.l. dezelfde droom
een nachtmerrie over een man die kanker oploopt.…
Een ware nachtmerrie (II)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Dit tweegesprek in de nacht geeft steeds herhaling
echo zonder uitzicht op een werkelijk lange lente,
hoe droef kunnen pauwen thans nog schreiden,
monden nog scheppen naar beeld en gelijkenis.
Hoe het neer te leggen
alles was waar en ooit wel goed.
Zijn ze niet meer schoon
uw aderen de armen en uw keel.
U sprak ooit over het purper van…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 Voetnoot:
Gedicht n.a.v. van een maand lang dezelfde droom
december j.l. een man die mond en hals kanker oploopt
een ware nachtmerrie.…
Stralende toekomst
snelsonnet
4.2 met 17 stemmen
2.249 Al moet het dan ook kosten wat het kost
Toch wil ik dat mijn lieveling blijft leven.
Ik laat haar dan ook echt geen spuitje geven
Opdat zij uit haar lijden wordt verlost.
Zolang als de verzekering betaalt
Wordt dus mijn zieke cavia bestraald.…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Je kijkt me nog steeds aan, zegt
kind, alles uit jouw droom is waar,
wij zwijgen, spreken over muggen,
hoe simplistisch was leven ooit,
wolken verhuizen alles is sterfelijk.
Voetnoot:
Gedicht n.a.v. van een maand lang dezelfde droom
december j.l. een man die mond en hals kanker oploopt
een ware nachtmerrie.…